Ստարայա Բասմաննայա փողոցի թիվ 19 տուն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Museum Silhouette.svg
Ստարայա Բասմաննայա փողոցի թիվ 19 տուն
Moscow, Staraya Basmannaya 19 (winter 2011) by shakko 03.jpg
Տեսակտեսարժանություն, դաստակերտ և ՌԴ մշակութային ժառանգության օբյեկտ
ԵրկիրFlag of Russia.svg Ռուսաստան
ՏեղագրությունՄոսկվա
Ժառանգության կարգավիճակՌԴ մշակութային ժառանգության օբյեկտ
Կոորդինատներ: 55°45′58.917600099992″ հս․ լ. 37°39′44.071200099997″ ավ. ե. / 55.76636600002777300° հս․. լ. 37.66224200002777422° ավ. ե. / 55.76636600002777300; 37.66224200002777422

Ստարայա Բասմաննայա փողոցի թիվ 19 տուն (ռուս.՝ Дом № 19 по Старой Басманной), շենք-տեսարժանություն Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում։

Հասցեն՝ Կենտրոնական վարչական շրջան, Ստարայա Բասմաննայա փողոց, տուն 19, շինություն 16։ Բասմանյան շրջան։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դաստակերտը կառուցվել է 18-րդ դարում[1]։

1850-ական թվականներին սեփականատերն էր վաճառականուհի Նատալյա Գրիգորևնա Լոուշկինան[1]։

1863 թվականին շենքը ձեռք է բերել ժամանակավոր մոսկվացի վաճառական, Պրուսիայի հպատակ Կառլ Յուստուս Հեքմանը։ 1870 թվականին տարածքում կառուցվել են մասնաշենքեր «Կ. Հեքման» գործարանի համար։ Այդ ժամանակ շենքը վերակառուցվել է։ 1881 թվականին գործարանը փակվել է խիտ բնակեցված թաղամասում հրդեհավտանգ արտադրության տեղակայման պատճառով[1]։

Նոր սեփականատեր է դարձել «Յուլի Գուկ և ընկ.» առևտրի տան սեփականատեր Յուլի Ալեքսանդրովիչ ֆոն Գուկը։ Առևտրի տունը մասնագիտացված էր շինանյութերի և մետաղական իրերի մատակարարման ոլորտում։ Այս կազմակերպությունը Մոսկվայում կառուցել է առաջին երկաթբետոնե շենքերը՝ Վերին առևտրային շարքերը, Կենտրոնական Խլուդովյան բաղնիքը, Վոլոխոնկայի գեղեցիկ արվեստների թանգարանը։ 1893 թվականին տարածքում հայտնվել են լրացուցիչ սպասարկման շենքեր, որտեղ գտնվում էին պահեստներ և մեխանիկական արհեստանոցներ: 1893 թվականին տարածքում տեղակայվել են պահեստներ և արհեստանոցներ, որտեղ պահվում էր «Ա. Կոլլի» առևտրի տան վարձակալած բուրդը[1]։

19-րդ դարում Գուկը տունը վաճառեց առաջին գիլդիայի վաճառական Տիմոֆեյ Ագաֆոնովիչ Կուդրյավցևին։ Այստեղ մինչև 1917 թվականը տեղակայվեց Ե. Բ. Գրոնկովսկայայի օրիորդաց գիմնազիան։ Այնտեղ դասավանդում էր բանաստեղծուհի Մարինա Ցվետաևայի ավագ քույր Վալերիան։ 1908 թվականին դաստակերտը ժառանգեց վաճառականի որդին՝ Մոսկվայի ժառանգական պատվավոր քաղաքացի, Մոսկվայի քաղաքային դումայի իրավասու, Մոսկվայի վաճառականների ընկերության պատվիրակ Ֆեոդոր Տիմոֆեևիչը։ Նա տան սեփականատերն էր մինչև 1917 թվականի հոկտեմբեր[1]։

Տանն ապրել է ճարտարապետ Նիկոլայ Կոլլին[1]։

2015 թվականի դրությամբ տանը գործում էր «Ռուսաստանի Դաշնության Մշակույթի նախարարության գլխավոր տեղեկատվական-հաշվողական կենտրոն» պետական միացյալ ձեռնարկությունը[1]։

Ճարտարապետություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1870-ական թվականների վերակառուցման ճարտարապետն է Ֆոն Նիսենը[1]։

Տան աջ կողմում գտնվում է երկու հարկ ունեցող կողաշենքը, որի մեջտեղում էրկեր է։ Պատկերված է կանանց գլուխներով և առյուծի դիմակներով։ Ճարտարապետն է քաղաքացիական ինժեներ Պյոտր Միկինին[1]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]