Գլորիա Կալերո Սիեռա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գլորիա Կալերո Սիեռա
Ծնվել է 1906
Վախճանվել է 1990
Քաղաքացիություն Flag of Mexico.svg Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ
Մասնագիտություն նկարչուհի
Անդամակցություն Մեքսիկայի պլաստիկ սալոն
Ամուսին Ֆեդերիկո Կանտու Գարսա

Գլորիա Կալերո Սիեռա (իսպ.՝ Gloria Calero Sierra), մեքսիկացի նկարչուհի: Մեքսիկացի նկարիչ, փորագրող, քանդակագործ Ֆեդերիկո Կանտու Գարսայի կինը: Նրա աշխատանքներն իրենց վրա են կրում սյուրռեալիզմի և մեքսիակական որմնանկարչության ազդեցությունը:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կալերոն ծնվել է 1906 թվականին, Պորֆիրո Դիասի կառավարման օրոք, լիբերալ և լավ կապեր ունեցող ընտանիքում: Եղել է Խուստո Սիեռայի թոռնիկը, Խավիեր Բառոս Սիեռայի զարմուհին[1][2]: Նրա ծնողները՝ Մանուել Կալերոն և Լուս Սիեռա դե Կալորն, աջակցել են դստեր գեղարվեստական հակումներին: Ընտանիքի հարստությունն ու սոցիալական կարգավիճակը համեմատաբար հեշտացրել են նրա տաղանդի վաղ դրսևորումը: Ուսանել է կերպարվեստի և մշակույթի բնագավառներում, սահուն խոսել է անգլերեն[1]: Մանկության տարիներին հիվանդությունից հետո կորցրել է լսողությունը[1]:

Գլորիան ամուսնացել է հեռավոր զարմիկ կինոյի դերասան և ռեժիսոր Չանո Ուրուետայի հետ: Նկարիչ Կորդելիա Ուրուետայի հետ նրանք հաճախ էին լինում սրճարաններում և այնպիսի վայրերում, որտեղ հայտնի նկարիչներ ու գրողներն էին հավաքվում: Երբ 1936 թվականին Ինես Ամորը բացեց իր պատկերասրահը, Գլորիան այնտեղ հանդիպեց մեքսիկական մուրալիզմի շարժման բազմաթիվ արվեստագետների հետ, ինչպեսիք են բանաստեղծներ Անտոնեն Արտոն, Խոսե Մորենո Վիլլան[1]:

1930-ական թվականների սկզբին Կալերոն և Ուրուետան որոշեցին տեղափոխվել Կոլոնիա դել Վալե թաղամասի Սան Ֆրանցիսկո փողոցի մի փոքրիկ տուն: Նրա տանտիրուհին և հարևանը` Լուիսա Գարսան, Գլորիային ծանոթացրեց որդու ընկեր-նկարիչների հետ, այդ թվում նաև Ֆեդերիկո Կանտու Գարսայի հետ[1]: Բազում առճակատումներից հետո Կանտուի և Կալերոյի սիրավեպը 1937 թվականի հունիսի 12-ին ավարտվեց ամուսնությամբ: Սա երկուսի համար էլ երկրորդ ամուսնությունն էր[1][2]:

1938-1941 թվականներին Կալերոն և Կանտուն ապրել են Նյու Յորքում, ավելի ուշ տեղափոխվել են Սան Միգել դե Ալենդե՝ լինելով և՛ Մեքսիկայում և ԱՄՆ-ում[1]: Նրանք համարվում էին անբաժան, և Կալերոյի կերպարը հայտնվեց Կանտուի աշխատանքներում, օրինակ, Մեքսիկայի տրանսպորտի և հեռահաղորդակցության քարտուղարության Լոս Ալթարես քանդակներում[2]:

1989 թվականին Կանտուի մահից հետո Կալերոն ընկել է դեպրեսիայի մեջ և ամիսներ անց ունեցել արյան մակարդելիություն, որը պահանջում էր վերջույթների ամպուտացիա: Կալերոն մահացել է 1990 թվականին[1]:

Արվեստ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արվեստի բնագավառում Կալերոն գործունեությունն սկսել է 30 տարեկան հասակում: Նրա վրա մեծ ազդեցություն են գործել սյուրռեալիստական շարժումն ու մեքսիկական մուրալիզմը: Կալերոն նշում է, որ մեծ ազդեցություն է թողել հատկապես Խեսուս Գեռերո Գալվանի աշխատանքը[1]:

Գլորիա Կալերո Սիեռան Մեքսիկայի պլաստիկ սալոնի հիմնադիր անդամներից է եկել: Հենց այս սալոնում են ցուցադրվել նրա առաջին աշխատանքները[1]:

Ստեղծագործությունները գտնվում են ՄաքՔինլի Հելմի, Ալի Չումասերոյի, Լիսիո Լագոսի, Բերնարդ Լևինի մասնավոր հավաքածուներում և Կանտու ընտանեկան հավաքածուում[1]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Mujeres del Salón de la Plástica Mexicana 1։ Mexico City: CONACULTA/INBA։ 2014։ էջեր 46–47։ ISBN 978 607 605 255 6 
  2. 2,0 2,1 2,2 Daniel de la Fuente (July 20, 2002)։ «Una epopeya de piedra»։ El Norte (Monterrey)։ էջ 8