Լևկիպպեի դուստրերի առևանգումը (կտավ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox artiste.png
Լևկիպպեի դուստրերի առևանգումը
07leucip.jpg
տեսակ Գեղանկար
նկարիչ Պիտեր Պաուլ Ռուբենս
տարի 1618
բարձրություն 224
լայնություն 211
ուղղություն բարոկկո
ժանր նյու և դիցաբանական գեղանկարչություն
նյութ յուղաներկ և կտավ
գտնվում է Հին պինակոտեկ, Մյունխեն
հավաքածու Բավարիայի պետական գեղանկարչական հավաքածու և Հին պինակոտեկ
https://www.pinakothek.de/kunst/meisterwerk/peter-paul-rubens/raub-der-toechter-des-leukippos, https://www.wga.hu/frames-e.html?/html/r/rubens/22mythol/28mythol.html կայք
Rape of the Daughters of Leucippus by Peter Paul Rubens Վիքիպահեստում

«Լևկիպպեի դուստրերի առևանգումը», հոլանդացի գեղանկարիչ Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի նկարներից, որը հեղինակը նկարել է 1618 թվականին: Նկարի առավել համարձակ և դիպուկ անվանումն է «Լևկիպպեի դուստրերի բռնաբարությունը»:

Ռուբենսը այս նկարում օգտագործել է Զևսի և Լեդայի երկվորյակ որդիների՝ Կաստորի և Պոլուքսի (առավել հայտնի որպես Դիոսկուրոսներ) մասին լեգենդը, ըստ որի նրանք առևանգել են Լևկիպպե թագավորի դուստրերին՝ Հիլարիային և Փեբե (Իդևսի հարսնացու):

Նկարագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ուժեղ և մկանոտ ձեռքերով երիտասարդները բռնել են աղջիկների ոտքերը, որպեսզի նրանց նստեցնեն ձիու վրա: Թագավորի վախեցած և հուսահատված դուստրերը դեմքները հառել են դեպի երկինք՝ կարծես թե օգնություն խնդրելով աստվածներից: Նկարում պատկերված են նաև ձիերի վզներին փաթաթված փոքրիկ Ամուրներ:

Ռուբենսը օգտագործել է բազմաթիվ հակադրություններ այս նկարում: Սպիտակամաշկ և ոսկեգույն մազերով աղջիկները հակադրվում են արևահարված և կոպիտ երիտասարդներին:

Կարմիր, ոսկեգույն, սպիտակ և մուգ կանաչ գույնի հյուսվածքները գունային կտրուկ հակադրություն են ստեղծում: Արդյունքում առաջանում է լարված իրավիճակի ազդեցություն:

Իր համարձակ և հանդուգն հերոսներին Ռուբենսը շնորհել է գեղեցկությամբ, ամրակազմությամբ, ուժով և կրքի անհագ ցանկությամբ:


Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона» — универсальная энциклопедия на русском языке, изданная в Российской империи. Выпущена акционерным издательским обществом Ф. А. Брокгауз — И. А. Ефрон в 1890—1907 годах. Издание выходило в двух вариантах — 41 том и 2 дополнительных и в полутомах — 82 и 4 дополнительных. Полутома имеют двойную нумерацию — например, полутома 49 и 50 на титульных листах нумеруются XXV и XXVа. Первые 8 полутомов были изданы под редакцией И. Е. Андреевского, остальные — под редакцией К. К. Арсеньева и Ф. Ф. Петрушевского.(ռուս.)