Հյուսիսային պարբերական

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հյուսիսային պարբերական
Северный вестник
Северный вестник 1894 №01.jpg
Տեսակհանդես
Լեզուռուսերեն
ԽմբագիրAnna Yevreinova? և Boris Glinsky?
Հիմնադրվել է1885
ՀրատարակիչAnna Yevreinova? և Antonina Sabachnikova?
ԳրասենյակՍանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն
Severny Vestnik Վիքիպահեստում

«Հյուսիսային պարբերական»` (ռուս.՝ Северный вестник, Сѣверный Вѣстникъ), 19-րդ դարի ռուս գրական ամսագիր, որը լույս է տեսել Ռուսական կայսրության մայրաքաղաք Սանկտ Պետերբուրգում 1885-1895 թվականներին:

Պատմությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Հյուսիսային պարբերական» ամսագիրը հրապարակվել է 1885 թվականին Անտոնինա Սաբաշնիկովայի կողմից, Աննա Եվրեինովայի[1][2] խմբագրությամբ:

1884 թվականին «Հայրենական գրառումներ» ամսագրի փակումից հետո դարձել է նարոդնիկների խմբի ապաստանը Նիկոլայ Միխայլովկսու գլխավորությամբ: «Հյուսիսային պարբերական» ամսագրում տպագրվում են Գլեբ Ուսպենսկին, Վլադիմիր Կորոլենկոն, Անտոն Չեխովը, Կոնստանտին Ստանյուկովիչը, Պյոտր Գոլուբևը, Իվան Գոլիշևը, Ալեքսանդր Տիմոֆեևը:

Այնուհետև հրատարակիչների մի խումբ, վիճեցին Նիկոլայ Միխայլովսկու հետ (վերջինս «Պարբերեկանից» տեղափոխվել էր «Ռուսական հարստություն» ամսագիր) ըթերցողների մեծ մասին կորցնելու պատճառով ստիպված են եղել փակել ամսագիրը: Այդ ամենից օգտվեցին երիտասարդ գրողների մի խումբ, որոնք ակտիվորեն մասնակցում են ամսագրի 1880-ական թվականների վերջերն, և 1890 թվականի մայիսին « Հյուսիսային պարբերական» ամսագիրն անցավ բաժնետերերի ձեռքը՝ Ալեքսանդր Կաուֆմանի, Միտրոֆան Սվեշնիկովի և Բորիս Գլինսկու, որը 1890-1891 թվականներին փաստացի ղեկավարել է ամսագիրը: Ընդ որում փաթեթը պատկանում էր Պետերբուրգի հայտնի մանկավարժի դստերը՝ գրող, թարգմանչուհի Լյուբով Գուրևիչին, որը իր իրավունքները հանձնեց փիլիսոփա և քննադատ Ակիմ Վոլինսկուն[3]:125:

1891 թվականին Գլինսկին ստիպված էր հեռանալ «Հյուսիսային պարբերականից»: Նրա տեղը զբաղեցրեց Լյուբով Գուրևիչը, Վոլինսկին ստսցավ ամսագիրը առանց որևէ բաժանման, որը և կանխորոշեց նրա կառավարման կտրուկ փոփոխությունը[3]: 1890- ական թվականներից դեկադենտների անդամ, որտեղ ակտիվորեն համագործակցոըւմ էին Դմիտրի Մերեժկովսկին, Կոնստանտին Բալմոնտը, Զինաիդա Գիպպիուսը, Ֆյոդր Սոլոգուբը, Նիկոլայ Մինսկին և ուրիշներ:

Հասցեներ Սանկտ Պետերբուրգում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1890 թվական – «Հյուսիսային պարբերական» ամսագրի խմբագրություն Տրոիցկայա փողոց (1929 թվականից՝ Ռուբինշտեյի փողոց), տուն 9[4]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Роза Чаурина — Издательство «М. и С.Сабашниковы»
  2. История русской журналистики XVIII—XIX вв./Под ред. А. В. Западнова. Изд. 3-е. — Москва: Высшая школа, 1973 г.
  3. 3,0 3,1 Ю. В. Зобнин. Дмитрий Мережковский: жизнь и деяния. Москва. — Молодая гвардия. 2008. Жизнь замечательных людей; Вып. 1291 (1091)). Стр. 125. ISBN 978-5-235-03072-5
  4. Энциклопедический словарь Петербурга

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]