Գևորգ Արծրունի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գևորգ Արծրունի
Գևորգ Արծրունի.jpg
Ծնվել է1771
ԾննդավայրՎան, Թուրքիա
Մահացել էօգոստոսի 6, 1830(1830-08-06)
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունհասարակական գործիչ
Ծնողներհայր՝ Երեմիա աղա Արծրունի
ԵրեխաներԵրեմիա Արծրունի

Գևորգ Երեմիայի Արծրունի (1771, Վան, Թուրքիա - օգոստոսի 6, 1830(1830-08-06)), հայ հասարակական գործիչ, ազնվական (Երան-Արծրունի տոհմից)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1813 թվականին բնակություն է հաստատել Թիֆլիսում և ընդունել ռուսական հպատակություն։ 1820 թվականին կայսերական հրովարտակով ստացել է ազնվականի տիտղոս, որը պետք է փոխանցվեր ժառանգաբար։ Առևտրական, շինարարական և հասարակական լայն գործունեություն է ծավալել․ հիմնել է իջևանատներ, միջոցներ տրամադրել Ներսիսյան դպրոցի կառուցմանը և այլն։ 1819 թվականին Ամստերդամում գնել է հայկական տպարան և նվիրել Ներսիսյան դպրոցին։ Ներսես Աշտարակեցու Քիշնև աքսորվելուց հետո Գևորգ Արծրունին փաստորեն դարձել է դպրոցի տնօրենը։ Տպագրել է «Դարաստան խրատուց․․․ ի վայելս մանկանց Հայաստանի» (1829) ուսումնասիրությունը։ Նրա մի շարք անտիպ աշխատություններ հրո ճարակ են դարձել 1855 թվականին։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png