Սև ցին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Սև ցին (լատ.՝ Milvus migrans), ճուռակների ընտանիքի թռչուն: Նստակյաց է, տարածված:

Արտաքին կառուցվածք[խմբագրել]

Մարմնի երկարությունը 55-60 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 160-180 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 0,7-1,1 կգ: Բավական բարեկազմ է, թևերը երկար են, պոչը՝ մկրատաձև ոչ խորը կտրվածքով: Հասունի մարմինը մուգ դարչնագույն է, գլուխը՝ բաց գույնի, թևավերևի երկրորդային ծածկողները՝ ավելի բաց: Երիտասարդի մարմինը ներքևից խայտերով է, գլուխը և թևատակը՝ ավելի բաց: Թռիչքը ճարպիկ է, ոլորածածան ու շարժուն պոչով, սավառնում է՝ թևերը հորիզոն, տարածած:

Սնվում է միջատներով, մանր կրծողներով, սպանդանոցի թափոններով, լեշերով: Նախկինում աշնան, ձմռան ամիսներին սև ցիներըերը խոշոր կուտակումներով կեր էին որոնում մեծ աղբանոցներում, սպանդանոցների շրջակայքում, հատկապես՝ Երևանի հարվայինր մասում՝ Հրազդան գետի հարևանությամբ: Հարսանեկան խաղերն ուղեկցվում են էգի ու արուի թռիչքների բարդ կատարումներով:

Բնադրում[խմբագրել]

Բույնը ծավալուն հարթակ է (տրամագիծը՝ 76,7-90 սմ)՝ ճյուղերից, թափոններից, կանաչ տերևներից: Բնադրում է սաղարթավոր (Խոսրովի անտառ արգելոցում՝ բավական բարձր) ծառերին:

Ձվերը բներում հայտնվում են մայիսին: Դնում է 54 մմ տրամագծով, աղոտ սպիտակ՝ կարմիր-դարչնագույն պտերով 2-3 ձու: Թխսակալում է էգը՝ 13-15 օր: Ձագերը բնից դուրս են գալիս կյանքի 57-րդ օրը: Բնային կյանքում կերի պակասության ժամանակ նկատվում է կանիբալիզմի երևույթը (ձագերից մեկին հոշոտում են մյուսները): Վտանգի դեպքում ծնողները ձագերին պաշտպանում են՝ թշնամու վրա վազքով հարձակվելով:

Բացարձակ օգտակար է, բնական սանիտար է, ոչնչացնում է կրծողներին: Ներկայումս թվաքանակը կրճատվել է 4-5 անգամ:

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է Հայաստանի բնաշխարհ հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png