Նիկոտին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Նիկոտին
Nikotin - Nicotine.svg
Nicotine.qutemol.png
Ընդհանուր տեղեկություններ
Դասական անվանակարգում (S)-3-(1-մեթիլ-2-պիրրիդինալ)պիրիդին
Ավանդական անվանում Նիկոտին
Քիմիական բանաձև C₁₀H₁₄N₂
Մոլային զանգված 162,115698 զանգվածի ատոմական միավոր[1] գ/մոլ
Խտություն 1,01±0,01 գ/սմ³[2] գ/սմ³
Իոնիզացման էներգիա 8,01±0,01 Էլեկտրոն-վոլտ[2] կՋ/մոլ
Հալման ջերմաստիճան -110±1 °F[2] °C
Կազմալուծման ջերմաստիճան 482±1 °F[2]
Եռման ջերմաստիճան 247 °C °C
Այրման ջերմաստիճան 203±1 °F[2]
Ինքնաբռնկման ջերմաստիճան 244 °C
Գոյացան էնթալպիա 39,3 կՋ/մոլ կՋ/մոլ
Գոլորշու ճնշում 0,08±0,01 тк. бг. мм[2]
Քիմիական հատկություններ
Բեկման ցուցիչ 1,5882
Դասակարգում
CAS համար 22083-74-5
PubChem 942
EINECS համար 200-193-3
SMILES CN1CCCC1C2=CN=CC=C2
ЕС 200-193-3
RTECS QS5250000
ChEBI 917
Թունավորություն
Թունավորություն Hazard TT.svg
IDLH 5±1 mg/m3[2]
H-արժեքներ H301, H310, H400, H411
P-արժեքներ P273, P280, P301+P310, P302+P350, P310
ԳՀՀ պատկերագրեր GHS-pictogram-skull.svg GHS-pictogram-pollu.svg
Եթե հատուկ նշված չէ, ապա բոլոր արժեքները բերված են ստանդարտ պայմանների համար (25 °C, 100 կՊա)

Նիկոտին — ալկալոիդ է, մորմազգիների ընտանիքի բույսերի կազմի մեջ է մտնում՝ հիմնականում ծխախոտի, մախորկայի և քիչ քանակությամբ լոլիկի, կարտոֆիլի, սմբուկի և կանաչ պղպեղի

Թունավորում նիկոտինով[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նիկոտինը ծխախոտում պարունակվող ալկալոիդն է։ Նիկոտին սուլֆատը շագանակագույն, յուրահատուկ հոտով, ցնդող հեղուկ է։ Նրա մահացու դեղաչափը 0,05 գ է։ Նիկոտինը ուժեղագույն թույներից է. ազդում է նյարդահանգույցային բջիջների խոլինառեակտիվ համակարգերի, մակերիկամների միջուկային շերտի քրոմաֆիլ բջիջների և զոլավոր մկանների վրա։ Նիկոտինի փոքր քանակը սկզբում դրդում, գրգռում, ապա ընկճում է այդ համակարգի ֆունկցիան։ Ծանր թունավորման ժամանակ, բացի բբերի նեղացումից, թքարտադրությունից, փսխումից և լուծից, նկատվում է ջղաձիգ ցնցումներ, գիտակցության կորուստ։ Մահվան անմիջական պատճառը օրգանիզմի սուր թթվածնային քաղցն է, շնչառական կենտրոնի վրա նիկոտինի ունեցած անմիջական ազդեցության հետևանքը։

Դատաբժշկական փորձաքննությունը հիմնված է կլինիկական պատկերի և դատաքիմիական հետազոտության արդյունքների վրա։ Դիահերձմամբ բնորոշ փոփոխություններ չեն հայտնաբերվում։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Վարդանյան Շ. Ա., Նազարեթյան Կ. Լ. — Դատական բժշկություն. — Եր., «Լույս», 1995 թ., 528 էջ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]