Ալեխանդրո Ագուստին Լանուսսե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ալեխանդրո Ագուստին Լանուսսե
Alejandro Agustín Lanusse.jpg
 
Կրթություն՝ Colegio Militar de la Nación
Մասնագիտություն՝ սպա, դիվանագետ և քաղաքական գործիչ
Դավանանք կաթոլիկություն
Ծննդյան օր օգոստոսի 28, 1918(1918-08-28)[1][2]
Ծննդավայր Բուենոս Այրես, Արգենտինա
Վախճանի օր օգոստոսի 26, 1996(1996-08-26)[1][2][3] (77 տարեկանում)
Վախճանի վայր Բուենոս Այրես, Արգենտինա
Քաղաքացիություն Flag of Argentina.svg Արգենտինա
 
Պարգևներ

Իզաբել Կաթոլիկի շքանշանի ասպետ

Ալեխանդրո Ագուստին Լանուսսե (օգոստոսի 28, 1918(1918-08-28)[1][2], Բուենոս Այրես, Արգենտինա - օգոստոսի 26, 1996(1996-08-26)[1][2][3], Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի ռազմական գործիչ, ով փաստորեն զբաղեցնում էր Արգենտինայի նախագահի պաշտոնը՝ 1971 թվականի մարտի 22-ից -1973 թվականի մայիսի 25-ը:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1938 թվականին ավարտել է ռազմական ակադեմիան, գլխավորել է նախագահի էկսկորտային ստորաբաժանումը: 1951 թվականին դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման՝ Խուան Պերոնի կառավարության դեմ հեղափոխության փորձ կատարելու պատճառով: Ազատ է արձակվել 1955 թվականին՝ «Ազատագրական հեղափոխություն»-ից հետո, ռազմական ապստամբություն, որը տապալել է գեներալ Պերոնի ռեժիմը և հաստատել ռազմական դիկտատուրա: 1955-1958-ական թվականներին այս ռեժիմին էր պատկանում իշխանությունը: 1986 թվականին նշանակվել է դեսպան Վատիկանում: 1960 թվականին նշանակվել է բարձրագույն ռազմական ուսումնարանի տնօրենի տեղակալի պաշտոնում, իսկ որոշ ժամանակ անց՝ 1-ին զրահապատ գնդի հրամանատար: 1962 թվականին մասնակցել է նախագահ Արտուրո Ֆրոնդիսի տապալմանը, իսկ 1966 թվականին աջակցել գեներալ Խուան Կառլոս Օնգանիային նախագահ Արտուրո Իլիայի վտարման հարցում: 1968 թվականին դարձել է Արգենտինայի զինված ուժերի գլխավոր հրամանատարը:

Նախագահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լանուսեն դարձել է Արգենտինայի նախագահ՝ 1971 թվականին: Իր նախագահության օրոք դիվանագիտական հարաբերություններ է հաստատել Չինաստանի հետ: Երկրի ղեկավարման գործում մշտապես դժվարությունների է հանդիպել կապված ընդիմության ակտիվության աճի հետ: Շատ քաղաքական հակառակորդներ գտնվում էին հսկողության տակ, և Լանուսեն որոշեց համագործակցել Մոնտոներոսի հետ: 1971 թվականի օգոստոսի 22-ին որոշ քաղբանտարկյալներ փախուստի փորձ են կատարել Պատագոնիայում գտնվող Ռոսոն ռազմածովային բազայից, որի պատճառով առանց դատի և հետաքննության դատապարտվել են մահապատժի: 1973 թվականին կայացած նախագահական ընտրություններում հաղթել է Էկտոր Կամպորան:

Նախագահությունից հետո[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1985 թվականին Լանուսսեն հրատարակաել իր ինքնակենսագրականը, որտեղ դատպարտել է մարդու իրավունքների խախտումները, որոնք տեղ էին գտել «Կեղտոտ պատերազմ»-ի ժամանակ:1994 թվականին տնային կալանքի տակ է առնվել նախագահ Կառլոս Մենեմային քննադատելու պատճառով:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 SNAC — 2010.
  3. 3,0 3,1 3,2 Find A Grave — 1995. — ed. size: 165000000

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]