Jump to content

Աշոտ Մինասյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աշոտ Մինասյան (այլ կիրառումներ)
Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ Մինասյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին։
Աշոտ Մինասյան
Դիմանկար
Ծնվել էհոկտեմբերի 2, 1960(1960-10-02) (65 տարեկան)
ԾննդավայրԼծեն, Սիսիանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն Հայկական ԽՍՀ
ԿրթությունՍանկտ Պետերբուրգի մշակույթի պետական ինստիտուտ (1985) և Օրենբուրգի միջազգային իրավաբանական ինստիտուտ (2008)
Մասնագիտությունռազմական գործիչ և մաքսատան ծառայող
Պարգևներ և
մրցանակներ

Աշոտ Հրանտի Մինասյան (առավել հայտնի է՝ Աշոտ Երկաթ մականվամբ, հոկտեմբերի 2, 1960(1960-10-02), Լծեն, Սիսիանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռազմական և պետական գործիչ, ազատամարտիկ, Արցախյան շարժման, Արցախյան ազատամարտի և 44-օրյա պատերազմի մասնակից[1], «Սիսական» զորամիավորման հրամանատար, ՀՀ ԶՈւ և մաքսային ծառայության գնդապետ[2]։ Պետական եկամուտների կոմիտեի Հարավային մաքսատուն-վարչության պետ (2017-2018)[2], Հայաստանի մաքսային ծառայության 1-ին դասի խորհրդական (1997)։

2025 թվականին դատապարտվել է 1 տարի 10 ամիս ժամկետով ազատազրկման՝ զենքի ապօրինի պահման մեղադրանքով[3][4]։

Կենսագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աշոտ Մինասյանը ծնվել է 1960 թվականի հոկտմեբերի 2-ին, Սիսիանի շրջանի Լծեն գյուղում (այժմ՝ Սյունիքի մարզում)։ 1967-1977 թվականներին սովորել է Լծենի ութամյա դպրոցում, ապա՝ Սիսիանի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցում։ 1978-1980 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ զինված ուժերում։ 1981-1985 թվականներին սովորել և ավարտել է Լենինգրադի մշակույթի ինստիտուտը։ 1981-1991 թվականներին աշխատել է «Արփա-Սևան» շինարարական վարչությունում՝ որպես հորատող բանվոր։ 1997-1998 թվականներին եղել է «Երևան» երկաթուղային կայարանի տնօրեն։ 2004-2008 թվականներին սովորել է Օրենբուրգի միջազգային իրավաբանական ինստիտուտում։

Արցախյան շարժում

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1988 թվականին եղել է Սիսիանի «Ղարաբաղ» կոմիտեի նախաձեռնող խմբի և խորհրդի անդամ, մասնակցել է Սիսիանի շրջանի ազգային շարժման կազմակերպճական աշխատանքներին։

Արցախյան ազատամարտ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1989 թվականին Սիսիանում կազմավորել է կամավորական ջոկատ, որը 1993 թվականին ներառվել է «Սիսական» զորամիավորման կազմում։ 1992-1993 թվականներին եղել է 226-րդ առանձին մոտահրաձգային գումարտակի հրամանատարի տեղակալ։ 1993-1994 թվականներին ծառայել է որպես № զորամասի հրամանատար, ապա՝ № բրիգադի հրամանատարի տեղակալ։ 1989-1994 թվականներին մասնակցել է Հայաստանի Սիսիանի, Վայքի, Կապանի, Գորիսի (Խոզնավար, Տեղ, Կոռնիձոր) և Արցախի Լաչինի (հյուսիսային և հարավային սահմաններ), Մարտակերտի (Դրմբոն, Կուսապատ, Ներքին Հոռաթաղ, Մոխրաթաղ, Կիչան, Հաթերք, Ջանյաթաղ, Սարսանգի ջրամբարի դիրքեր), Քարվաճառի, Ֆիզուլու, Զանգելանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին, Ջիջիմլիի, Ղազանչիի, «Ուխտասար» բարձունքի, ռազմական հենակետերի ճնշման գործողություններին։ 1989-1990 թվականներին մարդասիրական օգնություն է առաքել Արցախ, իսկ 1992 թվականին ուղեկցել է Ստեփանակերտ ուղևորվող ավտոշարասյունները։

1997-1998 թվականներին եղել է «Երկրապահ» կամավորականների միության Սիսիանի բաժանմունքի նախագահ։

Մաքսային ծառայություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1994-1997 թվականներին եղել է Հայաստանի մաքսային վարչության Սյունիքի տարածաշրջանային մաքսատան պետ։ 1997 թվականին ստացել է Հայաստանի Հանրապետության մաքսային ծառայության 1-ին դասի խորհրդականի կոչում։ 2003-2006 թվականներին աշխատել է Կառավարությանն առընթեր Մաքսային պետական կոմիտեի Շիրակի տարածաշրջանային մաքսատան պետ, 2006-2014 թվականներին՝ Կառավարությանն առընթեր Պետական եկամուտների կոմիտեի Սյունիքի տարածաշրջանային մաքսատան պետ։ 2014 թվականի հունիսի 30-ին նշանակվել է Հայաստանի ֆինանսների նախարարության Սյունիքի տարածաշրջանային մաքսատան պետ։ 2017 թվականին նշանակվել է ՊԵԿ Հարավային մաքսատուն-վարչության պետ[2]։ Պաշտոնանկ է արվել 2018 թվականի օգոստոսի 14-ին[5]։

Աշոտ Մինասյանի նկատմամբ հարուցվել են մի շարք քրեական վարույթներ[3]։ Ի սկզբանե ներգրավված է եղել՝ Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի նկատմամբ սպանության նախապատրաստության ենթադրյալ մեղադրանքով[3]։ Նշված քրեական գործը հարուցվել է 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ին Նիկոլ Փաշինյանի կողմից ստորագրված եռակողմ հայտարարությունից հետո, այն ժամանակահատվածում, երբ Հայաստանում տեղի էին ունենում իշխանությունների գործողությունների դեմ ուղղված զանգվածային բողոքի ակցիաներ[3]։ Այդ իրադարձությունների ֆոնին իրականացվել են մի շարք աղմկահարույց ձերբակալություններ, որոնց շրջանակում էլ Աշոտ Մինասյանը ներգրավվել է քրեական վարույթում[3]։ Նույն ժամանակահատվածում Հայաստանի ազգային անվտանգության ծառայությունը (ԱԱԾ) հայտարարեց, որ, ըստ իր տվյալների, առկա է եղել Նիկոլ Փաշինյանի նկատմամբ սպանության նախապատրաստության ենթադրյալ դեպք[3]։ 2020 թվականի նոյեմբերի 15-ին ԱԱԾ-ն ձերբակալեց մի շարք անձնանց, այդ թվում՝ ԱԱԾ նախկին տնօրեն, ընդդիմադիր գործիչ Արթուր Վանեցյանին, ՀՀԿ նախագահի տեղակալ Վահրամ Բաղդասարյանին, «Սիսական» ջոկատի հրամանատար Աշոտ Մինասյանին, ինչպես նաև ՀՅԴ գործիչ Աշոտ Ավագյանին[3]։ Դատարանների որոշմամբ՝ նշված անձանց ձերբակալությունները ճանաչվել են ոչ իրավաչափ, իսկ նրանց նկատմամբ կալանավորում կիրառելու միջնորդությունները մերժվել են՝ հիմնավոր կասկածի բացակայության հիմքով[3]։ Քրեական գործի հարուցումից ավելի քան մեկ տարի անց հաստատվել է, որ ձերբակալվածների նկատմամբ՝ Նիկոլ Փաշինյանի սպանության նախապատրաստման և իշխանության յուրացման հատկանիշներով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ հանցակազմի բացակայության հիմքով[3]։

Հետագայում Աշոտ Մինասյանը դատապարտվել է ազատազրկման՝ զենքի ապօրինի պահման մեղադրանքով[3]։ Այս դրվագով Աշոտ Մինասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով[3]։ Նշված դրվագով քրեական գործը 2022 թվականին ուղարկվել է Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարան[3]։ Նույն ժամանակահատվածում դատավոր Բորիս Բախշիյանի կողմից Աշոտ Մինասյանի նկատմամբ փոխվել է խափանման միջոց կալանքը, ինչից հետո դատավորի նկատմամբ իրականացվել են հետապնդումներ[3]։ 2024 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը՝ դատավոր Վարսենիկ Մելքոնյանի նախագահությամբ, հրապարակել է վճիռ՝ մեղավոր ճանաչելով Աշոտ Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքում[3]։ Դատարանը նրան դատապարտել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով[3]։ Կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը հաշվի առնելով՝ վերջնական պատիժը սահմանվել է 1 տարի 10 ամիս ազատազրկում, որը պայմանականորեն չի կիրառվել[3]։ Մինասյանի նկատմամբ սահմանվել է փորձաշրջան՝ 1 տարի ժամկետով[3]։ Դատավճռի դեմ ներկայացվել են վերաքննիչ բողոքներ[3]։ Մինասյանի պաշտպանը պահանջել է բեկանել առաջին ատյանի դատարանի վճիռը և կայացնել արդարացման դատական ակտ, իսկ մեղադրող կողմը պահանջել է բեկանել վճիռը և որպես պատիժ սահմանել իրական ազատազրկում՝ 2 տարի 6 ամիս ժամկետով[3]։ Վերաքննիչ քրեական դատարանը՝ դատավոր Սևակ Համբարձումյանի նախագահությամբ, հրապարակել է վճռի եզրափակիչ մասը՝ բեկանելով առաջին ատյանի դատարանի վճիռը մասամբ[3]։ Պատժի կրումից պայմանական ազատումը վերացվել է, և որպես պատիժ նշանակվել է իրական ազատազրկում՝ 1 տարի 10 ամիս ժամկետով[3]։

Անձնական կյանք

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամուսնացած է, ունի երեք որդի։

Կոչումներ և պարգևներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • 1997 թվականին ստացել է Հայաստանի Հանրապետության մաքսային ծառայության 1-ին դասի խորհրդականի կոչում։
  • ՀՀ ԶՈՒ գնդապետ։
  • Մաքսային ծառայության գնդապետ։

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. «Աշոտ Մինասյան հրամանատարի ծննդյան օրն է. շնորհավորում ենք». syuniacyerkir.am. 2020 թ. հոկտեմբերի 2. Վերցված է 2026 թ․ հունվարի 2-ին.
  2. 2,0 2,1 2,2 «ՊԵԿ Հարավային մաքսատուն-վարչության պետի գույքն ու եկամուտները». iravaban.net. 2018 թ. ապրիլի 21. Վերցված է 2026 թ․ հունվարի 2-ին.
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 3,14 3,15 3,16 3,17 3,18 3,19 3,20 ««Սիսական» ջոկատի հրամանատար Աշոտ Մինասյանը դատապարտվել է ազատազրկման՝ զենք պահելու մեղադրանքով». aravot.am. 2025 թ. սեպտեմբերի 3. Վերցված է 2026 թ․ հունվարի 12-ին.
  4. «Հայրենիքից վեր, Հայրենիքից վեհ ոչինչ չկա աշխարհում. Աշոտ Մինասյան». news.am. 2026 թ. հունվարի 1. Վերցված է 2026 թ․ հունվարի 12-ին.
  5. «Ի՞նչ է կատարվում Սիսիանում տեղակայված Հարավային մաքսատուն-վարչությունում». syuniacyerkir.am. 2019 թ. ապրիլի 22. Վերցված է 2026 թ․ հունվարի 2-ին.
  6. Հայաստանի Հանրապետության շքանշանով և մեդալներով պարգևատրելու մասին
  7. Հայաստանի Հանրապետության շքանշաններով և մեդալներով պարգևատրելու մասին
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո ։