Վիկտոր Նուար

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վիկտոր Նուար
ֆր.՝ Victor Noir
Victor Noir par Appert.jpg
Ծնվել էհուլիսի 27, 1848(1848-07-27)[1]
ԾննդավայրԱտինյի
Մահացել էհունվարի 10, 1870(1870-01-10)[2][3][4] (21 տարեկանում)
Մահվան վայրՓարիզ, Ֆրանսիա
ՔաղաքացիությունՖրանսիա
Մայրենի լեզուֆրանսերեն
Մասնագիտությունլրագրող
ԱշխատավայրՄարսելյեզ
Victor Noir Վիքիպահեստում

Վիկտոր Նուար (ֆր.՝ Victor Noir, իսկական անունը Իվան Սալմոն (ֆր.՝ Yvan Salmon), հուլիսի 27 1848, Ատինյի, Վոգեզի) - հունվարի 11 1870, Փարիզ), ֆրանսիացի լրագրող, որը հայտնի է դարձել մահվանից հետո՝ դրա քաղաքական շահարկումներով։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վիկտոր Նուարի մահարձանը, հեղինակ՝ Ժյուլ Դալու

Ծնվել է կաթոլիկություն ընդունած հրեա կոշկակարի ընտանիքում։ Լրագրող է աշխատել Մարսելյեզ թերթում (ֆր.՝ La Marseillaise), գրել է Վիկտոր Նուար գրական կեղծանունով։ Վիկտոր Նուարին 1870 թվականի հունվարի 10-ին սպանել է Պիեր Նապոլեոն Բոնապարտը՝ Նապոլեոն III-ի զարմիկը, երբ վերջինս՝ որպես լրագրող Պասկալ Գրուսեի մարտավկա, եկել է իր տուն։

Վիկտոր Նուարը լրագրող Ուլրիկ դե Ֆոնվալի ուղեկցությամբ չներկայանալով արքայազնի մարտավկաներին, ինչպես պահանջում էր ավանդույթը, եկել են Պիեր Բոնապարտի տուն և զինվելով ատրճանակներով պահանջել են հանդիպում տանտիրոջ հետ։ Պիեր Նապոլեոն Բոնապարտը հրաժարվել է ընդունել մարտահրավերը, հայտարարելով, որ չի մենամարտի Ռոշֆորի ծառաների հետ, և գերադասում է մարտահրավերը ստանալ իրենից։ Պասկալ Գրուսեն աշխատում էր ընդդիմադիր հրատարակիչ Անրի Դե Ռոշֆոր-Լյուսեի մոտ, որին արքայազնը համարում էր մամուլում իր դեմ տարվող քարոզչության հեղինակ։ Նուարը և դե Ֆոնվիլը քաշքշուկ են սկսել արքայազնի հետ։ Նուարը հարվածել է Պիեր Բոնապարտի դեմքին։ Արքայազնը հանել է ատրճանակը և գնդակահարել լրագրողին[5]։

Դատարանում դե Ֆոնվիլը փորձել է ապացուցել, որ արքայազնն է առաջինը հարվածել Նուարին, բայց դատարանը դա չի ընդունել և Պիեր Բոնապարտին արդարացրել է։ Ընդդիմադիրները այս իրադարձությունը փորձել են օգտագործել և հասարակության մեջ դժգոհություն ու վրդովմունք առաջացնել բոնապարտիստական իշխանության դեմ։ Նուարի թաղմանը՝ հունվարի 12-ին, 100000 մարդ է մասնակցել։ Հանրապետականները իրենց քաղաքացիական պարտքն են համարել մասնակցել թաղմանը[6]։

Նուարի գերեզմանը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նուարի արձանի դեմքը
2007 թվականի լուսանկար, որտեղ երևում է ուխտագնացության հետևանքը։

Նուարի գերեզմանը Պեր Լաշեզ գերեզմանատան գլխավոր տեսարժանություններից մեկն է[7]: Գերեզմանին քանդակագործ Ժյուլ Դալուի կերտած բրոնզե մահարձանն է, որը պատկերում է գետնով մեկ տարածված գնդակահարված Նուարին, որի կողքին ընկած է նրա գլանագլխարկը։ Արձանը դարձել է փարիզուհիների բեղմնավորության խորհրդանիշ։ Ըստ քաղաքային լեգենդի՝ եթե գլխարկի մեջ ծաղիկ դրվի, համբուրվի արձանի շրթունքները և շոշափվի արձանի բավականին ընդգծված առնանդամը, ապա հաջողություն կլինի սիրո հարցում կամ մեկ տարվա ընթացքում երեխա կծնվի։

2004 թվականին կանանց ուխտագնացությունը դադարեցնելու նպատակով գերեզմանը ցանկապատվել է, բայց բազմաթիվ բողոքներից և մամուլի քննադատական ելույթներից հետո ցանկապատը հանվել է[5][8]։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. SUDOC — 2001.
  4. Find A Grave — 1995. — ed. size: 165000000
  5. 5,0 5,1 «Странные достопримечательности: самая сексуальная могила в Париже»։ kulturologia.ru։ Վերցված է 21 Սեպտեմբեր 2016 
  6. Lissagaray Prosper Olivier։ «History of the Paris Commune of 1871»։ Marxists Internet Archive։ Վերցված է 6 June 2013։ «in January, 1870, they go 200,000 strong to the funeral of Victor Noir» 
  7. Могила Виктора Нуара на кладбище Пер-Лашез
  8. «'Lewd rubbing' shuts Paris statue»։ BBC News։ 2 November 2004։ Վերցված է 26 November 2011 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]