Ադա Ռոգովցևա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ադա
Ադա Ռոգովցևա
А́да Микола́ївна Ро́говцева
Ада Роговцева. Київ, НАДТ імені Івана Франка, 2017-12-01.png
Ծնվել էհուլիսի 16, 1937 (82 տարեկան)
ԾննդավայրԳլուխով, Սումսկի մարզ, ՈՒԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն{{{2}}} ԽՍՀՄ, {{{2}}} Ուկրաինա
Ազգություն{{{2}}} Ուկրաինա
ԿրթությունԿիևի թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության ազգային համալսարան
Մասնագիտությունդերասանուհի
Աշխատանք1956-ից սկսած
ԱշխատավայրLesya Ukrainka National Academic Theater of Russian Drama?
Ամուսին

Կոնստանտին Ստեպանկով

(1928-2004)
Քաղաքական կուսակցությունԽՄԿԿ
Պարգևներ և
մրցանակներ

Ուկրաինայի հերոս

ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ
Երեխաներ

Կոնստանտին (1962-2012)

Կատերինա (1972)
Ada Rogovtseva Վիքիպահեստում

Ադա Նիկոլայի Ռոգովցևա (ուկր.՝ Роговцева (Роговець) Ада Миколаївна, հուլիսի 16, 1937(1937-07-16)[1], Գլուխով, Սումիի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ,), թատրոնի և կինոյի ուկրաինացի խորհրդային դերասանուհի։

Թատրոնում կերտել է 40-ից ավելի դերեր, խաղացել 80-ից ավելի ֆիլմերում, մի շարք պետական ու մշակութային պարգևների ու մրցանակների դափնեկիր է։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ադա Ռոգովցևան ծնվել է 1937 թվականի հուլիսի 16-ին Ուկրաինայում, Սումիի մարզի Գլուխով (Հլուխիվ) բնակավայրում: Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նրանց ընտանիքը տարհանվել է Օդեսա, իսկ ռազմական գործողությունների ավարտական փուլում՝ Կիև: 1954-1959 թվականներին Ադան դերասանական վարպետություն է սովորել Կիևի Իվան Կարպենկո-Կարիի անվան թատրանի, կինոյի և հեռուստատեսության ազգային ինստիտուտում: 1959-1994 թվականներին նա խաղացել է Կիևի Լեսյա Ուկրաինկայի անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնում՝ մարմնավորելով մի քանի տասնյակ դերեր: Տպավորիչ դերակատարումներով հանդես է եկել նաև ավելի քան երեսուն խորհրդային գեղարվեստական կինոնկարներում, այդ թվում՝ 1972 թվականին թողարկված «Կրակի սանձահարումը» ֆիլմում, որտեղ մեծ վարպետությամբ ու հմայքով մարմնավորել է գլխավոր հերոսուհու՝ Նատաշայի կերպարը[2]: Կինոյում նրա լավագույն աշխատանքներից է համարվում նաև «Հավերժական կանչ» բազմամաս ֆիլմում Աննայի դերի կատարումը[3]:

Мария и Петр Порошенко.jpg

Ադա Ռոգովցևան զբաղվել է նաև մանկավարժական աշխատանքով. երկար տարիներ նա իր դերասանական փորձն է երիտասարդներին հաղորդել Կիևի թատերական արվեստի ինստիտուտում և մշակույթի ու արվեստների ուկրաինական պետական համալսարանում: Նրան բնորոշ է հասարակական-քաղաքական ակտիվ դիրքորոշումը. զանգվածային լրատվամիջոցներում բազմիցս հանդես գալով հրապարակախոսական ելույթներով, հարցազրույցներով՝ իր ցավն ու վրդովմունքն է արտահայտել Դոնբասում ծավալված ռազմական գործողությունների, արյունահեղությունների կապակցությամբ[4][5]:

Հատընտիր ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1957: Ինչպես էր կոփվում պողպատը /Պավել Կորչագին/ - Քրիստինա
  • 1961: Թռչող նավը - Լեբյոդուշկա
  • 1970: Սալյուտ, Մարիա - Մարիա
  • 1972: Կրակի սանձահարումը - Նատաշա
  • 1980: Բոռ - Ջուլիա Բարթըն
  • 2005: Նեստոր Մախնոյի ինը կյանքերը - Եվդոկիա Մախնո
  • 2009: Տարաս Բուլբա - Տարասի կին

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1960 Ուկրաինական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստի կոչում[2]
  • 1967 Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչում[2]
  • 1971 Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ՝ կանացի դերի լավագույն կատարման համար
  • 1978 ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստի կոչում [2]
  • 1981 Տարաս Շևչենկո մրցանակ[2]
  • 2007 Ուկրաինայի հերոսի կոչում[2]
  • 2007 Կիևի պատվավոր քաղաքացու կոչում[6]
  • 2017 Ուկրաինայի Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան պետական մրցանակ՝ ուկրաինական կինոարվեստում ներդրած խոշոր ավանդի համար

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ада Роговцева. Мій Костя. — Альтерпрес, 2006. — 284 с. — ISBN 966-542-291-X.[7]
  • Ада Роговцева. Свидетельство о жизни. — Черновцы : Meridian Czernowitz, 2013.
  • Поэтические сборники: «Мамині молитви» (на укр. языке), «Целую голос твой» (на рус. языке).

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Денисова И. Окрылённость : [Ада Роговцева] // Мой любимый актёр : Писатели, режиссёры, публицисты об актёрах кино : [сб.] / сост. Л. И. Касьянова. — М. : Искусство, 1988. — С. 159—170.

Կինոնկար Ադա Ռոգովցևայի մասին[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 2012 — «Вечный зов Ады Роговцевой» (Первый канал, автор Н. Ядкова, режиссёр Д. Трофимов)[3]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]