Ռազմիկ Աբրահամյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox med.png
Ռազմիկ Աբրահամյան
Ռազմիկ Աբրահամյան.jpg
Ծնվել էօգոստոսի 24, 1943(1943-08-24)[1] (77 տարեկան)
ԾննդավայրՍուլդա, Վրացական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն
ՔաղաքացիությունFlag of Armenia.svg Հայաստան
Ազգությունհայ
ԿրթությունԵրևանի Մխիթար Հերացու անվան Պետական Բժշկական Համալսարան
Մասնագիտությունմանկաբարձ և գինեկոլոգ
Գիտական աստիճանբժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս
ԱնդամակցությունՀայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիա
ՊարգևներՄխիթար Հերացու մեդալ, Մալթյան խաչ 21–րդ դարի առաջնորդ[2], Պողոսյան մրցանակ[3], Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր բժիշկ և Սուրբ Սահակ-Սուրբ Մեսրոպ շքանշան[2], ԵՊԲՀ «Առաջին աստիճանի շքանշան»

Ռազմիկ Արշալույսի Աբրահամյան (օգոստոսի 24, 1943(1943-08-24)[1], Սուլդա, Վրացական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն), հայ մանկաբարձ-գինեկոլոգ մինչև 2018 թվականը։ ՀՀ ԱՆ գլխավոր մանկաբարձ-գինեկոլոգ։ Պերինատոլոգիայի, մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի ինստիտուտի տնօրեն, ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս։ ՀՀ վաստակավոր բժիշկ (2009)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1943 թվականի օգոստոսի 24-ին Վրաստանի Ախալքալաքի շրջանի Սուլդա գյուղում։ 1960 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը ոսկե մեդալով։

1967թվական ավարտել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտը գերազանցության դիպլոմով։

1967-1971 թվականներ Վեդիում աշխատել է որպես բժիշկ, մանկաբարձ-գինեկոլոգ, պոլիկլինիկայի վարիչ։

1971-1975 թվականներ սովորել և աշխատել է որպես բժիշկ մանկաբարձ-գինելոլոգ Մոսկվայի մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի համամիութենական Գիտահետազոտական ինստիտուտում, պաշտպանել է թեկնածուական թեզը, ստացել դոցենտի կոչում, այնուհետև նույն ինստիտուտում պաշտպանել դոկտորական թեզը և ստացելպրոֆեսորի կոչում։

1975 թվական նշանակվել և աշխատել է Հանրապետական հիվանդանոցի նորաբաց գինեկոլոգիական բաժանմունքի վարիչ։

1988 թվական բաժանմունքը վերակազմավերվել և նա հիմնադրել է ՀՀ ԱՆ Հանրապետական ծննդատունը, նշանակվել է գլխավոր բժիշկ։

1990 թվական Հանրապետական ծննդատունը կազմավորվել է ՀՀ ԱՆ մանկաբարձա-գինեկոլոգիական ուսումնագիտա-բուժական համալիրի, այս բազայի վրա ստեղծել է Մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի թիվ 2 ամբիոնը, և մրցույթով ընտրվել է ամբիոնի վարիչ։

1993 թվական Ռ․ Աբրահամյանի ղեկավարած համալիրը վերանվանվել է Պերինատոլոգիայի, մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի կոնտրոնի /ՊՄԳԿ/, իսկ հետագայում՝ Վերարտադրողական առողջության, պերինատալոգիայի, մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի հանրապետական ինստիտուտի։

1998 թվական նշանակվել է ՀՀ ԱՆ գլխավոր մանկաբարձ-գինեկոլոգ։ Հիմնադրել է մանկաբարձ-գինեկոլոգների ասոցացիան և ընտրվել նախագահ։

2000 թվական ընտրվել է ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ։

2000 թվական նրան շնորհվել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան մեդալ և Պետական Բժշկական Համալսարանի «Ոսկե Մեդալ», I աստիճանի շքանշան։

2002 թվական շնորհվել է «Եվրամիություն XXI դար» նախագծի մրցանակ, «Մալթյան խաչ XXI դարի առաջնորդ» շքանշան, իսկ կենտրոնը՝ XXI դարի լավագույն հիմնարկի։

2002 թվական ստացել է ՀՀ կառավարության դիպլոմ՝ Ծառայության բնագավառում ձեռք բերած նշանակալի արդյունքների և որակի կառավարման արդյունավետ մեթոդների զգալի ներդրման համար։

2003 թվական շնորհվել է ՀՀ Նախագահի մրցանակ Վերարտադրողական առողջության, մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի գրքի համար։

2004 թվական Կահիրեում ՄԱԿ-ի կոմիտեի կողմից վերարտադրողական առողջության ոլորտում զգալի ներդրման համար արժանացել է Համաշխարհային լիդերի կոչման։

2005 թվական Ժնևում ընտրվել է ԱՀԿ-ի մարդու վերարտադրողականության հետազոտման քաղաքականության համակարգող կոմիտեի, այնուհետև՝ տարբեր խորհուրդների և ընկերությունների անդամ, «Մանկաբարձություն, գինեկոլոգիա և նեոնատոլոգիա» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։

2005 թվական շնորհվել է ՀՀ Կրթության և գիտության նախարարության հուշամեդալ՝ կրթության և գիտության ոլորտում ներդրած մեծագույն ավանդի համար։

2007 թվական պարգևատրվել է ՀՀ վարչապետի հուշամեդալով՝ Հայկական բանակի կազմավորման 15-ամյակի առթիվ և արցախյան ազատամարտի ընթացքում բժշկական օգնություն ցուցաբերելու գործում ունեցած ակտիվ մասնակցության համար։

2009 թվական ՀՀ նախագահի կողմից շնորհվել է Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր բժշկի պատվավոր կոչման։

2010-2013 թվականներ շնորհվել է Երևանի Պետական Բժշկական Համալսարանի «Առաջին աստիճանի շքանշան» և «Ոսկե մեդալ»՝ համալսարանի ուսումնական, գիտական  և կլինիկական գործում ցուցաբերած բացառիկ ավանդի և նշանակալի աջակցության համար։

2011 թվական ՀՀ պաշտպանության նախարարի հրամանով պարգևատրվել  է «Ծովակալ Հ․ Ս․ Իսակով» և «ՀՀ զինված ուժեր 20 տարի» հոբելյանական մեդալով։

2013 թվական «Տարվա բժիշկ» հանրապետական մրցույթում ստացել է «Մարդու կյանք փրկած բացառիկ վիրահատություն կատարելու համար» մրցանակ։

2014 թվական ընտրվել է ՀՀ ԳԱԱ Ակադեմիկոս։

2015 թվական Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի կողմից շնորհվել է «Սուրբ Սահակ-Սուրբ Մեսրոպ» բարձր շքանշանը, Կոնդակ-898։

2016 թվական Միջազգային ճանաչման համար ստացել է հատուկ մրցանակ։

2016-2017 թվականներ ՀՀ կառավարության մրցանակ որակի ապահովման բնագավառում կառավարման արդյունավետ մեթոդներ ներդնելու համար։

Բացի վերոհիշյալներից՝ տարբեր տարիներին պարգևատրվել է բազմաթիվ պատվոգրերով, շնորհակալագրերով և դիպլոմներով։

Հանդիսանում է մի շարք միջազգային ակադեմիաների անդամ և բազմիցս մասնակցել է հանրապետական, համամիութենական ու միջազգային գիտաժողովների։ Պարբերաբար կազմակերպել է միջազգային գիտաժողովներ Երևանում։

Հեղինակ է շուրջ 435 գիտական աշխատության, այդ թվում՝ 9 մենագրության, բժշկական համալսարանի ուսանողների և բժիշկների համար հայերեն լեզվով 5 գինեկոլոգիայի և մանկաբարձության դասագրքերի, միայն 2014-2018 թվականներ 25 ու ավելի ուղեցույցների։

Նրա ղեկավարությամբ պաշտպանվել է 9 դոկտորական, 28 և ավելի թեկնածուական ատենախոսություն։ Երևանի Մ․ Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի ատենախոսության պաշտպանության մասնագիտական խորհուրդի և մանկաբարձ-գինեկոլոգների ասոցիացիայի նախագահն է։

Աշխատություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հանդիսանում է մի շարք միջազգային ակադեմիաների անդամ և բազմիցս մասնակցել է հանրապետական, համամիութենական ու միջազգային գիտաժողովների։ Պարբերաբար կազմակերպել է միջազգային գիտաժողովներ Երևանում։

Հեղինակ է շուրջ 435 գիտական աշխատության, այդ թվում՝ 9 մենագրության, բժշկական համալսարանի ուսանողների և բժիշկների համար հայերեն լեզվով 5 գինեկոլոգիայի և մանկաբարձության դասագրքերի, միայն 2014-2018 թվականներ 25 ու ավելի ուղեցույցների։

  1. Գինեկոլոգիա (Դասագիրք), 1994 թվական, էջերի քանակը՝ 511,
  2. Մանկաբարձություն (Դասագիրք), 1998 թվական, էջերի քանակը՝ 495,
  3. Руководство по в нелогочному туберкулезу (Ձեռնարկ), 2002 թվական, էջերի քանակը՝ 159,
  4. Անտենատալ բուժօգնության հիմունքները (Ձեռնարկ /Մոդուլներ/), 2002 թվական, էջերի քանակը՝ 223,
  5. Վերարտադրողական առողջություն (Ձեռնարկ), 2003 թվական, էջերի քանակը՝ 448,
  6. Индукция родов и их регуляция простагландинном (Санкт-Петербург, Ձեռնարկ), 2005 թվական, էջերի քանակը՝ 296
  7. Հղիության և ծննդաբերության ինտեգրված վարում (Ձեռնարկ), 2007 թվական, էջերի քանակը՝ 306,
  8. Էնդոմետրիումի հիպերպլաստիկ գործընթացների,  նախաքաղցկեղի ախտածագման, ախտորոշման և բուժման հայեցակարգերը (Ձեռնարկ), 2008թվական, էջերի քանակը՝ 108,
  9. Ապացուցողական բժշկությունը պերինատալոգիայում (Ձեռնարկ), 2008 թվական, էջերի քանակը՝ 509,
  10. Գիրք ծննդոց (Ձեռնարկ), 2010 թվական, էջերի քանակը՝ 119,
  11. Վերարտադրողական առողջություն (Դասագիրք), 2010 թվական, էջերի քանակը՝ 447,
  12. Մանկաբարձություն (Ձեռնարկ), 2010 թվական, էջերի քանակը՝ 270։

Անդամակցություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռազմիկ Աբրահամյանն անդամ է բժշկական համալսարանի գիտական, ինչպես նաև ատենախոսությունների պաշտպանության մասնագիտացված և մի շարք ամսագրերի խորհուրդների, արտերկրյա գիտությունների ակադեմիաների ակադեմիկոս է, ինչպես նաև Մանկաբարձ-գինեկոլոգների և նեոնատոլոգների հանրապետական ասոցիացիայի նախագահն է։

Պարգևներ և կոչումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Մալթյան Խաչ» XXI դարի առաջնորդ շքանշան, «Եվրամիություն XXI դար» նախագծի մրցանակ (2002),
  • ՀՀ կառավարության դիպլոմ (2002),
  • Մխիթար Հերացու մեդալ, Պետական Բժշկական Համալսարանի «Ոսկե Մեդալ», I աստիճանի շքանշան (2002),
  • ՀՀ Նախագահի մրցանակ Վերարտադրողական առողջության, մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի գրքի համար (2003),
  • Համաշխարհային լիդերի կոչում ՄԱԿ-ի կողմից (2004),
  • Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի մրցանակ (2004),
  • ՀՀ Կրթության և գիտության նախարարության հուշամեդալ (2005),
  • ՀՀ վարչապետի հուշամեդալ (2007),
  • Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր բժիշկ (2009)[4],
  • ԵՊԲՀ «Առաջին աստիճանի շքանշան» և «Ոսկե մեդալ» (2010-2013),
  • «Ծովակալ Հ․ Ս․ Իսակով» և «ՀՀ զինված ուժեր 20 տարի» հոբելյանական մեդալ` ՀՀ պաշտպանության նախարարի հրամանով (2011),
  • «Մարդու կյանք փրկած բացառիկ վիրահատություն կատարելու համար» մրցանակ` «Տարվա բժիշկ» հանրապետական մրցույթում (2013),
  • ՀՀ ԳԱԱ Ակադեմիկոս (2014),
  • «Սուրբ Սահակ-Սուրբ Մեսրոպ» բարձր շքանշան Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի կողմից (2015)։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]