Արսեն Լոքյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Արսեն Լոքյան
Arsen-lokyan.jpg
Ծնվել էհոկտեմբերի 3, 1972(1972-10-03) (46 տարեկան)
ԾննդավայրՋավախք, Սամցխե-Ջավախեթի մարզ, Վրաստան
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Armenia.svg Հայաստան
Ազգությունհայ
ԿրթությունԵրևանի Մխիթար Հերացու անվան Պետական Բժշկական Համալսարան և Ս. Մ. Կիրովի անվան ռազմական բժշկական ակադեմիա
Գիտական աստիճանհոգեբանական գիտությունների դոկտոր
Մասնագիտությունհոգեբան

Արսեն Բաղդասարի Լոքյան (հոկտեմբերի 3, 1972(1972-10-03), Ջավախք, Սամցխե-Ջավախեթի մարզ, Վրաստան[1]), ռազմաբժշկական ծառայության փոխգնդապետ, հոգեբանական գիտությունների դոկտոր, դոցենտ, Երևանի պետական բժշկական համալսարանի անոթային նյարդաբանության ամբիոնի դասախոս։ ՀՀ պետական կառավարման ակադեմիայի ռեկտոր (2011 թվականից)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1994 թվականին ավարտելով Երևանի պետական բժշկական համալսարանի բժշկականխարգելիչ ֆակուլտետը՝ Արսեն Լոքյանը զինվորագրվել է և շարունակել ուսումը Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի ռազմաբժշկական ֆակուլտետում՝ ստանալով «Բուժական գործը ցամաքային զորքերում» որակավորում: 1996 թվականին շարունակել է ծառայությունը ՀՀ զինված ուժերում: 1999 թվականին ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի ռազմաբժշկական ակադեմիայի «Ղեկավար կազմի» ֆակուլտետ, 2002 թվականին ստացել է բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան: Նույն թվականին պետական ատեստավորող հանձնաժողովի հատուկ որոշմամբ նրան շնորհվել է բժշկական գիտությունների դոկտորի պատվավոր կոչում:

Որպես հոգենյարդաբան-գլխավոր նյարդաբան՝ Արսեն Լոքյանը շուրջ 14 տարի աշխատել է զինվորական բժշկական հաստատություններում (ՀՀ ՊՆ 3-րդ բանակային կորպուսի N զորամաս, ՀՀ ՊՆ կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալ), այնուհետև գործունեություն է ծավալել ՀՀ ԳԱԱ փորձաքննությունների ազգային բյուրոյում որպես դատահոգեբանական փորձաքննությունների բաժնի փորձագետ (2005-2008 թվականներին):

2007-2008 թվականներին եղել է ՀՀ վարչապետի վերահսկողական ծառայության փորձագետ, 2008-2011 թվականներին զբաղեցրել է ՀՀ Նախագահի վերահսկողական ծառայության առաջին բաժնի մասնագետի պաշտոնը: 2009-2011 թվականներին եղել է ՀՀ առողջապահության նախարարության բժիշկների կատարելագործման ինստիտուտի նյարդաբանության ամբիոնի դասախոս, 2011 թվականի ապրիլի 1-ից հունիսի 30-ը զբաղեցրել է ՀՀ պետական կառավարման ակադեմիայի ռեկտորի ժամանակավոր պաշտոնակատարի պաշտոնը, իսկ արդեն 2011 թվականի հունիսի 30-ին ընտրվել և 2016 թվականին վերընտրվել է ՀՀ պետական կառավարման ակադեմիայի ռեկտորի պաշտոնում[2][3]:

Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ (որդի և դուստր):

Գիտական գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հեղինակ է 34 գիտական հոդվածների, 1 մենագրության, 1 ուսումնական ձեռնարկի և 2 մեթոդական ուղեցույցի:

«Հանրային կառավարում» գիտական հանդեսի գլխավոր խմբագիրն է:

«Գիտության կառավարման հետազոտական կենտրոն» ծրագրի ղեկավարն է:

ՀՀ ԲՈՀ-ի ԺԹ.00.01 «Ընդհանուր հոգեբանություն, հոգեբանության տեսություն և պատմություն, անձի հոգեբանություն (Հոգեբանական գիտություններ) մասնագիտությամբ Հոգեբանության 064 մասնագիտական խորհրդի անդամ է:

2013 թվականին մասնակցել է Բելառուսի գիտությունների ազգային ակադեմիայի 11-րդ միջազգային գիտամեթոդական համաժողովին՝ «Բարձրագույն դպրոց. խնդիրներ և հեռանկարներ» խորագրով:

2014 թվականին Ֆրանսիայի էքս Ան Պրովանսի Սիանս Պո Էքսի քաղաքագիտության ինստիտուտի (Science Po Aix)՝ «Բարձրագույն քաղաքական գիտությունների ոլորտում ռազմավարական տեղեկատվության կառավարման դասընթացի» շրջանակում կազմակերպված «Տեղեկատվական ռազմավարության կառավարման» ուսուցման շահառու[4]:

2015 թվականին Մոսկվայում Ռուսաստանի ազգերի բարեկամության համալսարանում մասնակցել է 8-րդ միջազգային գիտագործնական համաժողովին՝ «Բարձրագույն դպրոց. փորձ, խնդիրներ, հեռանկարներ» խորագրով:

2015 թվականին անցել է որակավորման բարձրացման դասընթաց Ռուսաստանի Դաշնության գիտությունների ակադեմիայի «Մանկավարժահոգեբանական պրոբլեմների ինստիտուտում»՝ «Արդի պայմաններում կրթության կառավարման մանկավարժահոգեբանական պրոբլեմները» թեմայով:

2016 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում մասնակցել է «Եվրասիական մարտահրավեր» թեմայով 3-րդ միջազգային վեհաժողովին և ներկայացրել զեկույց «Եվրասիական գիտակրթական միասնական տարածության զարգացման հիմնախնդիրները» թեմայով:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պարգևատրվել է «Ֆրիտյոֆ Նանսեն» ոսկե հուշամեդալով (2013 թվականին), «Անբասիր ծառայություն» մեդալով (2005 թվականին), «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալով (2002 թվականին), Սանկտ Պետերբուրգի ռազմաբժշկական ակադեմիան գերազանցությամբ ավարտելու կապակցությամբ ևս պարգևատրվել է ոսկե մեդալով (2002 թվականին):

Պաշտպանության նախարարության ղեկավար կազմի կողմից արժանացել է բազմաթիվ պարգևների և շնորհակալագրերի:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]