Հակոբ Սեմերճյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հակոբ Սեմերճյան
Hagop SEMERDJIAN Studio PHEBUS Paris 1922 à 1949 ETSEV.tif
Ծնվել է1898
ԾննդավայրԱդաբազար, Թուրքիա
Մահացել էնոյեմբերի 30, 1955(1955-11-30)
Մահվան վայրՓարիզ, Ֆրանսիա
ՔաղաքացիությունՖրանսիա
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունլուսանկարիչ
ԱշխատավայրPrésidence de la République française?

Հակոբ Ստեփանի Սեմերճյան (1898, Ադաբազար, Թուրքիա - նոյեմբերի 30, 1955(1955-11-30), Փարիզ, Ֆրանսիա), հայ լուսանկարիչ: Ֆրանսիայի Հանրապետության լուսանկարիչ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հակոբ Սեմերճյանը ծնվել է 1898 թվականին Ադաբազարում (Թուրքիա), Ստեփան և Զենոբիա Սեմերճյանների ընտանիքում: Հոր մահից հետո տեղափոխվել են Կոստանդնուպոլիս: Սովորել է Բերայի Եսայան վարժարանում, սակայն 11 տարեկանից կիսատ է թողել ուսումը և աշխատանքի անցել Բանկալթիի «Վենյուս» լուսանկարչական ստուդիայում որպես աշակերտ[1]: Լուսանկարչատան տեր Արամ Բելյանը տղայի մոտ նկատել է լուսանկարչական տվյալներ: Հակոբը զբաղվել է ինքնակրթությամբ: Աշխատել է իր ուսուցչի մոտ, եղել նրա օգնականը, քսան տարեկան հասակում գնել է նրա լուսանկարչատունը[1]: 1922 թվականին մոր, երկու քույրերի և եղբոր հետ մեկնել է Փարիզ: Մտնելով Անրի Մանուելի աշխատանոց՝ հասել է առաջին լուսանկարչի պաշտոնին: Մանուելի լուսանկարչատանը մտերմացել է նրա նախագահ Էդուարդ Հերիոտի և հիմնադիր-ղեկավար Էլիզեի հետ և ստացել Ֆրանսիայի Հանրապետության լուսանկարչի կարգավիճակ: Բուսաոնե ծառուղու վրա հիմնադրել է իր սեփական «Ֆեբյուս» լուսանկարչատունը: Սեմերճյանն իր արհեստը կարողացել է հասցնել բարձր արվեստի մակարդակի՝ արժանանալով հիացմունքի:

Aquote1.png 35 տարվա մեջ ունեցել եմ հարյուրավոր աշակերտներ, բայց ոչ ոք Հակոբի չափ մտածող, ժիր ու շնորհալի եղած չէ. նա հիմա մեկն է Փարիզի յոթ մեծ լուսապատկերողներից[1]:
- Անրի Մանուել
Aquote2.png


Սեմերճյանի «Ֆեբյուս» լուսանկարչատանը լուսանկարվել են պետական-քաղաքական գործիչներ՝ Եգիպտոսի թագավորը, Մարոկկոյի սուլթանը, արտիստներ: Ֆրանսահայերը ճանաչել են Սեմերճյանին և լուսանկարվել նրա մոտ[1]:

1924 թվականին հիմնադրել է իր սեփական «Բապտիզե Ֆեբյուս» (Կնքված Ֆեբյուս) ստուդիան: Լուսանկարչատունը գործել է Բոն Նուվել (այժմ՝ Ռեքս) 23 հասցեում: Այդ ժամանակաշրջանում լուսանկարել է Չեխոսլովակիայի Հանրապետության առաջին նախագահ Տոմաշ Մասարիկին[1]:

1949 թվականին անցել է թոշակի, ընտանիքով տեղափոխվել Կանն, վեց ամիս հետո Կաննի Յան Մասե փողոցում բացել լուսանկարչական ստուդիա, որտեղ լուսանկարել է Կաննի հայտնի մարդկանց, պրեֆեկտների, քաղաքապետների, Մորիս Շևալյեին (ով սիրել է խմել հայկական սուրճ առանց շաքարի), ֆրանսիացի հայտնի դերասանների:

1955 թվականին վերադարձել է Փարիզ: Մահացել է Փարիզում 1955 թվականի նոյեմբերի 30-ին:

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1940 թվականին ամուսնացել է Ալիս Բատիարյանի հետ: Ի հիշատակ իր ուսուցիչ Արամ Բելյանի՝ որդուն տվել է Ֆիլիպ-Արամ անունը:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Վահան Քոչար, «Հայ լուսանկարիչներ», Երևան, Հեղինակային հրատարակություն, 2007

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]