Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը (ֆիլմ)
Արտաքին տեսք
![]() | |
Երկիր | ![]() |
Ժանր | ռոմանտիկ կատակերգություն և կինոկատակերգություն |
Թվական | 1963 |
Լեզու | ռուսերեն և վրացերեն |
Ռեժիսոր | Թենգիզ Աբուլաձե[1] |
Սցենարի հեղինակ | Թենգիզ Աբուլաձե և Նոդար Դումբաձե |
Դերակատարներ | Սեսիլիա Թաղաիշվիլի և Ալեքսանդր Ժորժոլիանի |
Օպերատոր | Գեորգի Կալատոզիշվիլի |
Երաժշտություն | Արչիլ Կերեսելիձե |
Կինոընկերություն | Վրացֆիլմ |
Տևողություն | 90 րոպե |
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը (այլ կիրառումներ)
Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը (վրաց.՝ მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი), 1963 թվականին «Վրացֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ[2]։ Նկարահանվել է ռեժիսոր Թենգիզ Աբուլաձեի կողմից Նոդար Դումբաձեի համանուն վեպի հիման վրա։
Սյուժե
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ֆիլմը պատմում է Զուրիկոյի մասին, ով գյուղացի տղա է։ Գործողությունները տեղի են ունենում նախապատերազմական Վրաստանում։ Զուրիկոն սովորում է դպրոցում, սիրահարվում է առաջին անգամ, պատերազմ է ճանապարհում իր համագյուղացիներին, դիմավորում հաղթանակը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Զուրիկոն մեկնում է Թբիլիսի՝ կրթությունը շարունակելու։ Ուսումն ավարտելուց նա հետո վերադառնում է հայրենի գյուղ՝ իր առաջին սիրո ու ընկերների մոտ։
Դերերում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Սերգո Օրջոնիկիձե – Զուրիկո
- Սեսիլիա Թաղայշվիլի – Օլգա տատիկ
- Ալեքսանդր Ժորժոլիանի – Իլիկո
- Գրիգոլ Տկաբլաձե – Իլարիոն
- Մանանա Աբազաձե – Մերի
- Կիրա Անդրոնիկաշվիլի – Ցիրա
- Թենգիզ Դաուշվիլի – Կուկուրի
- Ալեքսանդր Գոմելաուրի – Անտիպ
- Եկատերինա Վերուլաշվիլի – գյուղացի կին
- Միխո Բորաշվիլի – Ռոմուլի Կալանդաձե, համադասարանցի
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ http://www.imdb.com/title/tt0057695/
- ↑ «Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը» ֆիլմը kinopoisk.ru կայքում
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- «Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը» ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
- «Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը» ֆիլմը youtube.com կայքում
- «Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը» ֆիլմը kino-teatr.ru կայքում
|