Մերովինգներ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Մերովինգները

Մերովինգներ, առաջին թագավորական դինաստիան Ֆրանկական պետությունում։ Նրանց պետության սահմանները ձգվում էին ներկայիս Ֆրանսիայի, Բելգիայի ինչպես նաև Գերմանիայի, Շվեյցարիայի և Նիդերլանդների տարածքներով: Ավանդական տոհմահայրը Մերովեն է (Merovaeus), որտեղից էլ եկել է դինաստիայի անվանումը։ Մերովինգների օրոք Ֆրանկական պետությունում սկզբնավորվում են ֆեոդալական հարաբերությունները։ Մերովինգները տիրել են V դարից մինչև VIII դարի կեսեր (751 թվականը)։ Մերովինգների գլխավոր ներկայացուցիչներն են․ Խիլդերիկ 1-ին (կառավարել է 457-481 թվականներին), դինաստիայի փաստական հիմնադիրը, Խլոդվիգ 1-ին (կառավարել է 481-511 թվականներին), Խիլպերիկ 1-ին (կառավարել է 561-584 թվականներին, ֆրանկական հողերի մի մասում՝ Սուասոն կենտրոնով), Սիգեբերտ 1-ին (կառավարել է 561-575 թվականներին, Ավստրազիայում), Կլոտար 2-րդ (584-629, մինչև 613-ը՝ Նեյստրիայում), Դագոբերտ 1-ին (629-639), Խիլդերիկ 3-րդ (743-751), որին տապալեց Պիպին Կարճահասակը։

Ծագում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մերովիգների դինաստիան սերում է ֆրանկական արիստոկրատիայից: Ֆրանկները մեր թվարկության III դարում միավորվում են և աստիճանաբար բնակության հաստատում Հռոմենական կայսրության հյուսիս-արևելյան հատվածում և մասնավորապես Գալիայի բելգիական հատվածում մերովինգների նախնիները արմատներ գցեցին: Կայսրության առաջին տարիներից ներգաղթյալ խմբերը քիչ թե շատ միատարր էին և չէին դադարում տեղաշարժվել արևելքից արևմուտք:

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 498 CC-BY-SA-icon-80x15.png