Միելոմա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Միելոմայի բջիջները

Մելոմա, միելոմային հիվանդություն, միելոմատոգ, Լեյկոզների (ռեթիկուլոզ) խմբի արյան հիվանդություն։ Պայմանավորված է ոսկրածուծի ժառանգականորեն փոփոխված (մուտացիայի ենթարկված) պլագմատիկական բջիջների ավելցուկային առաջացմամբ, որոնց սինթեզում արյան մեջ արտադրում են ֆիգիկա-քիմիական, կենսաքիմիական և իմունա-քիմիական տարբեր հատկություններով օժտված սպիտակուցներ։ Մելոման արտահայտվում է ոսկրային, արյունաստեղծման, միզային համակարգերի փոփոխություններով, սպիտակուցային և հանքային փոխանակության խանգարումներով։ Հիմնական ախտանշանները, կրծքավանդակի, կոնք-ազդրային, ողնաշարի ոսկրերի ցավեր։ Հետագայում ոսկրերը ձևափոխվում են, առաշանում են ինքնաբեր կոտրվածքներ, ոսկրային հյուսվածքից սկիզբ առնող ուռուցքներ։ Մելոմայի ժամանակ օրգանիզմում պակասում է բնականոն իմունոգլոբ ուղինների քանակությունը, խանգարվում հակամարմինների առաջացումը, որի հետևանքով հնարավորություն է ստեղծվում բակտերիային վարակիչ հիվանդությունների զարգացման համար։ Բուժումը. ցիտոստատիկ (բջիջների աճումը դադարեցնող) պատրաստուկներ, ճառագայթաբուժություն, հորմոնային պատրաստուկներ, արյան էրիթրոցիտային զանգվածի, ամբողջական արյան ներարկում։ Վարակիչ հիվանդություններով բարդանալիս՝ անտիբիոտիկներ, գամմա-գլոբուլին, անհրաժեշտության դեպքում՝ օրթոպեդիական միջոցառումներ։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png