Անտոն Դոնչև

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Անտոն Դոնչև
բուլղար․՝ Антон Николов Дончев
Anton-Donchev-20100519-2.jpg
Ծնվել էսեպտեմբերի 14, 1930(1930-09-14)[1] (88 տարեկան)
ԾննդավայրԲուրգաս, Բուլղարիա
Մասնագիտությունգրող
Լեզուբուլղարերեն[2]
Ազգությունբուլղարացի
ՔաղաքացիությունFlag of Bulgaria.svg Բուլղարիա
ԿրթությունՍոֆիայի համալսարան
Ուշագրավ աշխատանքներTime of Parting
ԱնդամակցությունԲուլղարիայի գիտությունների ակադեմիա
Պարգևներ«Ստարա պլանինա» շքանշան և «Կիրիլ և Մեֆոդի սրբերի» շքանշան
Anton Donchev Վիքիպահեստում

Անտոն Նիկոլաև Դոնչև (բուլղար․՝ Антон Николов Дончев, սեպտեմբերի 14, 1930(1930-09-14)[1], Բուրգաս, Բուլղարիա), բուլղարացի գրող և սցենարիստ, Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս[3]:

Գրողի ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Ընտրության ժամն» է[4]:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1930 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Բուրգասում փոստային ծառայողների ընտանիքում: Ծանոթացել է ազգային երգերին և պատմություններին, որոնք նրան են պատմել իր տատիկը՝ Սրեբրան[5]:

Ընտանիքը քաղաքից քաղաք է տեղափոխվել, մինչև հայրը թոշակի է անցել, և նրանք հաստատվել են Վելիկո Տիրնովոյում[6]: Այստեղ Անտոն Դոնչևը ավարտել է գիմնազիան, որից հետո սովորել է Սոֆիայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում: Ուսանողական տարիներին աշխատել է ավտոմեքենաների ճանապարհների և երկաթգծերի կառուցման բնագավառում: 1953 թվականին, ինստիտուտն ավարտելուց հետո մի քանի ամիս դատավոր է աշխատել Վելիկո-Տիրնովում, այնուհետև իրեն ամբողջությամբ գրողի աշխատանքին է նվիրաբերել[6][7]: Երկու անգամ ամուսնացել է: Առաջին կինը՝ Էվելինա Տրոյանսկայան, եղել է շախմատիստուհի, մահացել է 2000 թվականին: Առաջին ամուսնությունից ունեցել է տղա՝ Նիկոլա:

Անտոն Դոնչևը 79 տարեկանում ամուսնացել է 64-ամյա Ռայնա Վասիլևայի հետ[8]:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Դիմիտրովյան մրցանակ (1966 թվական)
  • Բուրգասի պատվավոր քաղաքացի (2000 թվական)[3].
  • «Ստարա Պլանինա» առաջին աստիճանի շքանշան (2001 թվական)[9].
  • «Կիրիլ և Մեֆոդի սրբերի» շքանշան (2010 թվական)[10].
  • Բուրգասի ազատ համալսարանի պատվավոր դոկտոր[3].
  • «Սուրբ Պաիսի Խիլենդարսկի» պետական մրցանակ (2014 թվական)[11].
  • Խրիստո Դանովի անվան մրցանակ 2014 թվականին

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Internet Speculative Fiction Database — 1995.
  2. data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. 3,0 3,1 3,2 «ԱԿԱԴԵՄԻԿ ԱՆՏՈՆ ԴՈՆՉԵՎ» (բուլղարերեն)։ Բուրգասյան ազատ համալսարան։ Վերցված է 2016-04-01 
  4. «Գրող Անտոն Դոնչև «Ընթերցողները իմ համահեղինակներն են»date=2010-09-14»։ Բուլղարիայի Ռադիո։ Վերցված է 2016-04-01 
  5. «Նոբելյան մրցանակակրի գիրքը դուրս է եկել «Բուլղարական նոր պատմության» սերիայում»։ Բոլգարիայի կուլտուայի ինստիտուտ։ Վերցված է 2016-04-01 
  6. 6,0 6,1 «Կենսագրություն» (բուլղարերեն)։ Վեբսայտ «Անտոն Դոնչև»։ Վերցված է 2016-04-01 
  7. Իսակ Գոզես (2015-09-15)։ «Антон Дончев навърши 85 години, а великият му роман „Време разделно” - 52» (բուլղարերեն)։ ԲԼԻՑ։ Վերցված է 2016-04-01 
  8. Ասեն Տոպալով և Դանիելա Կրստևա (2009-12-02)։ «Антон Дончев стана младоженец на 79!» (բուլղարերեն)։ ԲԼԻՑ։ Վերցված է 2016-04-01 
  9. «Петър Стоянов награди изтъкнати творци и учени с орден "Стара Планина"» (բուլղարերեն)։ News.bg։ 2001-05-23։ Վերցված է 2016-04-01 
  10. «Антон Дончев с орден "Св.св. Кирил и Методий"» (բուլղարերեն)։ Труд։ 2010-09-15։ Վերցված է 2016-04-01 
  11. «Бургаска гордост: Антон Дончев е носителят на „Св. Паисий Хилендарски” за 2014 г.» (բուլղարերեն)։ BURGASNEWS։ 2014-11-01։ Վերցված է 2016-04-01