Հարալդ Հերդալ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հարալդ Հերդալ
Ծննդյան անունդան․՝ Harald Bønnelykke Nielsen[1]
Ծնվել էհուլիսի 1, 1900(1900-07-01)
ԾննդավայրԿոպենհագեն, Դանիա
Վախճանվել էդեկտեմբերի 28, 1978(1978-12-28) (78 տարեկանում) կամ 1979[2]
Վախճանի վայրԿոպենհագեն, Դանիա
Մասնագիտությունինքնակենսագիր, բանաստեղծ և կենսագիր
Լեզուդանիերեն
ՔաղաքացիությունFlag of Denmark.svg Դանիա[2]
ՊարգևներQ11975085?[1] Emma Bærentzens Endownment[1] Q10411017?[1] Q47004784?[1] Q47004895?[1] Q11994407?[1] Q47004902?[1] Q8728222?[1] Q11973462?[1] Bangs literary award[1] Q47004802?[1] Q25428819?[1] և Emil Aarestrup Medal[1]

Հարալդ Հերդալ ( հուլիսի 1, 1900(1900-07-01), Կոպենհագեն, Դանիա - դեկտեմբերի 28, 1978(1978-12-28) կամ 1979[2], Կոպենհագեն, Դանիա), դանիացի գրող։ 1929 թվականին հրատարակել է «Նոր ոգի», ապա՝ «Էրոսն ու մահը» (1931 թվականին), «Մերկ բանաստեղծություններ» (1933 թվականին) բանաստեղծությունների ժողովածուները։ Գրել է նաև «Այնուամենայնիվ արժե ապրել» (1934 թվականին), «Չհնազանդեցված մարդը» (1949 թվականին), «Ամառային մառախլապատ օրեր» (1952 թվականին) վեպերը, «Մանկություն» (1944 թվականին), «Պատանեկան տարիներ» (1945 թվականին), «Ուսման տարիներ» (1946 թվականին) ինքնակենսագրական գրքերը։ Հարալդի ստեղծագործության հիմքում ընկած են սոցիալական ու քաղաքական սուր հարցեր, պայքարի կոչ՝ ուղղված պրոլետարիատին։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 377 CC-BY-SA-icon-80x15.png