Անդիմիլոս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox map.png
Անդիմիլոս

Անդիմիլոսի համայնապատկերը
Անդիմիլոսը՝ Միլոսից

Անդիմիլոս կամ Անտիմիլոս (հուն՝. Αντίμηλος ή Ερημόμηλος), Հունաստանին պատկանող ոչ մեծ, ժայռոտ, ամնարդաբնակ[1] կղզի Էգեյան ծովում:

Առանձնահատկությունները[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անդիմիլոսը գտնվում է Հունաստանի հարավարևելյան մասում, մայրաքաղաք Աթենքից 140 կիլոմետր դեպի հարավ: Մտնում է Կիկլադներ (տարածված է նաև Ցիկլադներ անվանաձևը) արշիպելագի (կղզեխմբի) մեջ, ընկած է այդ կղզեխմբի խոշոր կղզիներից մեկից՝ Միլոսից դեպի արևմուտք: Վարչականորեն ընդգրկված է «Հարավային Էգեյան կղզիներ» պերիֆերիայի Միլոսի դիմի (համայնքի) կազմում: Ունի 8,8 քառակուսի կիլոմետր մակերես: Հյուսիսից հարավ ձգվում է 4,3 կիլոմետր, արևելքից արևմուտք՝ 3,3 կիլոմետր: Ամենաբարձր կետը ծովի մակերևույթից ունի 652 մետր բարձրություն:

Նախապատմական ժամանակներում Անդիմիլոսում ակտիվորեն գործող հրաբուխ է եղել: Ներկայումս կղզին գտնվում է ակտիվ սեյսմիկ գոտում:

Անդիմիլոսի կլիման մեղմ է, տարեկան միջին ջերմաստիճանը՝ 18°C: Ամենատաք ամիսը օգոստոսն է (ամսական միջին ջերմաստիճանը՝ 26°C), ամենասառը ամիսը՝ հունվարը (միջինը՝ 10°C): Տեղումների տարեկան միջին քանակությունը կազմում է 743 միլիմետր: Ամենախոնավ ամիսը դեկտեմբերն է (տեղումների ամսական միջին քանակությունը՝ 240 միլիմետր), ամենաչորը՝ հուլիսը (տեղումների ամսական միջին քանակությունը՝ 1 միլիմետր): Կղզին զուրկ է ծառերից, անպտուղ է և անջուր: Աղքատիկ բուսականությունը կազմում են թփուտները, որոշ տարածքներ զբաղեցնող խոտածածկույթը: Կենդանական աշխարհի ներկայացուցիչներից տարածված են բեզոարյան այծերը, ոչ թունավոր, քառագոտի շահմար օձերը,[2] մերձափնյա ջրերում՝ ճերմակափոր ծովաշունը:

Անդիմիլոսում բնակավայրերի հետքեր չեն հայտնաբերվել, բայց հանդիպել են ջուր հավաքելու նպատակով քարից պատրաստված տարողություններ, ինչը վկայում է, որ նախապատմական ժամանակներում կղզին բնակեցված է եղել:

Ներկայումս կղզին ներառված է «Նատուրա-2000» ցանցի մեջ:[2]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Πίνακας αποτελεσμάτων Μόνιμου Πληθυσμού-Απογραφής 2011» (հունարեն)։ [[Հունաստանի վիճակագրական ծառայություն|]]։ 2014-03-20։ Վերցված է 2017-10-22 
  2. 2,0 2,1 «Νήσος Αντίμηλος - θαλάσσια παράκτια ζώνη»։ EUNIS (անգլերեն)։ [[Европейское агентство по окружающей среде|]]։ Վերցված է 2018-04-05 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Charles Arnold (Hrsg.): Die Inseln des Mittelmeers. Ein einzigartiger und vollständiger Überblick. 2. Auflage. marebuchverlag, Hamburg 2008, ISBN 3-86648-096-2.