Սենեքերիմ Մկրտչյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սենեքերիմ Մկրտչյան
Ծնվել էսեպտեմբերի 10, 1908(1908-09-10)
ԾննդավայրԱրճակ
Մահացել էհոկտեմբերի 22, 1973(1973-10-22) (65 տարեկանում)
Մահվան վայրՄոսկվա, ԽՍՀՄ
ՔաղաքացիությունOttoman flag.svg Օսմանյան կայսրություն
Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Ազգությունհայ
ԿրթությունԵրևանի Մխիթար Հերացու անվան Պետական Բժշկական Համալսարան
Գիտական աստիճանբժշկական գիտությունների թեկնածու (1952)
Մասնագիտությունհամաճարակաբան
Պարգևներ և
մրցանակներ
Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ

Սենեքերիմ Ալեքսանի Մկրտչյան (սեպտեմբերի 10, 1908(1908-09-10), Արճակ - հոկտեմբերի 22, 1973(1973-10-22), Մոսկվա, ԽՍՀՄ, թաղված է Երևանում), հայ համաճարակաբան: Բժշկական գիտությունների թեկնածու (1952): ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ (1961):

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սենեքերիմ Մկրտչյանը ծնվել է 1908 թվականի սեպտեմբերի 10-ին, Արճակ (Վանի նահանգ) գյուղում: 1935 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը: 1935-1939 թվականներին եղել է Վեդու (որտեղ Մկրտչյանի նախաձեռնությամբ հիմնադրվել է տրոպիկական կայան) շրջանային առբաժնի վարիչ,, 1939-1948 թվականներին՝ Հայաստանի հակահամաչարակային ծառայության վարչության պետ, 1941 թվականին Ա. Բ. Ալեքսանյանի հետ ստեղծել է Հանրապետական հակաժանտախտային կայանը և մինչև 1973 թվականը ղեկավարել այն[1]: 1994 թվականից Մկրտչյանի անունով է կոչվել ՀՀ առողջապահության նախարարության Հատուկ վտանգավոր վարակների կանխարգելման կենտրոնը[1][2]:

Աշխատանքները վերաբերում են հատուկ վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման և դրանց դեմ պայքարի կազմակերպման հարցերին[1]:

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Բրուցելյոզ: Երևան: Ա. հ., 1939[3]:
  • Որովայնատիֆը և պայքարը նրա դեմ, 1940 (համահեղինակ):
  • Հուշաթերթ հանրակացարանի պարետին բծավոր տիֆի դեմ մղվող պայքարի մասին: Երևան: Պետհրատ, 1945[4]:
  • Հետադարձ տիֆ: Երևան: Հայպետհրատ, 1949[5]:
  • Տուլյարեմիա: Երևան: Պետհրատ., 1950[6]:
  • Ինչպիսի հիվանդություններ են փոխանցվում կենդանիներից մարդկանց: Երևան: Հայպետհրատ, 1950[7]:
  • Տուլյարեմիա: Երևան: Հայպետհրատ, 1954[8]:
  • Բծավոր տիֆ, Երևան: Հայպետհրատ, 1956[9]:
  • Ժանտախտ, Երևան: Հայպետհրատ, 1962[10]:
  • Կենդանիներից մարդկանց փոխանցվող հիվանդությունները, 1963[11]:
  • Армянская противочумная станцияТруды армянской противочумной станции. Вып. 1, 1991 : т.л. (Редкол.: С.А. Мкртчян (отв. ред.))

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007, էջ 149:
  2. Հայկական համառոտ հանրագիտարան, 1999: Հ. 3:
  3. Մկրտչյան Սենեքերիմ Ալեքսանի, Հայկական ԽՍՀ Առժողկոմատի սանլուս բաժին, eds. (1939)։ Բրուցելյոզ։ Յերեվան: Ա. հ 
  4. Մկրտչյան Սենեքերիմ Ալեքսանի, ed. (1945)։ Հուշաթերթ հանրակացարանի պարետին բծավոր տիֆի դեմ մղվող պայքարի մասին։ Երևան: Պետհրատ 
  5. Մկրտչյան Սենեքերիմ Ալեքսանի (1949)։ Հետադարձ տիֆ։ ՀՍՍՌ առողջապահության մինիստրություն։ Երևան: Հայպետհրատ 
  6. Մկրտչյան Սենեքերիմ Ալեքսանի, Կորկոտյան Ա Ա (1950)։ Տուլյարեմիա։ Երևան: Պետհրատ 
  7. Մկրտչյան Սենեքերիմ Ալեքսանի (1950)։ Ինչպիսի հիվանդություններ են փոխանցվում կենդանիներից մարդկանց։ ՀՍՍՌ Առողջապահության մինիստրություն։ Երևան: Հայպետհրատ 
  8. Մկրտչյան Սենեքերիմ Ալեքսանի (1954)։ Տուլյարեմիա։ ՀՀ առողջապահության նախարարություն։ Երևան: Հայպետհրատ 
  9. Մկրտչյան Սենեքերիմ Ալեքսանի (1956)։ Բծավոր տիֆ։ ՀՍՍՌ Առողջապահության մինիստրություն։ Երևան: Հայպետհրատ 
  10. Մկրտչյան Սենեքերիմ Ալեքսանի (1962)։ Ժանտախտ։ Առողջապահության մինիստրություն ՀՍՍՌ։ Երևան: Հայպետհրատ 
  11. Մկրտչյան Սենեքերիմ Ալեքսանի (1963)։ Կենդանիներից մարդկանց փոխանցվող հիվանդությունները։ ՀՍՍՌ Առողջապահության մինիստրության սանլուստուն։ Երևան: Հայպետհրատ