Եվ Աստված ստեղծեց կնոջը (ֆիլմ, 1956)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox cinema.png
Եվ Աստված ստեղծեց կնոջը
Et Dieu… créa la femme
Երկիր Ֆրանսիա
Flag of Italy.svg Իտալիա
Ժանր դրամա[1][2] և ռոմանտիկ ֆիլմ[1][2][3]
Թվական 1956
Լեզու ֆրանսերեն
Ռեժիսոր Ռոժե Վադիմ[1][2][4][3]
Պրոդյուսեր Ռաուլ Լևի և Ignace Morgenstern
Սցենարի հեղինակ Ռոժե Վադիմ և Ռաուլ Լևի
Դերակատարներ Բրիժիտ Բարդո[2][4][5][3], Կուրդ Յուրգենս[5], Ժան-Լուի Տրենտինյան[4][5], Իզաբել Քորի[5], Քրիստիան Մարկան[5], Ժանա Մարկեն[5], Ժան Տիսե[5], Ժան Լեֆևր[5], Մարի Գլորի[5], Ժորժ Պլժուլի[5], Կառլոս Վալդես, Կլոդե Վեգա[5], Գայ Հենրի[5], Ժակ Սիրոն[5], Լեոպոլդո Ֆրանսես, Լյուսեն Կալման[5], Paul Faivre[5], Ֆիլիպ Գրենե[5], Ռաուլ Լևի[5] և Ռոժե Վադիմ[5]
Օպերատոր Armand Henri Julien Thirard
Երաժշտություն Paul Misraki
Մոնտաժ Վիկտորիա Մերկանտոն
Նկարահանման վայր Սեն-Թրոպե
Տևողություն 95 րոպե

«Եվ Աստված ստեղծեց կնոջը» (ֆր.՝ Et Dieu… créa la femme), Ռոժե Վադիմի ֆրանս-իտալական դրամատիկ կինոնկար` իր կնոջ Բրիժիդ Բարդոյի մասնակցությամբ, 1956 թվական:

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սյուժեի կենտրոնում զգայուն և գեղեցիկ կնոջ փոխհարաբերություններն են տարբեր տղամարդկանց հետ` եսասերի, ռոմանտիկի, ցինիկի:

Ժյուլետը մանկատան նախկին սան է, ապրում է Սեն Տրոպե առողջարանային քաղաքում` իր խնամակալների մոտ և վատ դաստիարակված, անբարո աղջկա համբավ ունի` շնորհիվ իր խենթացնող արտաքինի և աղջկական վաղ զգայունակության: Սան Տրոպեի բոլոր տղամարդիկ խելակորույս հետապդում են նրան, սակայն Ժյուլետը կույս է և ընդդիմանում է նրանց, այդ պատճառով էլ որպես վրեժ նրա մասին վատ լուրեր են տարածում: Ժյուլետը տանջվում է մարմնական ցանկություններից, վարքի խիստ կանոններից և այն բանի գիտակցումից, թե ինչ լուրեր են տարածում իր մասին:

Միակը, որի նկատմամաբ Ժյուլետն անտարբեր չէ, Անտուան Տարդյեն է (Քրիստիան Մարկան)` պատվարժան ընտանիքի ավագ որդին: Անտուանին ևս դուր է գալիս Ժյուլետը, բայց նա չի ուզում ամուսնանալ մի աղջկա հետ, որին ամբողջ քաղաքն անբարո է համարում: Իսկ Անտուանի ռոմանտիկ և ազնիվ կրտսեր եղբայրը` Միշելը (Ժան Լուի Տրենտինյան), վախվխելով սիրահարված է Ժյուլետին և երջանիկ կլիներ, եթե աղջիկը իր վրա ուշադրություն դարձներ: Երիտասարդ հերոսուհուց իր ակնկնկալիքներն ուներ նաև ոչ երիտասարդ, հարուստ Էրիկ Կարադինը (Կուրդ Յուրգենս):

Երբ Ժյուլետի առջև իրական սպառնալիք է դառնում մանկատուն վերադառնալը, Էրիկի գլխում ցինիկ միտք է ծագում. կազմակերպել Ժյուլետի ամուսնությունը միամիտ Միշելի հետ (քանի որ Անտուանի համար հասարակական կարծիքը թանկ է իր զգացմունքներից), այնուհետև խլել երիտասարդ կնոջն ու նրան դարձնել իր սիրուհին: Միշելը, չկասկածելով իր ապագա դավաճանված ամուսնու կերպարի մասին, մեծ ուրախությամբ պատրաստ էր փրկել Ժյուլետին մանկատուն վերադառնալուց: Ժյուլետը, որը Միշելի հանդեպ ընկերական զգացմունքներ ուներ, ցանկանալով պահպանել իր ազատությունը, համաձայնում է ամուսնանալ: Անտուանը հեգնանքով էր նայում իր "հիմար" եղբորը, սակայն ինքն էլ իր շահն էր փնտրում այդ ամենում: Սակայն դեռևս հայտնի չէ, թե արդյունքում այս բոլոր տղամարդկանցից ում է ընտրում անկանխատեսելի և զգացմունքային հերոսուհին:

Դերերում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]