Հռիփսիմե Չիլինգարյան
Ծնվել է | դեկտեմբերի 18, 1919 |
---|---|
Ծննդավայր | Թիֆլիս, Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետություն |
Մահացել է | փետրվարի 26, 1994 (74 տարեկան) |
Մահվան վայր | Երևան, Հայաստան |
Մասնագիտություն | նյարդաբան |
Գիտական աստիճան | բժշկական գիտությունների դոկտոր |
Աշխատավայր | Կուրորտոլոգիայի և ֆիզիկական մեթոդներով բուժման ինստիտուտ |
Հռիփսիմե Հակոբի Չիլինգարյան (դեկտեմբերի 18, 1919, Թիֆլիս, Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետություն - փետրվարի 26, 1994, Երևան, Հայաստան[1]), հայ նյարդաբան, կուրորտաբան, ֆիզիոթերապևտ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1969):
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Հռիփսիմե Չիլինգարյանը ծնվել է 1919 թվականին Թիֆլիսում։ 1942 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի բժշկական ինստիտուտը։ Հայրենական պատերազմի տարիներին եղել է Երևանի էվակոհոսպիտալի գանգագլխուղեղային վնասվածքների բաժանմունքի վարիչ, 1951-1990 թվականներին՝ Երևանի կուրորտաբանության և ֆիզիկական բժշկության գիտահետազոտական ինստիտուտի նյարդաբանական բաժնի ղեկավար, 1956-1962 թվականներին, միաժամանակ՝ փոխտնօրեն։
Աշխատանքները վերաբերում են նյարդային հիվանդությունների կանխարգելման և ախտածնային բուժման նոր եղանակների մշակմանը։ Բացահայտել է «Ջերմուկ» հանքային ջրի ազդեցության մեխանիզմը՝ ծայրամասային նյարդային համակարգի ախտահարման դեպքում։ Առաջարկել է էլեկտրոֆորեզի օգնությամբ նյարդային հիվանդությունների բուժման եղանակ[2][3]։
Երկեր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Գոտկասրբանային ռադիկուլիտ, Երևան։ Լույս, 1984։
- Նյարդային հիվանդությունների բուժումը ֆիզիկական մեթոդներով, Երևան։ Լույս, 1987։
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ «The memorial of Chilingaryan Hripsime (Հռիպսիմե Չիլինգարյան Հակոբի) buried at Yerevan's Kanaker cemetery». hush.am. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 18-ին.
- ↑ Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007.
- ↑ ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի հիմնարար գիտական գրադարան
|