Սմարանդա Գեորգիու

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Սմարանդա Գեորգիու
Nicolae Petrescu-Găină - Maica Smara, Furnica, 17 oct 1904.JPG
Ծնվել է հոկտեմբերի 5, 1857({{padleft:1857|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:5|2|0}})
Վախճանվել է հունվարի 26, 1944({{padleft:1944|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:26|2|0}}) (86 տարեկանում)
Մասնագիտություն գրող
Քաղաքացիություն Flag of Romania.svg Ռումինիա

Սմարանդա Գեորգիու (Gheorghiu) [գրական կեղծանունը՝ Մայքա Ամարա, Maica Smara, նոյեմբերի 5(18)1857, Տրգովիշտե հունվարի 26 1944, Բուխարեստ], ռումին գրող, հասարակական գործիչ։

Գրել է դաստիարակչական բնույթի գործեր՝ «Հոր աղջիկը» (1912), «Մոր տղան» (1920)։ Հայտնի է «Բանաստեղծություններ» (1888), «Տառապանքի գրչից» (1888), «Նովելներ» (1890), «Կնոջ իմաստությունը» (1896), «Անցյալի սիմֆոնիաներ» (1927) գործերով։ Մասնակցել է Խաղաղության համաշխարհային ժողովին (1900)։ Ծանոթացել է հայ ժողովրդի անցյալին, այցելել Վենեաիկի Մխիթարյաններին և հայկական այլ կենտրոններ։ Գեորգիուի «Լաց մի՝ լինի, Հայաստան ...» բանաստեղծությունը բողոք է հայ ժողովրդի ջարդարարների դեմ։ Երկար տարիները աշխատակցել է ոումինական «Արարատ» հայագիտական հանդեսին։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 16 CC-BY-SA-icon-80x15.png