Բաալբեկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից


Քաղաք
Բաալբեկ
عنجر
Baalbek(js) 19.jpg
34°00′22″ հս. լ. 36°12′31″ ավ. ե. / 34.006111° հս. լ. 36.208611° աե. ե.
Երկիր Լիբանան Լիբանան
Ժամային գոտի UTC+2, ամառը UTC+3
##Բաալբեկ (Լիբանան)
Red pog.png

Բաալբեկ, քաղաք Լիբանանում, որն հայտնի է հռոմեական տաճարներով։

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Հունական աղբյուրներից այն հայտնի է Հելիոպոլիս անունով։ Տիգրան Մեծի ժամանակ այն Փյունիկիայի հետ մտնելով հայկական կայսրության կազմի մեջ հայտնի էր Արեգ-Քաղաք անվան տակ։

Պատմություն[խմբագրել]

Քաղաքի հիմնադրման թվականը հայտնի չի, սակայն որոշ հնեաբաններ այն վերագրում են աշխարհի ամենահին բնակավայրին։ Մինչ Ալեքսանդր Մակեդոնացու արշավանքները այդ քաղաքի մասին ոչ մի գրավոր հիշատակություններ չեն պահպանվել։ Համաձայն արաբական մի ձեռագրի Բաալբեկը կառուցել է Բաբելոնի Նեմրոդ (Բել) թագավորը որն այդ նպատակով օգտագործել է վիթխարի հսկաների (աժդահաների) ուժը։ Այդ ձեռագրի վարկածը որքան ել առասպելանման չ՝հնչի, ամրագրվում է այն փաստով, որ քաղաքի նախա-հռոմեական և նախա-հունական շինությունները կառուցված են այնպիսի մի հսկա քարերից, որոնց տեղափոխման համար անգամ չէր բավականացնի հարյուրավոր մարդկանց ուժն ու այն ժամանակվա տեխնոլոգիական հնարավորությունները։

Պարադոքս[խմբագրել]

Քաղաքն այցելած մարդիկ այն միաբերան նկարագրում են «ամենա-ամենա» խոսքերն օգտագործելով՝ ամենաբարձր սյուներն աշխարհում (որոնք զարդարում են Յուպիտերի տաճարը Բաալբեկում), ամենամեծ տաշած քարն աշխարհում (որն այդպես էլ չի հասցվել իր նպատակատեղին) և այլն... Տասնյակ հազարամյակներ կանգուն մնացած և իրենց հմայքը չկորցրած Բաալբեկ - Հելիոպոլիս - Արեգ-Քաղաքի շինությունները կառուցված են այնպիսի տեխնիկական անսովոր լուծումներով և ճշգրտությամբ, որ ոմանց մոտ նրանք ի՝ հայտ են բերում հին ժամանակներում Երկիր մոլորակ այցելած այլ-մոլորակային զարգացած քաղաքակրթության, իսկ համաշխարհային դավադրութան տեսությունների սիրահարների մոտ՝ գիտական հանրության կողմից փաստերի թաքցման, տեղեկատվական ֆիլտրացման և մարդկուրյանը դիտավորյալ ապակողմնորոշելու գաղափարներին։ Ի՝ դեպ պաշտոնական գիտական հանրությաներում այսօր տիրում է՝ Բաալբեկի հիմնադրման հռոմեական վարկածը, որը չի դիմանում ոչ-մի քննադատության, բայց զարմանալի համառությամբ մնում է որպես պաշտոնականտեսակետ։