Եվգենի Պետրոսյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Եվգենի Վահանի Պետրոսյան
Евгений Петросян.jpg
Ծնվել է սեպտեմբերի 16, 1945(1945-09-16)[1][2] (73 տարեկան)
Ծննդավայր Բաքու, ԱԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Ազգություն հայ
Մայրենի լեզու ռուսերեն
Կրթություն Մոսկվայի պետական դրամատիկական թատրոն
Մասնագիտություն հաղորդավար
հումորիստ
գրող
Գործունեություն 1962 թվականից
Ամուսին Ելենա Ստեպանենկո
Պարգևներ և
մրցանակներ

Narodny artist RSFSR.png Honoured Artist of RSFSR medal.jpg

SovietOrderOfHonour.jpg
Երեխաներ Վիկտորինա Պետրոսյանց
Կայք e-petrosyan.ru
Evgeny Petrosyan Վիքիպահեստում

Եվգենի Վահանի Պետրոսյան (Պետրոսյանց)[3](ռուս.՝ Евге́ний Вага́нович Петрося́н (Петрося́нц), 1945, սեպտեմբերի 16, Բաքու), հաղորդավար, հումորիստ, գրող։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1991

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Եվգենի Պետրոսյանը ծնվել է 1945 թվականին, Բաքվում, հայ մաթեմատիկոս Վահան Պետրոսյանցի (1903-1962) և հրեա Բելլա Գրիգորևնայի (1910-1967) ընտանիքում[4][5][6]: Դպրոցական տարիներից իր նախաձեռնությամբ հանդես է եկել Բաքվի ակումբներում ու մշակութային կենտրոններում. կարդում էր առակներ, բանաստեղծություններ, ժողովրդական թատրոններում խաղում էր տեսարաններ, վարում համերգներ։

1961 թվականին ավարտել է Բաքվի միջնակարգ դպրոցը և տեղափոխվել Մոսկվա, սովորել Էստրադային արվեստի համառուսական ստեղծագործական կենտրոնում։ 1962 թվականից սկսել է խաղալ պրոֆեսիոնալ բեմերում։ Սովորել է Մոսկվայի պետական դրամատիկական թատրոնում։ 1960-ականներից մուտք է գործել հեռուստատեսություն։ 1964 թվականին Մոսկվայի «Օստանկինո» համերգների դահլիճից վարել է «Կապույտ կրակներ», «Հումորի երեկոներ», «Արտլոտո», «Առավոտյան փոստ», «Անշլագ» և այլ հաղորդումներ։ 1970 թվականին ճանաչվել է ԽՍՀՄ էստրադային արտիստների 4-րդ մրցույթի հաղթող։

Բեմադրել է բազմաթիվ ներկայացումներ Մոսկվայի էստրադային թատրոնում՝ «Բարի խոսքը կատվին էլ է հաճելի», «Ինչպես եք», «Մենք բոլորս հիմարներ ենք», «Բենեֆիս», «30 տարի բեմում», «Երբ գումարները երգում են ռոմանսներ» և այլն։

1979 թվականին հիմնել է «Մանրապատումներ» թատրոնը, որին կից գործում է «Էստրադային հումորի կենտրոն», որտեղ հավաքվել են 19-20–րդ դարերի էստրադայի պատմության բացառիկ իրեր՝ թերթեր, ամսագրեր, լուսանկարներ, վահանակներ և այլն։ Գրել է բազմաթիվ հաղորդումների սցենարներ։ Թողարկել է Ելենա Ստեպանենկոյի «Առաջ կանայք» և «Միացեք, ծիծաղում ենք» հաղորդումները։

1994 թվականից ռուսական առաջին ալիքով եթեր է հեռարձակվում նրա «Սմեխապանարամա» հաղորդումը, որում ներկայանում են խոսակցական ժանրի տարբեր սերունդների վարպետներ։ 1999 թվականին կայացել է «Ընտանեկան ուրախություններ» ներկայացման պրեմիերան, որը մինչ օրս բեմադրվում է Էստրադային թատրոնի բեմում։ 2000-2005 թվականներին հեղինակել է «Կատակ կատակի ետևից» հաղորդումը[7]:

Հեղինակ է «Ցանկանում են արտիստ դառնալ», «Եվգենի Պետրոսյանը անեկդոտների աշխարհում», «Մեծ խճանկար», «Ինչի վրա է ծիծաղում Պետրոսյանը» գրքերի։

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • ՌԴ պատվո շքանշան, 1995
  • ԽՍՀՄ վաստակավոր արտիստ, 1985
  • ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ, 1991

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Առաջին կինը՝ Վիկտորինա Կրիգերի փոքր քույրը[8]
  • Դուստրը՝ Վիկտորինա Պետրոսյանց (1968), արվեստաբան, պրոդյուսեր
  • Թոռները՝ Անդրեյ, Մարկ[8]
  • Երկրորդ կինը՝ Աննա Կոզլովսկայա (1938-2007), օպերային երգիչ Իվան Կոզլովսկու դուստրը։ Ամուսնությունը տևել է մեկ ու կես տարի[9]
  • Երրորդ կինը՝ Լյուդմիլա, արվեստաբան Լենինգրադից[8]
  • Չորրորդ կինը՝ Ելենա Ստեպանենկո 1985 կամ 1986 թթ. (ծանոթացել են 1979 թվականին)[8]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]