Ջոն Կլաուզեր
Ջոն Կլաուզեր անգլ.՝ John Francis Clauser | |
---|---|
![]() | |
Ծնվել է | դեկտեմբերի 1, 1942 (81 տարեկան) |
Ծննդավայր | Փասադենա, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ |
Քաղաքացիություն | ![]() |
Կրթություն | Կալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտ (1964)[1], Կոլումբիայի համալսարան (1966)[1] և Կոլումբիայի համալսարան (1970)[1] |
Երկեր | CHSH inequality? |
Մասնագիտություն | ֆիզիկոս |
Աշխատավայր | Կալիֆոռնիայի համալսարան, Բերքլի[1], Lawrence Livermore National Laboratory?[1], Science Applications International Corporation?[1], Կալիֆոռնիայի համալսարան, Բերքլի[1] և CO2 Coalition? |
Պարգևներ և մրցանակներ | |
Կայք | johnclauser.com |
![]() |
Ջոն Ֆրենսիս Կլաուզեր (/ˈklaʊzər/, ծնված՝ դեկտեմբերի 1, 1942) ամերիկացի տեսական և փորձարարական ֆիզիկոս, հայտնի է քվանտային մեխանիկայի հիմունքների, մասնավորապես՝ Կլաուզեր–Հորն–Շիմոնի–Հոլտ անհավասարության մեջ ունեցած ներդրումով[6]։ 2022 թվականին Կլաուզերը, Ալեն Ասպեկտի և Անտոն Զեյլինգերի հետ համատեղ, արժանացել է Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի՝ «խճճված ֆոտոնների հետ փորձերի, Բելի անհավասարությունների խախտման հաստատման և քվանտային տեղեկատվական գիտության նորարարության համար[7]։
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Կլաուզերը ծնվել է Փասադենայում, Կալիֆորնիա։ Նրա հայրը՝ Ֆրենսիս Կլաուզերը, ավիացիոն ճարտարագիտության պրոֆեսոր էր, ով հիմնադրել և ղեկավարել է Ջոնս Հոփկինսի համալսարանի ավիացիոն բաժինը։ Հետագայում նա աշխատել է Կալիֆորնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտում, որպես Քլարկ Բլանչարդ Միլիկանի ճարտարագիտության պրոֆեսոր[8]։ Նրա մայրը՝ Քեթրին ՄաքՄիլանը, Կալտեխի հումանիտար գիտությունների գրադարանավարը և 1951թ. Քիմիայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Էդվին ՄաքՄիլանի քույրն էր[9]։
1964 թվականին նա Կալտեխից ստացել է ֆիզիկայի բակալավրի կոչում[10]։ 1966 թվականին նա ստացել է ֆիզիկայի մագիստրոսի կոչում, իսկ 1969 թվականին՝ ֆիզիկայի դոկտորի կոչում, Կոլումբիայի համալսարանից[6][11][12]։
1969-1975 թվականներին նա աշխատել է Կալիֆորնիայի համալսարանի Լոուրենս Բերքլիի ազգային լաբորատորիայում որպես հետդոկտորական գիտաշխատող։ 1972 թվականին, աշխատելով Բերկլիի ասպիրանտ Ստյուարտ Ֆրիդմանի հետ, նա կատարեց CHSH-Bell-ի թեորեմի կանխատեսումների առաջին փորձնական թեստը։ Սա Բելլի անհավասարության խախտման առաջին փորձնական դիտարկումն էր[6][13]։
Կլաուզերը որպես հետազոտող ֆիզիկոս աշխատել է հիմնականում Լոուրենս Լիվերմորում և Բերքլիում 1975-1997 թվականներին։ 1976 թվականին նա իրականացրել է CHSH-Bell-ի թեորեմի կանխատեսումների աշխարհում երկրորդ փորձարարական թեստը։ [14]
Կլաուզերը 2010 թվականին Ալեն Ասպեկտի և Անտոն Զեյլինգերի հետ արժանացել է ֆիզիկայի Wolf Prize մրցանակին։ 2022 թվականին, երեքը համատեղ արժանացել են նաև ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի[15]։
Կլիմայի փոփոխության ժխտում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2023 թվականի մայիսին Կլաուզերը միացավ CO2՝ կլիմայի փոփոխությունները ժխտող կազմակերպության, կոալիցիայի խորհրդին[16]։
2023 թվականի նոյեմբերին մի խումբ կաթոլիկ կազմակերպությունների՝ «Հավատքի ավանդ» կոալիցիայի, միջոցառման ժամանակ Կլաուզերն իրեն անվանեց «կլիմայի ժխտող»[17]։ Նա կարծում է, որ Երկրի ջերմաստիճանը առաջին հերթին որոշվում է ամպերի ծածկույթով, ոչ թե, ածխածնի երկօքսիդի արտանետումներով, ինչպես պնդվում է կլիմայի փոփոխության վերաբերյալ գիտական կոնսենսուսում[18]։ Նա եզրակացրեց, որ ամպերը մոլորակի վրա ունեն ցանցային սառեցման ազդեցություն և հայտարարեց, որ «կլիմայական ճգնաժամ չկա»[19]։ Օդերեւութաբանների և կլիմայագետների միջև համաձայնությունն այն է, որ ցածր բարձրության վրա, հաստ ամպերն ունեն զուտ սառեցման ազդեցություն, բայց բարձր բարձրության վրա, բարակները՝ տաքացման[20], դիտողական ապացույցներ կան, որ ընդհանուր առմամբ, ամպերի հետադարձ կապը ուժեղացնում է գլոբալ տաքացումը և չունի սառեցման ազդեցություն[21]։
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 https://www.johnclauser.com/_files/ugd/36ef59_922d07980ad048e8a15998bfabf5b1dc.pdf
- ↑ https://wolffund.org.il/2018/12/11/john-f-clauser/
- ↑ Announcement of the 2022 Nobel Prize in Physics
- ↑ The Nobel Prize in Physics 2022 — Nobel Foundation.
- ↑ https://clarivate.com/citation-laureates
- ↑ 6,0 6,1 6,2 «John F. Clauser». American Institute of Physics.
- ↑ «The Nobel Prize in Physics 2022». The Royal Swedish Academy of Sciences (Press release). 2022 թ․ հոկտեմբերի 4.
- ↑ «Proving that Quantum Entanglement is Real». California Institute of Technology (անգլերեն). 2022 թ․ սեպտեմբերի 20. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 6-ին.
- ↑ «Caltech Alum Wins Nobel Prize in Physics». California Institute of Technology (անգլերեն). 2022 թ․ հոկտեմբերի 4. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 6-ին.
- ↑ The Big T. Associated Students of the California Institute of Technology. 1963.
- ↑ Clauser, John F. (1970). Measurement of the Cosmic Microwave Background by Optical Observations of Interstellar Molecules (Ph.D. thesis). Columbia University. OCLC 145659. ProQuest 302516464.
- ↑ «Patrick Thaddeus (1932–2017)» (PDF). Biographical Memoirs. National Academy of Sciences. էջ 12.
- ↑ Freedman, Stuart J.; Clauser, John F. (1972 թ․ ապրիլի 3). «Experimental Test of Local Hidden-Variable Theories». Physical Review Letters. 28 (14): 938-941. Bibcode:1972PhRvL..28..938F. doi:10.1103/PhysRevLett.28.938. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 5-ին.
- ↑ «Proving that Quantum Entanglement is Real». California Institute of Technology. 2022 թ․ սեպտեմբերի 20. Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 6-ին.
- ↑ «The Nobel Prize in Physics 2022». NobelPrize.org (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2022 թ․ հոկտեմբերի 4-ին.
- ↑ Cho, Seunghan (2023 թ․ հունիսի 26). «노벨물리학상 수상자 "정치인들, 잘못된 과학정보 만들어내"» [Nobel laureate in physics "Politicians create false scientific information"]. The Korea Economic Daily (կորեերեն). Yonhap News Agency. Վերցված է 2023 թ․ հուլիսի 28-ին.
- ↑ Joselow, Maxine (2023 թ․ նոյեմբերի 16). «He won a Nobel Prize. Then he started denying climate change». Washington Post. Washington DC, USA. ISSN 0190-8286. Վերցված է 2023 թ․ դեկտեմբերի 16-ին.
- ↑ Oreskes, Naomi (2004 թ․ դեկտեմբերի 3). «The Scientific Consensus on Climate Change». Science. 306 (5702): 1686. doi:10.1126/science.1103618.
- ↑ Joselow, Maxine (2023 թ․ նոյեմբերի 16). «He won a Nobel Prize. Then he started denying climate change». Washington Post (ամերիկյան անգլերեն). ISSN 0190-8286. Արխիվացված օրիգինալից 2023 թ․ նոյեմբերի 18-ին. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 17-ին.
- ↑ Graham, Steve (1999 թ․ մարտի 1). «Clouds & Radiation». NASA Earth Observatory. Արխիվացված օրիգինալից 2023 թ․ նոյեմբերի 19-ին. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 19-ին.
- ↑ Held, Isaac M. (2021 թ․ հուլիսի 19). «Observational evidence that cloud feedback amplifies global warming». PNAS. 118 (30). doi:10.1073/pnas.2026290118. PMC 8325336.