Հրայր Աբրահամյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հրայր Սուրենի Աբրահամյան
ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆ ՀՐԱՅՐ ՍՈՒՐԵՆԻ.jpg
22 մարտի, 1970 - 24 հուլիսի, 2005
ԾննդավայրՀայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն Ստեփանակերտ
Մահվան վայրԼՂՀ Ստեփանակերտ
Մարտեր/
պատերազմներ
Արցախյան ազատամարտ
ՊարգևներArzhakh Martakan khach 1.jpg Shushii azatagrman hamar medal.png

Հրայր Աբրահամյան (22 մարտի, 1970, Ստեփանակերտ - 24 հուլիսի, 2005, Ստեփանակերտ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հրայր Աբրահամյանը ծնվել է 1970 թ. մարտի 22-ին Ստեփանակերտ քաղաքում։ Ավարտել է թիվ 5 միջնակարգ դպրոցը։ 1988-90 թթ. ծառայել է Խորհրդային բանակում. վեց ամիս Սամարղանդ քաղաքում ծառայելուց հետո տեղափոխվել է Բելոգորսկ քաղաքը, որտեղ ծառայել է հատուկ նշանակության զորամասում։

Զորացրվելուց անմիջապես հետո անդամագրվել է ինքնապաշտպանական ջոկատին, իսկ ԼՂՀ կանոնավոր բանակի կազմավորումից հետո նշանակվել է ԿՊՇ-ի հրամանատարի տեղակալ։ Մասնակցել է բազմաթիվ մարտական գործողությունների։ Չորս անգամ վիրավորվել է։ Երրորդ անգամ վիրավորվել է սրտից, ծանր և տևական վիրահատությունից հետո դժվարությամբ ապաքինվել և նորից մարտի է ելել։ Այնուհետև Գյուլիջայի ազատագրման ժամանակ ծանր վիրավորվել է գլխից, Երևան քաղաքում վիրահատվել և երկարատև բուժումներ է ստացել։ Ուներ մայորի զինվորական կոչում։

1995 թ. ԼՂՀ ՊԲ-ի հետախուզության բաժնի պետ էր։ 1996 թ. առողջական խնդիրների պատճառով թողել է զինվորական ծառայությունը։ 1997 թ. օգոստոսից եղել է «Վիտա» ՍՊԸ-ի նախագահը։

Պարգևատրվել է «Մարտական Խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով, «Շուշիի ազատագրման համար» և «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալներով։ Մահացել է 2005 թ. հուլիսի 24-ի Ստեփանակերտում։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Ստեփանակերտի գերեզմանատանը[1]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]