Ջեմալ Քարչխաձե

Ջեմալ Քարչխաձե
Ծնվել է	մայիսի 13, 1936
Ծննդավայր	Ուխութի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Վախճանվել է	նոյեմբերի 8, 1998 (62 տարեկան)
Վախճանի վայր	Թբիլիսի, Վրաստան
Գերեզման	Դիդուբեի պանթեոն
Մասնագիտություն	գրող, բանաստեղծ, դրամատուրգ և ակնարկագիր
Լեզու	վրացերեն
Քաղաքացիություն	ԽՍՀՄ և Վրաստան
Կրթություն	Թբիլիսիի պետական համալսարան
Գրական ուղղություններ	magic realism?
Ուշագրավ աշխատանքներ	Igi?
Պարգևներ	Վրաստանի պետական մրցանակ

Ջեմալ Քարչխաձե (վրաց.՝ ჯემალ ქარჩხაძე, մայիսի 13, 1936(1936-05-13)^[1], Ուխութի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 8, 1998(1998-11-08)^[1], Թբիլիսի, Վրաստան), վրացի գրող, հրապարակախոս։ Քարչխաձեն գրել է վեց վեպ, մի քանի կարճ պատմվածքներ և էսսեներ։ Նա XX դարի վրացի լավագույն գրողներից մեկն էր։ Նրա հայտնի վեպերն են. «Անտոնիո և Դավիթ» (1987 թվական) և «Քարավան» (1984 թվական) վեպերը։

Կենսագրություն

Ջեմալ Քարչխաձեն ծնվել է 1936 թվականին Վանի շրջանի Վան քաղաքում։

1960 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1961-1982 թվականներին աշխատել է մշակույթի նախարարությունում և մշակույթի տարոնում։

Մրցանակներ և պարգևներ

Ջեմալ Քարչխաձեն իր ողջ գրական կարիերայի ընթացքում արժանացել է երեք գրական մրցանակների՝ 1999 թվականին Վրաստանի պետական մրցանակ, 2007 թվականաին «Գալա» գրական գեղարվեստական մրցանակի իր կարճ պատմվածքների համար և 2007 թվականին «Անտոնիո և Դավիթ» վեպի համար։

Ստեղծագործություններ

Պատմվածքներ

Հրաշք (վրաց.՝ სასწაული) - պատմվածքների ժողովածու, 1967
Տասնմեկերորդ պատվիրանը (վրաց.՝ სასწაული) - պատմվածքների ժողովածու, 1979
Օր առաջին (վրաց.՝ სასწაული) - պատմվածքների ժողովածու, 1982

Արտաքին հղումներ

↑ ^1,0 ^1,1 ^1,2 ^1,3 ^1,4 საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი (վրաց.) — 2001.

[_565259011c3ddeaf-1] 1,0 ^1,1 ^1,2 ^1,3 ^1,4 საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი (վրաց.) — 2001.

[1]