Ստելա
Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ստելա - (հուն. στήλη - սյուն) ուղղաձիգ կանգնեցված սալաքար է արձանագրություններով կամ հարթաքանդակներով, հին աշխարհում մասնավորապես անտիկ Հունաստանում: Ստելաները ծառայում էին որպես մահարձան, հաճախ կատարում սահմանազատման քարի դեր, կանգնեցվում որևէ կարևոր իրադարձություն (օրինակ՝ նոր օրենք) հավերժացնելու համար:
