«Ատլասի լեռներ»–ի խմբագրումների տարբերություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Content deleted Content added
No edit summary
Տող 29. Տող 29.
==Ընդհանուր նկարագրություն==
==Ընդհանուր նկարագրություն==


Երկարությունը մոտ 2000 կմ, առավելագույն բարձրությունը՝ 4165 մ (Տուբկալ լեռ)։ Կազմված Է իրար զուգահեռ մի շարք լեռնաշղթաներից (Ռիֆյան Ատլաս, Բարձր Ատլաս, Միջին Ատլաս և այլն) և զանգվածներից, միմյանցից բաժանված բարձր լեռնային սարավանդաձև հարթավայրերով (բարձրությունը 800–1200 մ)։ Սեյսմիկ տարածք Է, առաջացել է երրորդական ժամանակաշրջանում։ Կազմված Է [[Կրաքար|կրաքարերից]], [[Կավ|կավերից]], հանդիպում են հնագույն հրաբխային [[Ապար|ապարներ]]։
Երկարությունը մոտ 2000 կմ է, իսկ առավելագույն բարձրությունը՝ 4165 մ (Տուբկալ լեռ)։ Կազմված Է իրար զուգահեռ մի շարք լեռնաշղթաներից (Ռիֆյան Ատլաս, Բարձր Ատլաս, Միջին Ատլաս և այլն) և լեռնազանգվածներից: Ունի միմյանցից բաժանված բարձր լեռնային սարավանդաձև հարթավայրեր (բարձրությունը 800–1200 մ)։ Սեյսմիկ տարածք Է, առաջացել է երրորդական ժամանակաշրջանում։ Կազմված Է [[Կրաքար|կրաքարերից]], [[Կավ|կավերից]], որոնք հանդիպում են հնագույն հրաբխային [[Ապար|ապարներ]]։


==Ռելիեֆ==
==Ռելիեֆ==


Ատլասի ռելիեֆը բազմազան Է․ կան ալպյան ձևեր, սեղանաձև հարթավայրեր, կուեստներ, մնացորդային լեռներ։ Գետերը, որոնք այստեղ կոչվում են ուեդներ կամ վադիներ, ունեն անձրևային սնում և ձմեռային վարարումներ։ Ամռանը ցամաքում են։ Միջլեռնային իջվածքներում տեղադրված են աղի լճեր՝ սեբխաներ։
Ատլասի ռելիեֆը բազմազան Է: Կան ալպյան ձևեր, սեղանաձև հարթավայրեր, կուեստներ, մնացորդային լեռներ։ Գետերը, որոնք այստեղ կոչվում են ուեդներ կամ վադիներ, ունեն անձրևային սնուցումմ և ձմեռային ամիսներին վարարում են։ Ամռանը այդ գետերը ցամաքում են։ Միջլեռնային իջվածքներում տեղադրված են աղի լճեր՝ սեբխաներ։


==Ֆլորա և ֆաունա==
==Ֆլորա և ֆաունա==


Հյուսիսային մերձափնյա հարթավայրերը և լեռնալանջերը ծածկված են միջերկրածովյան բուսականությամբ, ներքին շրջանները՝ կիսաանապատներով։ Բարձր լեռների ստորին գոտում աճում են թփուտներ, ապա՝ խառը, իսկ ավելի բարձր՝ [[Փշատերևազգիներ|փշատերև]] անտառներ։ Ունի յուրահատուկ, սակայն ոչնչնացման եզրին կանգնած կենդանական աշխարհ։
Հյուսիսային մերձափնյա հարթավայրերը և լեռնալանջերը ծածկված են միջերկրածովյան բուսականությամբ, իսկ ներքին շրջանները՝ կիսաանապատներով։ Բարձր լեռների ստորին գոտիներում աճում են թփուտներ, ապա՝ խառը, իսկ ավելի բարձրադիր վայրերում՝ [[Փշատերևազգիներ|փշատերև]] անտառներ։ Ունի յուրահատուկ, սակայն ոչնչնացման եզրին կանգնած կենդանական աշխարհ։


==Օգտակար հանածոներ==
==Օգտակար հանածոներ==

19:33, 28 Օգոստոսի 2016-ի տարբերակ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ատլաս (այլ կիրառումներ)
Ատլասի լեռներ
արաբ․՝ جبال الأطلس‎‎
Ատլասի լեռների տեղադրությունը
Տեսակլեռնաշղթա
ԵրկիրԱֆրիկա
ՎայրՀյուսիսային Աֆրիկա
Աշխարհագրական
տեղադրություն
Մարոկկո Մարոկկո,
Ալժիր Ալժիր,
Թունիս Թունիս
Մասն էԱլպ-Հիմալայան գեոսինկլինալ
Բարձրությունը ծովի մակարդակից4,165
Երկարություն2092
Լայնություն1019
Մակերես775 340
Բարձրագույն գագաթՏուբկալ
ՁևավորումՄինչքեմբրի
Ատլասի լեռներ (Աֆրիկա)##
Ատլասի լեռներ (Աֆրիկա)
Ատլասի լեռներ (Մարոկկո)##
Ատլասի լեռներ (Մարոկկո)
Պատկերներ Վիքիպահեստում

Ատլասի լեռներ (արաբ․՝ جبال الأطلس‎‎), լեռնային համակարգ Աֆրիկայի հյուսիս–արևմուտքում, Մարոկկոյի, Ալժիրի և Թունիսի սահմաններում։

Ընդհանուր նկարագրություն

Երկարությունը մոտ 2000 կմ է, իսկ առավելագույն բարձրությունը՝ 4165 մ (Տուբկալ լեռ)։ Կազմված Է իրար զուգահեռ մի շարք լեռնաշղթաներից (Ռիֆյան Ատլաս, Բարձր Ատլաս, Միջին Ատլաս և այլն) և լեռնազանգվածներից: Ունի միմյանցից բաժանված բարձր լեռնային սարավանդաձև հարթավայրեր (բարձրությունը 800–1200 մ)։ Սեյսմիկ տարածք Է, առաջացել է երրորդական ժամանակաշրջանում։ Կազմված Է կրաքարերից, կավերից, որոնք հանդիպում են հնագույն հրաբխային ապարներ։

Ռելիեֆ

Ատլասի ռելիեֆը բազմազան Է: Կան ալպյան ձևեր, սեղանաձև հարթավայրեր, կուեստներ, մնացորդային լեռներ։ Գետերը, որոնք այստեղ կոչվում են ուեդներ կամ վադիներ, ունեն անձրևային սնուցումմ և ձմեռային ամիսներին վարարում են։ Ամռանը այդ գետերը ցամաքում են։ Միջլեռնային իջվածքներում տեղադրված են աղի լճեր՝ սեբխաներ։

Ֆլորա և ֆաունա

Հյուսիսային մերձափնյա հարթավայրերը և լեռնալանջերը ծածկված են միջերկրածովյան բուսականությամբ, իսկ ներքին շրջանները՝ կիսաանապատներով։ Բարձր լեռների ստորին գոտիներում աճում են թփուտներ, ապա՝ խառը, իսկ ավելի բարձրադիր վայրերում՝ փշատերև անտառներ։ Ունի յուրահատուկ, սակայն ոչնչնացման եզրին կանգնած կենդանական աշխարհ։

Օգտակար հանածոներ

Օգտակար հանածոներից են՝ երկաթը, կապարը, ցինկը, կոբալտը, մոլիբդենը, կերակրի աղը, ֆոսֆատները, նավթը։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։