Իրբիտի մոտոցիկլերի պետական թանգարան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Իրբիտի մոտոցիկլերի պետական թանգարան
Ирбитский музей мотоциклов.JPG
Տեսակթանգարան
ԵրկիրFlag of Russia.svg Ռուսաստան
ՏեղագրությունԻրբիտ
ՎայրՌուսաստան
Հիմնադրված է2004
Կոորդինատներ: 57°39′47″ հս․ լ. 63°5′19″ ավ. ե. / 57.66306° հս․. լ. 63.08861° ավ. ե. / 57.66306; 63.08861
Կայքgbuksoigmm.ru

Իրբիտի մոտոցիկլերի պետական թանգարան (ռուս.՝ Ирбитский государственный музей мотоциклов), Ռուսաստանում պետական կարգավիճակ ունեցող մոտոցիկլերի միակ թանգարանը, որը գտնվում է Սվերդլովսկի մարզի Իրբիտ քաղաքում:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Թանգարանը պաշտոնապես բացվել է 2004 թվականի հունիսի 25-ին: Այն ստեղծվել է Իրբիտի մոտոցիկլետների գործարանի (ԻՄԳ) հավաքածուների հիմքի վրա, որտեղ ավելի քան 60 տարի ձևավորվել է յուրահատուկ տեխնիկական ժողովածու, որը կոնստրուկտորների, փորձարկողների և ինժեներների համար ծառայում է որպես ստեղծագործական լաբորատորիա: Իրբիտ քաղաքի վարչակազմը Սվերդլովսկի նահանգապետի օժանդակությամբ ակտիվ մասնակցություն է ունեցել թանգարանի ստեղծման գործում` գործարանի սեփականատերերից ձեռք բերելով մոտոցիկլերի հավաքածուն:

Թանգարանային ֆոնդ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Ուրալ» մոտոցիկլետի ռազմական մոդիֆիկացիա
Իրբիտի մոտոցիկլետների գործարանի մոտոցիկլերի մոդելներ

Թանգարանային ֆոնդը հաշվվում է ավելի քան 120 տրանսպորտային միավոր: Դրանք ոչ միայն ծանր դասի մոտոցիկլետներ են, այլև ԻՄԳ-ի կողմից արտադրված ավտոմոբիլներ, ամենագնացներ, որոնք համալրում են թանգարանի տեխնիկական հավաքածուն 48 ներքին այրման շարժիչներով: Թանգարանի մոտոցիկլերի հավաքածուն հազվագյուտ է, այն արտահայտում է հայրենական և համաշխարհային մոտոցիկլաշինության զարգացման հիմնական ուղղությունները, որոնք ներկայացնում են Անգլիայի, Գերմանիայի, Իտալիայի, ԱՄՆ-ի և Ճապոնիայի առաջատար մոտոցիկլետային ընկերությունների մոդելները: Արտասահմանյան բաժնում ներկայացված են Royal Enfield, Vinsent H.R.D., Triumph, Honda, Harley Davidson, Yamaha, Gillera, Ducati, BMW, HSU, Zundapp, Norton, AJS, BSA, Ariel[1] մոտոցիկլետային ընկերությունները:

Թանգարանում պահվող գիտահետազոտական ինստիտուտների, Գլխավոր զրահատանկային վարչության, Համամիութենական կոնստրուկտորական բյուրոյի, Մոտոարդի ՀԳՀԻ տեխնիկական զեկույցները (ավելի քան 5 հազար) բացահայտում են հայրենական մոտոարտադրության կայացման պատմությունը 1940-2000 թվականները: Թանգարանում հատուկ տեղ են գրավում հիշատակի անձնական ֆոնդերը, որոնք տեղեկություններ են պարունակում հայտնի մարդկանց կյանքի ուղու և գիտա-ստեղծագործական գործունեության, նշանավոր տնօրենների, առաջատար կոնստուկտորների, ԻՄԳ-ի ինժեներների և գյուտարարների, իրբիտցի ԽՍՀՄ չեմպիոնների, մոտոսպորտի գծով տարբեր միջազգային մրցումներում հաղթողների մասին:

Թանգարանի ցուցադրություններում կարելի է ծանոթանալ Իրբիտի մոտոգործարանի ստեղծման պատմությանը (1941-1945 թթ.) և համաշխարհային մոտոցիկլաշինության դրությանը մինչև 1940 թվականը, ԻՄԳ-ի արտադրության սերիական և փորձնական մոդելներին (1951-1995 թթ.), հնարավորություն ընձեռելով պատկերացում կազմել արտասահմանյան արտադրության մոտոցիկլետների առաջատար գործարանների կոնստրուկտորների ստեղծագործական պոտենցիալի մասին, թույլ տալով հետևել 1936-1989 թվականների ընթացքում Եվրոպայում, ԱՄՆ-ում և Ճապոնիայում մոտոարտադրության զարգացման պատմությանը: Ռուսաստանի մոտոարշավորդների կյանքի, հանդիպումների և ստեղծագործությունների մասին այցելուներին կծանոթացնեն այդ թեմայով ցուցադրությունները: Մեկ այլ ցուցադրություն տեղեկություններ է տալիս մոտոսպորտի Իրբիտյան դպրոցի, «Ուրալ» մոտոցիկլետներով իրբիտցիների կողմից սահմանած Գինեսի ռեկորդների մասին: Թանգարանի գործունեության մեջ մեծ ուշադրություն է դարձվում բաց հրապարակներում տեխնիկայի արտագնա ցուցահանդեսների պարբերական կազմակերպմանը:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]