Ուղանցույց Միյո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox bridge1.png
Ուղանցույց Միյո
Millau viaduct (2724940182).jpg
ԵրկիրFlag of France.svg Ֆրանսիա[1]
ՏեղանքՄիյո[1] և Կրեսել
Տեսակկայմապարաններային կամուրջ, պողպատե կամուրջ և ճանապարհային կամուրջ
Նյութերկաթբետոն
Թռիչքների քանակ8
Հատում էՏարն
ՃարտարապետFoster and Partners
Երկարություն2460 մետր
Լայնություն32 մետր
Բացման տարեթիվդեկտեմբերի 16, 2004
Ժառանգության կարգավիճակ« Patrimoine du XXe siècle » label?
Կոորդինատներ: 44°4′46.000000098401″ հս․ լ. 3°1′20.00000009992″ ավ. ե. / 44.07944444447177545° հս․. լ. 3.0222222222499777° ավ. ե. / 44.07944444447177545; 3.0222222222499777

Ուղանցույց Միյո (ֆր.՝ le Viaduc de Millau), ավտոճանապարհային կամուրջ՝ Ֆրանսիայի հարավում, ունի 7380 ոտնաչափ երկարություն (2460 մ) և 1029 ոտնաչափ բարձրություն (343 մ): Կամուրջը բացվել է 2004 թվականի դեկտեմբերի 14-ին:

Նկարագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

կամրջի նախագծի հեղինակներն էին բրիտանացի ճարտարապետ Նորման Ֆոսթերը և ֆրանսիացի կամրջաշինարար Միշել Վիրլոժոն: Այն նախագծված էր որպես վճարովի կամուրջ, որն անցնելու էր Թարն գետի հովտի վրայով և թեթևացնելու էր Լանգեդոկ շրջանով անցնող ճանապարհային երթևեկությունը Փարիզից Իսպանիա:

Հսկայական կամրջի շինարարության համար պահանջվեց երեք տարի: Այն կազմված է ութ հատվածներից, որոնք հենվում են յոթ վեր խոյացող վիթխարի բետոնե սյուների վրա, որի արդյունքում կամուրջը սահմռկեցուցիչ տեսք է ստանում իր շրջապատի գեղեցիկ ֆոնի վրա: Կամուրջը, որի արժեքը 394 մլն. եվրո էր, անհրաժեշտ էր կահավորել նաև երթևեկության վարձավճարների մուծման համար ծառայող հանգույցով, ինչի շինարարությունը կամրջի արժեքը ավելացրեց ևս 20 մլն եվրոյով: Վարձավճարները այժմ հավաքում է կամրջի համար պատասխանատու շինարարական մասնավոր ընկերությունը, սակայն ֆրանսիական կառավարությունը մտադիր է ի վերջո ստանձնել դրա վերահսկողությունը:

Կառուցման ժամանակ Վիադուկը ամենաբարձր տրանսպորտային կամուրջն էր աշխարհում, նրա սյուներից մեկն ունի 343 մ բարձրություն, որը մի փոքր ավելի բարձր է, քան Էյֆելյան աշտարակը և 40 մ ցածր՝ Նյու-Յորքի Էմփայր Սթեյթ Բիլդինգից:

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 archINFORM — 1994.