Ռազմիկ Աբրահամյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox med.png
Ռազմիկ Աբրահամյան
Ծնվել էօգոստոսի 24, 1943(1943-08-24) (76 տարեկան)
ԾննդավայրՍուլդա, Վրացական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն
Ազգությունհայ
ԿրթությունԵրևանի Մխիթար Հերացու անվան Պետական Բժշկական Համալսարան
Մասնագիտությունմանկաբարձ և գինեկոլոգ
Գիտական աստիճանբժշկական գիտությունների դոկտոր և պրոֆեսոր
ՊարգևներՄխիթար Հերացու մեդալ, Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի մրցանակ և Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր բժիշկ

Ռազմիկ Արշալույսի Աբրահամյան (օգոստոսի 24, 1943, Սուլդա, Ախալքալաքի շրջան, ՎԽՍՀ), հայ մանկաբարձ-գինեկոլոգ։ ՀՀ ԱՆ գլխավոր մանկաբարձ-գինեկոլոգ։ Պերինատոլոգիայի, մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի ինստիտուտի տնօրեն, ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ։ ՀՀ վաստակավոր բժիշկ (2009):

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1943 թվականի օգոստոսի 24-ին Ախալքալաքի շրջանի Սուլդա գյուղում։ 1960 թվականին ավարտել է գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ 1967 թվականին ավարտել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետը[1] գերազանցության դիպլոմով։

1967-1971 թվականներին աշխատել է Վեդիում որպես բժիշկ, ապա՝ պոլիկլինիկայի վարիչ։ 1971-1975 թվականներին սովորել և աշխատել է Մոսկվայի մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի համամիութենական ԳՀԻ-ում, որտեղ և պաշտպանել է թեկնածուական ու դոկտորական ատենախոսությունները։ 1975 թվականին նշանակվել է Հանրապետական կլինիկական հիվանդանոցի նոր բացված օպերատիվ գինեկոլոգիայի բաժանմունքի վարիչ։ 1988 թվականին նշանակվել է իր կողմից վերոհիշյալ բաժանմունքի բազայի վրա հիմնադրած Հանրապետական կլինիկական ծննդատան գլխավոր բժիշկ՝ միաժամանակ համակարգելով հանրապետության շրջաններին մասնագիտական ծառայության տրամադրումը։ Միևնույն ժամանակ զբաղվում է գիտամանկավարժական գործունեությամբ՝ աշխատելով բժշկական ինստիտուտի մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի ամբիոնում, որպես ասիստենտ, ապա դոցենտ։ 1990 թվականին մրցույթային կարգով նա ընտրվում է ԵՊԲԻ նորաստեղծ մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի թիվ 2 ամբիոնի վարիչ։ Նույն թվին պաշտպանել է դոկտորական թեզը Ռուսաստանի Դաշնության ԲԳԱ Մանկաբարձության, գինեկոլոգիայի և պերինատոլոգիայի գիտահետազոտական կենտրոնում և ստացել է ԵՊԲԻ-ի պրոֆեսորի կոչում։ 1992 թվականին հիմնադրել է Հայաստանի Հանրապետության առողջապահության նախարարության (ՀՀԱՆ) մանկաբարձագինեկոլոգիական ուսումնագիտաբուժական համալիրը, ապա 1993 թվականին ՀՀ Առողջապահության նախարության Պերինատոլոգիայի, մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի կենտրոնը՝ միաժամանակ ղեկավարելով Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի թիվ 2 ամբիոնը, որտեղ սովորում և մասնագիտանում են տեղաբնակ և արտասահմանցի ուսանողներ։ 2002 թվականին նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության առողջապահության նախարարի խորհրդական՝ ծննդօգնության գծով և 1997 թվականին՝ ՀՀ ԱՆ գլխավոր մանկաբարձ-գինեկոլոգ[2]։

Աշխատություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ունի շուրջ 360 գիտական աշխատանք, որոնցից 90-ը տպագրվել են արտասահմանյան գիտական հանդեսներում, 5 դասագիրք, 9 ձեռնարկ, 3 մենագրություն, 8 գյուտ և հայտնագործություն։ Գիտական գործունեությունը նվիրված է մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի բնագավառում ախտորոշման և թերապիայի հարցերի ուսումնասիրությանը[1]։

Ղեկավարել է 9 դոկտորական և 19 թեկնածուական ատենախոսություն։ Նրա ջանքերով ստեղծվել են մի շարք գործնական և գիտական ծրագրեր արտասահմանյան գործընկերների հետ։

Անդամակցություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռազմիկ Աբրահամյանն անդամ է բժշկական համալսարանի գիտական, ինչպես նաև ատենախոսությունների պաշտպանության մասնագիտացված և մի շարք ամսագրերի խորհուրդների, արտերկրյա գիտությունների ակադեմիաների ակադեմիկոս է, ինչպես նաև Մանկաբարձ-գինեկոլոգների և նեոնատոլոգների հանրապետական ասոցիացիայի նախագահն է։

Պարգևներ և կոչումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Акушерские аспекты врождённых пороков развития плода, 1992
  • Некоторые вопросы неотложной гинекологии, 1994
  • Руководство по ультразвуковой диагностике в акушерстве и гинекологии, 1996

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 А. П. Айриян (1998)։ Армянские учёные-медики։ Ереван: Амарас։ էջ 67։ ISBN 99930-1-001-7 
  2. «Ռազմիկ Աբրահամյան»։ www.med-practic.com։ Վերցված է 2016-06-08 
  3. Հայաստան Հանրապետության վաստակավոր բժշկի պատվավոր կոչում շնորհելու մասին