Նիկոլայ Պոգոդին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Նիկոլայ Պոգոդին
Ծնվել է նոյեմբերի 3 (16), 1900[1] կամ նոյեմբերի 16, 1900({{padleft:1900|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:16|2|0}})
Ծննդավայր Դոնեցկ, Ռոստովի մարզ, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել է սեպտեմբերի 19, 1962({{padleft:1962|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:19|2|0}})[1] (61 տարեկանում)
Վախճանի վայր Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Մասնագիտություն լրագրող, գրող, դրամատուրգ և սցենարիստ
Լեզու ռուսերեն[2]
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union (1936–1955).svg ԽՍՀՄ
Անդամակցություն ԽՍՀՄ Գրողների միություն
Պարգևներ Ստալինյան մրցանակ Լենինի շքանշան «Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալ Լենինյան մրցանակ և ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ

Նիկոլայ Ֆեոդորովիչ Պոգոդին (Ստուկալով) 3(16)․11․1900, ստանիցա Գունդորովսկայա (այժմ՝ Դոնեցկի մարզում)- 19․9․1962, Մոսկվա, ռուս սովետական դրամատուրգ։ ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1949)։ «Պրավդայի» շրջիկ թղթակից (1922-1932)։

1926 թվականին հրատարակվել են նրա «Ալ առավոտ», «Կարմիր ծիլեր» ակնարկների ժողովածուները։ Կոլեկտիվ հերոսի կերպարից («Տեմպ», 1929, բեմ․ 1930) Պ․ անցել է անհատական կերպարների ստեղծման («Պոեմ կացնի մասին», 1930, բեմ․ 1931, «Իմ բարեկամը», 1932, «Պարահանդեսից հետո», 1934 ևն), առաջին պիեսների ռեպորտաժային ինտոնացիայից «Արիստոկրատներ»-ի (1934) ֆաբուլային սրությանը։ «Հրացանավոր մարդը» (1937, ՍՍՀՄ պետ․ մրցանակ, 1941, համանուն կինոնկար, 1938), «Կրեմլի կուրանտները» (1940, բեմ․ 1942, նոր խմբ․ 1955, բեմ․ 1956), «Երրորդ պաթետիկը» (1958, բեմ․ 1959) եռերգությունը, որի կենտրոնում Լենինի կերպարն է, սոցիալիստական ռեալիզմի դրամատուրգիայի նշանակալի նվաճումն է (լենինյան մրցանակ, 1959)։ Գրել է նաև «Կուբանի կազակները» (1950, ՍՍՀՄ պետ․ մրցանակ, 1951) կինոսցենարը, «Երբ կոտրվում են նիզակները» (1953) կատակերգությունը, «Պետրարկայի սոնետը» (1956) դրաման և այլ գործեր։ 1950-ական թթ․ Պոգոդինը հատուկ հետաքրքրություն է դրսևորել սովետական երիտասարդության բարոյական կերպարի և խառնվածքի ուսումնասիրության նկատմամբ («Փոքրիկ ուսանողուհին», 1958, «Երկնագույն ռապսոդիա», 1961, պիեսներ, «Սաթե մանյակ», 1960, վեպը)։ Պոգոդինի շատ պիեսներ («Հրացանավոր մարդը», «Երրորդը՝ պաթետիկականը», «Կրեմլյան կուրանտներ» ևն) բեմադրվել են հայ թատրոնում։ Պ․, որպես դրամատուրգ, հրապարակախոս ու քննադատ, նշանակալից դեր է խաղացել սովետական թատրոնի զարգացման գործում։ Եղել է «Թատրոն» («Театр») հանդեսի գլխ․ խմբագիրը (1951—60)։ Պարգևատրվել է Լենինի 2 շքանշանով։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. http://data.bnf.fr/ark:/12148/cb11569397m