Աստիոխոս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Աստիոխոս (հին հուն․՝ Ἀστυόχη), կերպար հին հունական դիցաբանությունում: Լաոմեդոնի դուստրը։ Տելեֆոսի[1] կինը։ Եվրիպիլոսի[2] մայրը։

Զևսը Լաոմեդոնին պարգևատրել է, Գանիմեդեսի համար, ոսկյա խաղողի որթատունկով[3]: Պրիամոսը դա նվիրել է Աստիոխոսին, որ համար Լաոմեդոնը որդուն ուղարկել է պատերազմի[4]: Գլխավոր կերպարը Սոֆոկլեսի «Եվրիպիլուս» ողբերգությունում։ Սգում է որդուն:

Ըստ այլ աղբյուրների Տելեֆոսի կնոջ անունը Գիեռա է։ Նա եղել է շատ բարձրահասակ, ավելի գեղեցիկ քան Հեղինեն, կռվում գլխավորում էր կանաց և սպանվել է Նիրեասի[5] կողմից։

Այս ձիավարուհին, Տելեֆոսին պարգևել է 2 որդի՝ Տիրենին և Տարխոնին[6]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека III 12, 3
  2. Квинт Смирнский. После Гомера VI 150
  3. Лесх. Малая Илиада, фр.29 Бернабе
  4. Евстафий. К Одиссее XI 520 // Гиндин Л. А., Цымбурский В. Л. Гомер и история Восточного Средиземноморья. М., 1996. С.272
  5. Филострат. О героях III 23 (34) // Комментарий Д. О. Торшилова в кн. Гигин. Мифы. СПб, 2000. С.125; Цец. Догомерика 275 // Гиндин Л. А., Цымбурский В. Л. Гомер и история Восточного Средиземноморья. М., 1996. С.286
  6. Цец. Комментарий к «Александре» Ликофрона 1249 // Любкер Ф. Реальный словарь классических древностей. М., 2001. В 3 т. Т.3. С.448