Աշոտ Օհանյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Աշոտ Օհանյան
Ծնվել էնոյեմբերի 10, 1934(1934-11-10) (86 տարեկան)
ԾննդավայրԱչաջուր
Ազգությունհայ
Գիտական աստիճանբանասիրական գիտությունների դոկտոր
Մասնագիտությունգրականագետ
Քաղաքական կուսակցությունԽՄԿԿ

Աշոտ Կարապետի Օհանյան (նոյեմբերի 10, 1934(1934-11-10), Աչաջուր, հունիս 18, 1996 Երևան), հայ խորհրդային գրականագետ–քննադատ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1978ԽՄԿԿ անդամ 1971 թվականից։

Ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտի պատմալեզվագրական ֆակուլտետը (19591960 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրկականության ինստիտուտում։ Օհանյանի աշխատությունները հիմնականում նվիրված են հայ նոր գրականության երևույթների, առանձին գրողների ստեղծագործությունների լուսաբանմանը։ Տպագրվել են նրա «Լեոյի գեղարվեստական ստեղծագործությունը» (1969) և «Վրթանես Փափազյան» (1976) գրքերը։ Օհանյանը գրել է նաև «Հայ նոր գրականության պատմություն» հինգհատորյակի, «Հայ քննադատական մտքի պատմության» (հատոր՝ 1) մի շարք գլուխներ, մասնակցել է Լեոյի երկերի 10-հատորյա հրատարակության տեքստաբանական աշխատանքներին։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 12, էջ 536 CC-BY-SA-icon-80x15.png