Ստեարին
Արտաքին տեսք
Ստեարին | |
---|---|
![]() | |
Քիմիական բանաձև | C₅₇H₁₁₀O₆ |
Մոլային զանգված | 1,5E−24 կիլոգրամ գ/մոլ |
Քիմիական հատկություններ | |
Դասակարգում | |
CAS համար | 555-43-1 |
PubChem | 11146 |
EINECS համար | 209-097-6 |
SMILES | CCCCCCCCCCCCCCCCCC(=O)OCC(COC(=O)CCCCCCCCCCCCCCCCC)OC(=O)CCCCCCCCCCCCCCCCC |
ЕС | 209-097-6 |
ChEBI | 10673 |
Եթե հատուկ նշված չէ, ապա բոլոր արժեքները բերված են ստանդարտ պայմանների համար (25 °C, 100 կՊա) |
Ստեարին (ֆր.՝ stearine, < հին հունարեն՝ στέαρ — ճարպ), տեխնիկական ստեարինաթթու, բարձրակարգ ճարպային կարբոնաթթուների (հիմնականում ստեարինաթթվի և պալմիտինաթթվի) խառնուրդ։ Սպիտակ կամ դեղնավուն կիսաթափանցիկ զանգված է, հալման ջերմաստիճանը՝ 53—65 °C, խտությունը՝ 920 կիլոգրամ/մետր3 (20 °C)։ Ստանում են կենդանական ճարպերի հիդրոլիզատների թորումից կամ բուսական յուղերի չհագեցած թթուների հիդրումով։ Ստեարին օգտագործվում է ռետինի արդյունաբերության, մոմերի արտադրության (պարաֆինի հետ) մեջ։
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից (հ․ 11, էջ 112)։ ![]() |