«Կատուն, որ զբոսնում էր ինքն իր համար» (ռուս.՝ «Кошка, которая гуляла сама по себе»), խորհրդային լիամետրաժ մուլտֆիլմ՝ ստեղծված 1988 թվականին Ռեդյարդ Կիպլինգի ստեղծագործության մոտիվներով։ Ռեժիսոր Իդեա Գարանինան մուլտֆիլմում ներառել է մուլտիպլիկացիոն տեխնոլոգիաների գրեթե բոլոր ձևերը[2]։ Մուլտֆիլմը «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում 1980-ականների վերջին ստեղծված ամենավառ աշխատանքներից մեկն է[3] և Ռեդյարդ Քիփլինգի «Ուղղակի պատմվածքներ» (անգլ.՝ Just So Stories) ժողովածուի համանուն հեքիաթի երկրորդ խորհրդային էկրանավորումն է։
Ծնողները երեխային անկողին են դնում ու հեռանում։ Երեխան լալիս է, և սենյակ է մտնում կատուն, որպեսզի ընկերակցի նրան։ Փոքրիկը փորձում է բռնել կատվի պոչը, բայց նա ասում է, թե դա անել պետք չէ, համաձայն այն պայմանագրի, որ կնքվել է հազար տարի առաջ։ Տեսնելով, որ փոքրիկը չի հասկանում, կատուն որոշում է նրան պատմել Սկզբների սկզբի պատմությունը։ Փոքրիկն ու նրա հետ միասին նաև հանդիսատեսը տեղափոխվում են բնության նվաճման, շան, ձիու, կովի ընտելացման ժամանակներ։ Նրանք իմանում են նաև Կարմիր գրքի, կենդանիների անհետացող տեսակների մասին, որոնց պետք է խնամել։
Յուրի Բատանին, Լիդիա Մայատնիկովա, Տատյանա Մոլոդովա, Օլգա Պանոկինա, Ելենա Գավրիլկո, Հակոբ Կիրակոսյան, Վիոլետա Կոլեսնիկովա, Ալեքսանդր Պանով, Ալեքսանդր Գորլենկո, Անատոլի Աբարենով, Վլադիմիր Շևչենկո
ԽՍՀՄ