Եվգենի Ախմադուլին

From Վիքիպեդիա
Jump to navigation Jump to search
Եվգենի Ախմադուլին
Ծնվել էապրիլի 21, 1944(1944-04-21) (75 տարեկան)
Նովոչերկասկ, Ռոստովի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Մասնագիտությունգիտնական, լրագրող և բանաստեղծ
Հաստատություն(ներ)Հարավային դաշնային համալսարան
ԱնդամակցությունՌուսաստանի լրագրողների միություն
Ալմա մատերՌոստովի պետական համալսարան
Կոչումպրոֆեսոր
Գիտական աստիճանբանասիրական գիտությունների դոկտոր

Եվգենի Վալերևիչ Ախմադուլին (ռուս.՝ Евгений Валерьевич Ахмадулин, ապրիլի 21, 1944(1944-04-21), Նովոչերկասկ, Ռոստովի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ)[1], ռուս գիտնական, լրագրող, բանաստեղծ[2], բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության անդամ[3]։

Կյանք և ստեղծագործություն[edit | edit source]

Ծնվել է 1944 թվականի ապրիլի 21-ին Նովոչերկասկ քաղաքում։ Վաղ հասակում կորցրել է ծնողներին, մեծացել է մանկատներում։ Տացինսկայայի մանկատանը Եվգենի Վալերևիչն ավարտել է յոթամյա դպրոցը[1]։

1963 թվականին ավարտել է Նովոչերկասկի քիմիական-տեխնոլոգիական տեխնիկումը, այնուհետև աշխատել է Վոլգայի քիմիական կոմբինատում որպես փականագործ։ Հեռակա ավարտել է Ռոստովի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետը[2]։ 1964 թվականից Եվգենի Վալերևիչը ծառայել է բանակում՝ Լիտվայում տեղակայված հրթիռային զորքերում, որտեղ դիվիզիայի քաղաքական բաժնի կոմերիտմիության ավագ հրահանգիչ էր։ Զբաղվել է գրական գործունեությամբ, շրջանային թերթում տպագրել է բանաստեղծություններ և թղթակցություններ[1]։

Բանակում ծառայելուց հետո Եվգենի Վալերևիչն աշխատել է Նովոչերկասկի հաստոցագործական գործարանում, այնուհետև 1971 թվականից եղել է Նովոչերկասկի «Զնամյա կոմունի» քաղաքային թերթի հաստիքային աշխատակից[1]։

Մոսկվայի պետական համալսարանում պաշտպանել է իր «Դոնի մամուլը 1893-1907 թվականների ռուսական առաջին հեղափոխության նախօրեին և տարիներին» թեմայով թեկնածուական թեզը[1]։

1981 թվականից դասախոսել է Ռոստովի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի լրագրության բաժնում։ 1985-1990 թվականներին աշխատել է «Բարձրագույն դպրոցի Հյուսկովկասյան գիտական կենտրոնի տեղեկագիր» գիտատեսական և կիրառական ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալի պաշտոնում։ Եվգենի Վալերևիչը եղել է Ռուսաստանի առաջին լիարժեք գունազարդ թերթի՝ «Պրիազովսկի կրայի» գլխավոր խմբագիրը[1]։

Եվգենի Վալերևիչ Ախմադուլինը 1996 թվականին մասնակցել է Դոնի ժուռնալիստների համագումարին, որտեղ ընտրվել է վարչության նախագահի առաջին տեղակալ, Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության Ռոստովի մարզի կազմակերպության գործադիր տնօրեն [1]։

2001 թվականին Ե. Վ. Ախմադուլինը պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը «XX դարի սկզբին Ռուսաստանի օրինական քաղաքական կուսակցությունների մամուլը» թեմայով[1]։

Ներկայում Եվգենի Վալերևիչն աշխատում է Հարավային դաշնային համալսարանի ժուռնալիստիկայի տեսության ամբիոնի վարիչ[1][3]։

Եվգենի Վալերևիչ Ախմադուլինը պրոֆեսոր է, Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության անդամ, Ռուսաստանի տարածաշրջանային մամուլի գիտությունների ակադեմիայի լիիրավ անդամ, Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության Մեծ ժյուրիի անդամ, «ժուռնալիստիկա» մասնագիտությամբ դոկտորական և թեկնածուական թեզերի պաշտպանության մասնագիտացված գիտական խորհրդի նախագահի տեղակալ, Ռուսաստանի Հարավի լրագրության գծով ուսումնամեթոդական բաժանմունքի նախագահ, Ռոստովի մարզի մամուլի և հեռուստառադիոհեռարձակումների դեպարտամենտի լրագրողների, հրատարակիչների և պոլիգրաֆիստների ամենամյա ստեղծագործական մրցույթի ժյուրիի նախագահ [1] [3]։

Չորս մենագրության, ուսումնական ձեռնարկների և լրագրության տեսության ու պատմության վերաբերյալ հարյուրից ավելի հոդվածի հեղինակ է[1]։

Աշխատություններ[edit | edit source]

  • История российской журналистики начала XX века. Ростов-на-Дону, 2008.
  • Краткий курс теории журналистики: учеб. пособие: по спец. "Журналистика" для студентов фак. и отд-ний журналистики. Москва : Ростов-на-Дону, 2006.
  • Основы теории журналистики: учебное пособие для студентов высших учебных заведений, обучающихся по направлению 030600 "Журналистика" и специальности 030601 "Журналистика". Ростов-на-Дону, 2009.
  • Печать Дона в годы первой русской революции. Ростов-на-Дону, 1985.
  • Правительственная печать России (конец XIX в. — февраль 1917 г.). Ростов-на-Дону, 2000.
  • Пресса политических партий России начала XX века: издания либералов. Ростов-на-Дону, 2001.
  • Пресса политических партий России начала ХХ века: издания консерваторов. Ростов-на-Дону, 2001.

Ծանոթագրություններ[edit | edit source]

Արտաքին հղումներ[edit | edit source]