Բողոս Բողոսյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Բողոս Բողոսյան
բուլղար․՝ Бохос Бохосян
Ծնվել էօգոստոսի 3 (15), 1869
ԾննդավայրՊլովդիվ, Բուլղարիա
Մահացել էնոյեմբերի 21, 1916(1916-11-21) (47 տարեկանում)
ՔաղաքացիությունԲուլղարիա
Ազգությունհայ
Մայրենի լեզուբուլղարերեն
ԿրթությունՎասիլ Լևսկու անվան ազգային ռազմական համալսարան
Մասնագիտությունսպա
Պարգևներ և
մրցանակներ
Երկաթե խաչ

Բողոս Խաչադուրով Բողոսյան (անգլ.՝ Бохос Хачадуров Бохосян, օգոստոսի 3 (15), 1869, Պլովդիվ, Բուլղարիա - նոյեմբերի 21, 1916(1916-11-21)), բուլղարահայ սպա՝ փոխգնդապետ, առաջին աշխարհամարտի մասնակից[1]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բողոս Բողոսյանը ծնվել է 1869 թվականի օգոստոսի 3-ին Պլովդիվում։ Նրա պապը՝ Արթին Գիդիկովը Բուլղարիայում առաջին՝ Պլովդիվի Կրասիրազ հայկական ընթերցասրահի հիմնադիրն է եղել։ Բողոսը սովորել է Էդիրնեի ֆրանսիական քոլեջում, իսկ հետո Սոֆիայի Նորին մեծություն իշխանի ռազմական ուսումնարանում (այժմ՝ Վասիլ Լևսկու անվան ազգային ռազմական համալսարան), որն ավարտել է 1892 թվականի սեպտեմբերի 6-ին պոդպորուչիկի աստիճանով։ Այդ ժամանակ ծանոթացել է Բորիս Դրանգովի հետ։ 1896 թվականին ստացել է պորուչիկի (լեյտենանտ) զինվորական աստիճան, իսկ 1902 թվականի մայիսի 2-ին՝ կապիտանի կոչում։ Մասնկացել է 1903 թվականի Օսմանյան կայսրության դեմ Իլինդենի ապստամբության կազմակերպման աշխատանքներին։ Մասնակցել է 1912-1913 թվականների Բալկանյան առաջին և երկրորդ պատերազմներին։ 1913 թվականի մայիսի 18-ին ստացել է մայորի կոչում։

1915-1918 թվականներին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին մայոր Բողոսյանը եղել է 2-րդ Թրակիական դիվիզիայի Չապինի գնդի 27-րդ դրուժինայի հրամանատար։ Լավ ծառայության համար 1917 թվականին պարգևատրվել է «Խիզախության համար» առաջին դասի՝ չորրորդ աստիճանի շքանշանով[2]։ 1916 թվականին ֆելդմարշալ Ավգուստ ֆոն Մակենզեն պարգևատրել է Բողոս Բողոսյանին գերմանական «Երկաթե խաչ»֊ով[1]։ Ավելի ուշ ստացել է փոխգնդապետի աստիճան և ծառայել է Պլևենի 9-րդ հետևակային գնդի առաջին գումարտակում, որի կազմում՝ Չյորնի գետի մոտ վիրավորվել է կոտորակառումբից։

Մահացել է 1916 թվականի նոյեմբերի 21֊ին 2֊րդ թրակիական հետևակային դիվիզիայի առաջին լեհական հիվանդանոցում։ Հետմահու ստացել է գնդապետի կոչում։ Թաղվել է Պրիլեպի գերմանական գերեզմանատանը[3]։ Ըստ մեկ այլ աղբյուրի թաղված է Պրիլեպի բուլղարական գերեզմանատանը[1]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Руменин Румен (1996)։ Офицерският корпус в България 1878 – 1944 г.։ 1 и 2։ София: Военно издателство։ էջ 94