Խաղամոլը (ֆիլմ, 1938, Գերմանիա)
Խաղամոլը գերմ.՝ Der Spieler | |
---|---|
Երկիր | ![]() |
Ժանր | դրամա |
Թվական | սեպտեմբերի 1, 1938 |
Լեզու | գերմաներեն |
Ռեժիսոր | Gerhard Lamprecht?[1] |
Պրոդյուսեր | Franz Vogel? |
Սցենարի հեղինակ | Peter Hagen? |
Դերակատարներ | Eugen Klöpfer?, Lída Baarová?, Գեդվիգա Բլայբսթրոյ, Ալբրեխտ Շյոնհալս, Hilde Körber?, Hannes Stelzer?, Ellen Bang?, Maria Krahn?, Էլզա Վագներ, Պաուլ Բիլդտ, Karl Dannemann?, Կարլ Հաննեման, Հարի Հարդտ, Werner Scharf? և Gerhard Dammann? |
Օպերատոր | Otto Baecker? |
Երաժշտություն | Ժուզեպե Բեչչե |
Մոնտաժ | Fritz C. Mauch? |
Տևողություն | 90 րոպե |
«Խաղամոլը» (գերմ.՝ Der Spieler), 1938 թվականի գերմանացի ռեժիսոր Գերհարդ Լամպրեխտի ֆիլմը՝ նկարահանված Ֆ.Մ.Դոստոևսկու համանուն վեպի հիման վրա։
Սյուժե
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Պաշտոնաթող գեներալ Կիրիլովը դարձել է խաղամոլ, բացի այդ, թանկ արժեցող սիրուհի ունի։ Նա պարտամուրհակ է ստորագրում վաշխառու Վինսենթին, որի համար նա պետք է հսկայական տոկոսներ վճարի։ Վինսենթը հույս ունի հասնել Կիրիլովի դստերը՝ Նինային, որը մի օր կժառանգի իր տատիկի կարողությունը։ Նինան փորձում է օգնել հորը և ինքն է նստում խաղասեղանի մոտ, բայց պարտվում է։ Նա խնդրում է Ալեքսեյին՝ հոր քարտուղարուհուն, խաղալ իր փոխարեն։ Ալեքսեյը սիրահարված է Նինային և ամեն ինչ կանի նրա համար։ Նա խաղում է, սկզբում պարտվում է և Նինային հրավիրում է հեռացնել Վինսենթին։ Այնուհետև նա կրկին խաղում է, շահում է մեծ գումար, դառնում տիրական և Նինային վերաբերվում է որպես թևթևաբարո աղջկա: Աղջիկը վազում է բժիշկ Տրոնկայի մոտ, ում առաջարկները նա մինչ այժմ մերժել է: Նա մնում է Տրոնկայի հետ, և Ալեքսեյը ամբողջովին ընկնում է խաղային կախվածության մեջ։
Չնայած Դոստոևսկու պատմողական և գեղարվեստական հոգածությանը՝ ռեժիսորը ձգտել է ստեղծել չափազանց ճշգրիտ դրամա՝ առանց մթնոլորտի և առանց հոգեբանական խորության։— Միջազգային կինոյի բառարան
Դերերում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Լիդա Բաարովա — Նինա
- Օիգեն Կլյոպֆեր — գեներալ Կիրիլովը, նրա հայրը
- Հիլդե Կոերբեր — կոմսուհի Բլանշե դե Պլասե
- Հաննես Ստելցեր — Ալեքսեյ Նիկիտին, Կիրիլովայի քարտուղար
- Ալբրեխտ Շյոնհալս — դոկտոր Տրոնկա, բժիշկ
- Հեդվիգա Բլեյբտրեու — Նինայի տատիկը
- Կարլ Մարթել — Բարոն Վինսենթ
- Էլզա Վագներ — Մարֆա, դայակ
- Էլեն Բենգ — խաղային սենյակի հաղթող
- Պաուլ Բիլդտ — տղամարդը խաղասեղանի մոտ
Ֆիլմի մասին
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ֆիլմը կինոթատրոններում եղել է ընդամենը երեք օր, թեև կինոգրաքննության հանձնաժողովի կողմից ստացել է «գեղարվեստական առումով արժեքավոր» պրեդիկատը, բայց արագորեն հանվել է վարձույթից՝ դերասանուհի Լիդա Բաարովայի՝ Յոզեֆ Գեբելսի հետ ունեցած սիրավեպի շուրջ սկանդալի պատճառով, որը առաջացրեց Հիտլերի բարկությունը, իսկ Լիդա Բաարովային վտարեցին Գերմանիայից[2][3]։
Ֆիլմը վերաթողարկվել է Գերմանիայում 1950 թվականին «Խաղամոլի սիրավեպը» («գերմ.՝ Roman eines Schwindlers») վերնագրով։
Ծանոթագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ filmportal.de — 2005.
- ↑ Die UFA, ein Traum: hundert Jahre deutscher Film : Ereignisse und Erlebnisse / Hans Borgelt, Volker Schlöndorff. — Edition Q, 1993. — 303 p. — p. 223
- ↑ Das ist Berlin: eine Stadt und ihre Stars / Birgit Wetzig-Zalkind. — Westkreuz, 2005. — 208 p. — p. 25