Պավել Դիբենկո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պավել Եֆիմովիչ Դիբենկո
Па́вел Ефи́мович Дыбе́нко
Pavel Dybenko 1.png
16 (28) փետրվար 1889 - 29 հուլիս 1938
ԾննդավայրԳյուղ Լյուդկովո
Մահվան վայրCommunarka shooting ground, Լենինսկի շրջան, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
ԳերեզմանCommunarka shooting ground
Քաղաքացիությունհրամանատար
Ծառայության տարիներ1911-1938
ԿոչումKomandarm 2nd rank
ԶորամասԲալթիական նավատորմ, Մերձվոլգյան և Լենինգրադյան ռազմական օկրուգ։
Հրամանատարն էրՄերձվոլգյան և Լենինգրադյան ռազմական օկրուգների զորքերի հրամանատար։
Մարտեր/
պատերազմներ
Առաջին համաշխարհային պատերազմ, Ռուսական հեղափոխություն, Հուլիսյան օրեր, Q4333233?, Ukrainian Front (1919), Northern Taurida Operation, Կրոնշտադտյան ապստամբություն և Անտոնովշչինա
ՊարգևներԿարմիր դրոշի 3 շքանշան
Պաշտոնաթող1938

Պավել Եֆիմովիչ Դիբենկո (ռուս.՝ Па́вел Ефи́мович Дыбе́нко, 1889-1938), խորհրդային ռազմական գործիչ, բանակի երկրորդ կարգի հրամանատար (1935ԽՄԿԿ անդամ 1912 թվականից։ 1911 թվականից ծառայել է Բալթիական նավատորմում։ 1917 թվականին եղել է Ցենտրոբալտի նախագահ, Պետրոգրադի Ռազմահեղափոխական կոմիտեի անդամ, 1918 թվականին՝ ՌԽՖՍՀ ծովային գործերի ժողկոմ։ Մասնակցել է քաղաքացիական պատերազմին, Կրոնշտադի խռովության ջախջախմանը (1921 թ․)։ 1928- 1938 թվականներին՝ Միջինասիական, Մերձվոլգյան և Լենինգրադյան ռազմական օկրուգների զորքերի հրամանատար։ Եղել է ԽՍՀՄ Ռազմահեղափոխական խորհրդի, ԽՍՀՄ Կենտգործկոմի անդամ, ԽՍՀՄ առաջին գումարման Գերագույն Խորհրդի պատգամավոր։

Պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի 3 շքանշանով։

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

փոստային նամականիշ

Հայրը - Եֆիմ Դիբենկո, եղբայրը-Ֆեոդորիչ Դիբենկո։ Կինը-Ալեքսանդրա Միխայլովնա Դոմոնտովիչ, որը հայտնի հեղափոխական էր։

Երիտասարդ տարիները[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է Լյուդկովո գյուղում (Բրյանսկի շրջան, քաղաք Նովոզիբկովո), գյուղացու ընտանիքում։ Հեղափոխական գործունեություն է սկսել ծավալել 1907 թվականից։ 1911 թվականից ծառայել է Բալթիական նավատորմում[1]. 1912 թվականին եղել է ՌՍԴՌՊ-ի անդամ։ Հանդիսացել է «Միապետ Պետրոս I» լինկորում 1915 թվականին նավաստիների հակապատերազմական ելույթների առաջնորդ։ Բանտարկվել է ցարական կառավարության կողմից և ազատ է արձակվել փետրվարյան հեղափոխությունից հետո 1917 թվականին։

Հետպատերազմյան կյանքը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1922 թվականին Դիբենկոն վերականգնվել է ՌԿԿ-ում։ Ընդունվել է զինվորական ակադեմիա 1921 թվականին։ Մասնակցել է Կրոնշտադտի ապստամբության ճնշմանը 1921 թվականին։ Նշանակվել է Սիբիրյան բանակի հրամանատար։

Բանտարկությունը և մահը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1937 թվականին Դիբենկոն ընտրվել է [[Գերագույն Խորհրդի]] առաջին գումարման պատգամավոր։ 1937 թվականի հունիսին բանտարկվել է և գնդակահարվել։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png