Էմիլ Մանով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Էմիլ Մանով
Ծնվել էհուլիսի 29, 1919(1919-07-29)[1]
ԾննդավայրՍոֆիա, Բուլղարիա
Վախճանվել էօգոստոսի 30, 1982(1982-08-30) (63 տարեկանում)
Վախճանի վայրՍոֆիա, Բուլղարիա
Մասնագիտությունգրող և սպա
Լեզուբուլղարերեն
ՔաղաքացիությունFlag of Bulgaria.svg Բուլղարիա
ԿրթությունՍոֆիայի համալսարան
Ժանրերֆանտաստիկա

Էմիլ Մանով (բուլղար․՝ Емил Манов, (հուլիսի 29, 1919(1919-07-29)[1], Սոֆիա, Բուլղարիա - օգոստոսի 30, 1982(1982-08-30), Սոֆիա, Բուլղարիաբուլղարացի գրող, սցենարիստ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էմիլ Մանովը ծնվել է Սոֆիայում։ Ավարտել է Սոֆիայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Տպագրվել սկսել է 1936 թվականից՝ աշխատակցելով երիտասարդական և ուսանողական պարբերականների։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղել է ֆաշիզմի դեմ մղվող պայքարի աչքի ընկնող ներկայացուցիչներից մեկը, որի համար դատապարտվել է ցմահ բանտարկության։ 1944 թվականին ազատվել է բանտարկությունից և սեպտեմբերի 9-ից հետո դարձել է ազատագրված Բուլղարիայի սոցիալիստական վերաշինության ակտիվ մասնակիցներից, զբաղեցրել պետական և հասարակական բարձր պաշտոններ։ Եղել է «Родна реч» ամսագրի գլխավոր խմբագիրը, մշակութային կոմիտեի փոխտնօրեն, Բուլղարիայի գրողների միության քարտուղար, փոխնախագահ[2]:

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայտնի է «Դելիյաների վախճանը» (1958 թվականին լույս է տեսել նաև հայերեն), «Ծնվում է օրը» (1959), «Գալակտիկական բալլադ» (1971), «Ճամփորդություն Ուիբրոբիյում» (1981) վեպերով, «Նշենու ճյուղը» և այլ պատմվածքների ժողովածուներով, ինչպես նաև բանտային ու ռազմական կյանքը պատկերող բազմաթիվ ակնարկներով[3]:

Նորավեպեր

  • «Նամակ տիեզերքից» (1965)
  • «Արկածներ» (1966)
  • «Трогателна екзекуция» (1967)
  • «Ուտոպիայի կղզի» (1978)

Ֆիլմեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Հիշատակի լուսանկարներ» (1979)
  • «Խաղաղ փախստականը» (1972)
  • «Ամռան ավարտը» (1967)
  • «Արձակուրդների ավարտը» (1965)
  • Пленено ято (1962)
  • «Զառիթափ» (1961)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]