Ստեփան Սպանդարյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ստեփան Սպանդարյան
Անձնական տեղեկություն
Սեռ`արական
Մասնագիտացում`մարզիչ, բասկետբոլիստ, բասկետբոլի մարզիչ և ֆուտբոլային մարզիչ
Երկիր`Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Ծննդյան ամսաթիվ`ապրիլի 2, 1906(1906-04-02)
Ծննդավայր`Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն
Մահվան ամսաթիվ`1987
Մահվան վայր`Մոսկվա, ԽՍՀՄ

Ստեփան Սուրենի Սպանդարյան (ապրիլի 2, 1906(1906-04-02), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - 1987, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային բասկետբոլիստ , մարզիչ, սովետական բասկետբոլի հիմնադիրներից մեկը: ՍՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1943). ՍՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ (1957):

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայտնի գրական քննադատի որդի , հրապարակախոս և ռուսական հեղափոխական շարժման առաջնորդ Սպանդարյան Սուրեն,[1].

Սպանդարյանի գերեզմանը՝ Նովոդևիչևի գերեզմանատուն

XX դարը՝ 20-ական թվականներին ԽՍՀՄ-ը դարձել է բասկետբոլի զարգացման առաջին էնտուզիաստը , վոլեյբոլը և ռեգբիի , Մոսկվայի առաջնություններում մասնակցել է այդ մարզաձևերից, եղել է առաջինը Մոսկվայի ռեգբիյի սեկցիայի նախագահը [2][3]: Հետագայում կենտրոնացել է բասկետբոլի պարապմունքների վրա : Իսկ 1923—1926 մասնակցել է ԵԿԻ (բասկետբոլի ակումբ , Մոսկվա), իսկ 1927—1940 Դինամոյից (Բասկետբոլի ակումբ, Մոսկվա) ։ Իսկ 1937 թվականից, լինելով «Դինամոյի» մարզիչ խաղացողը, դարձել է բասկետբոլի ԽՍՀՄ չեմպիոն։ 1940-ական թվականների սկզբին մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Պարգևատրվել է մարտական ծառայության համար Կարմիր Աստղի շքանշանով[4]. Ստեփան Սպանդարյանը 1947 թվականից աշխատում է որպես մարզիչ։ 1947 թվականին եղել է տղամարդկանց թիմի մարզիչը՝ ԽՍՀՄ բասկետբոլի հավաքականի , նվաճել է Եվրոպայի մայցամաքի առաջնության չեմպիոնի կոչումը։ Իսկ 1948—1949 թվականներին սկզբում տղամարդկանց ավագ մարզի , իսկ հետո Դինամո (կանանց բասկետբոլի ակումբ,Մոսկվա)։ Նրա ղակավարությամբ տղամարդկանց թիմը 1948 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ չեմպիոն, իսկ կանանց թիմը հաղթել է բասկետբոլի ԽՍՀՄ գավաթը 1949 թվականին։ 1951—1952 և 1956—1961 թվականներին ղեկավարել է տղամարդկանց հավաքականի մարզչական շտաբը ԽՍՀՄ–ում։ Այդ տարիներին ԽՍՀՄ հավաքականը չորս անգամ հաղթել է Եվրոպայի բասկետբոլի չեմպիոնատ (1951, 1957, 1959, 1961) և երեք անգամ դարձել է արծաթե մեդալակիր Օլիմպիական խաղերի (1952, 1956, 1960)։ Իսկ 1959 թվականին ԽՍՀՄ հավաքականը մոտ էր նվաճելու տիտղոսը բասկետբոլի աշխարհի առաջնության, բայց քաղաքական նկատառումներից ելնելով հրաժարվեց դուրս գալ հակառակորդի դեմ Թայվան և որակազրկվեց [5]։ Իսկ 1965-1966 թվականներին Ստեփան Սպանդարյանը մարզել է տղամարդկանց հավաքականը Չիլի։ Իսկ հետագայում աշխատել է բասկետբոլի ԽՍՀՄ սպորտկոմիտեի բաժնում , եղել է «Դինամոյի» ՄՊԽ բաժնի հրահանգիչը մարզական խաղերի։ Տարբեր տարիներին եղել է անդամ և նախագահ՝ նախագահության ԽՍՀՄ բասկետբոլի ֆեդերացիայի, համամիութենական մարզչական խորհրդի նախագահ։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշ շքանշանով։

Կինը եղել է խորհրդային ատլետ և բասկետբոլիստու ,ԽՍՀՄ չեմպիոն և ռեկորդակրի Էլլա Միցիս (1912—2002)։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. The official site of the Federation Rugby of Armenia
  2. «Դինամոյի» վոլեյբոլի ակումբի պատմություն (Մոսկվա)
  3. ԽՍՀՄ ռեգբիի պատմություն
  4. 100 տարի ռուսական բասկետտբոլի պատմությունից, ժողովուրդ․ տեղեկատու / Կազմողներ Վ․․Բ Կվասկով ,Մոսկվա, 2006.
  5. Գողացված ոսկին Չիլի

Արտաքին հղումներ և աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]