Վահրամ Սահակյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Վահրամ Սահակյան
Vahram-Sahakyan.jpg
ԱԱՀ՝ Վահրամ Սահակյան
Ծննդյան օր՝ սեպտեմբերի 22, 1964
Ծննդավայր՝ Երևան (Հայաստան)

Վահրամ Սահակյան (ծնվ. 1964, սեպտեմբերի 22, Երևան), հայ ժամանակակից գրող, բանաստեղծ, թատերագիր, դերասան։

Ստեղծագործությունն ու հայացքները[խմբագրել]

Վահրամ Սահակյանը 1988 թվականին Վարդան Պետրոսյանի հետ ստեղծել է Երիտասարդ Ոզնիներ թատրոնը, որը, այնուհետև վերանվանվելով «Ոզնիներ», առաջին հայկական ոչ պետական երիտասարդական թատրոնն էր։ Բազում հոդվածների, էսեների, վեպերի, պիեսների և տեսաֆիլմերի հեղինակ է։ Սահակյանի գրականությունը աչքի է ընկնում բառապաշարի ազատ գործածմամբ՝ ընդհուպ մինչև փողոցային հայհոյանքների կիրառում, ցինիզմով, և տրագիկոմեդիայի ժանրի տարրերով։

Գրքեր[խմբագրել]

  • «Սև աչքեր, ճերմակ սփռոց» 2002 թ., Վերատպագրվել է մի քանի անգամ։
  • «Թերիները»՝ էսսեների և հոդվածների շարք 2005 թ.
  • «Հավերժ կախաղան» 2009 թ.

Պիեսներ[խմբագրել]

  • «Ժանգոտ բանալին» 2008
  • «Երկու ընկեր, չհաշված կյանքը» 2006
  • «Ինչու է աղմկում քաղաքը» 2003
  • «Մեա, Կուլպա՝ Իմ մեղքը» 2002
  • «Բարև, ես մնում եմ» 2000
  • «Ծերունին և սովը» 1999
  • «Խաթաբալադա» (1996)
  • «Մեկ անգամ Հայաստանում» 1991
  • «Նույն ինքը՝ Պեպոն» 1990
  • «Ոզնիները եթերում» 1988 (Վարդան Պետրոսյանի հետ)

Տեսաֆիլմեր[խմբագրել]

  • «Անիմաստ ֆիլմ» 2007
  • «Պիրատի մահը» 2006
  • «Վարդանը և Մարգարիտան» 2005
  • «Անկախ, զամբախ կատակներ-2» 2003
  • «Գցողների աշխարհում» 2002
  • «Անկախ, զամբախ կատակներ» 2000
  • «Մեր վերջը» (1998)
  • «Ամենավերջին տանգոն Փարիզում-2» 1998 (Վարդան Պետրոսյանի հետ)
  • «Օդում, ջրում և ցամաքում» 1995
  • «Ամեն ձև» 1993 (Դեր. Վարդան Պետրոսյան, Մարինե Գաբրիելյան, Վահրամ Սահակյան)
  • «Ամենավերջին տանգոն Փարիզում» 1993 (Վարդան Պետրոսյանի հետ)
  • «Մեկ անգամ Երևանում» 1991

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]