Հազիրի (իսկական անունը՝ Համբարձում Աթոյան, փետրվարի 10, 1840(1840-02-10), Գյումրի, Շիրակի մարզ, Հայաստան - նոյեմբերի 1, 1876(1876-11-01), Ալեքսանդրապոլ), գուսան։ Հորինել է մեծ մասամբ բարոյախրատական ու կրոնական բովանդակությամբ երգեր։ Օգտագործել է աշուղական երգարվեստի բարդ ձևեր՝ դիվանի, թեջնիս, մուխամմազ ևն։ Նրա մուհամմը և հանելուկներից մի քանիսը տպագրվել են Բաքվում, 1878 թվականին, «Սոխակ Հայաստանի» երգարանում[1][2]։
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից (հ․ 6, էջ 45)։
Այս հոդվածի նախնական տարբերակը կամ նրա մասը վերցված է Հայկական համառոտ հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։
