The Righteous Brothers

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
The Righteous Brothers
TheRighteousBrothersperformingKBF.jpg
Ժանրեր փոփ երաժշտություն և blue-eyed soul
Գործունեություն 1962
Լեյբլ Moonglow Records, Philles Records, Verve Records, Curb Records և Rhino Entertainment Company
Կայք righteousbrothers.com

The Righteous Brothers, Բիլ Մեդլի (անգլ.՝ Bill Medley) և Բոբի Հետֆիլդի (անգլ.՝ Bobby Hatfield) դուետը: Երաժիշտները իրենց գործունեությունը սկսել են 1963-1975 թվականներին և շարունակել մինչև 2003 թվականը:

Բիլը և Բոբին ժամանակին եղել են «The Paramours» քառյակի անդամ[1], որից դուրս գալուց հետո ստեղծել են իրենց խումբը՝ անվանելով այն The Righteous Brothers:

Խմբի առաջին մեծ հաջողություններից է նրանց «You've Lost That Lovin' Feelin'» սինգլը: Պրոդյուսերը եղել է Ֆիլ Սպեկտորը:

Նույն թվականին The Righteous Brothers-ները ձայնագրեցին իրենց հաջորդ հաջող սինգլները՝ «Just Once in My Life», «Ebb Tide» և «Unchained Melody»[2]:

Սակայն երաժիշտները իրար չեն կարողանում հարմարվել, և նրանց պայմանագիրը չեղյալ համարվեց: Չնայած այն բանի, որ նրանց թողարկած «(You're My) Soul and Inspiration» (1966) սինգլը, ամերիկական չարթերում կարողացավ գրավել առաջին հորիզոնականը:

Մի քանի սինգլներ թողարկելուց հետո խումբը 7 տարի չէր զբաղվում երաժշտությամբ, որի հետևանքով կորցրեց հայտնիությունը:

1974 թվականին երաժիշտները վերադարձել են իրեցնց միասնական աշխատանքին՝ ձայնագրելով «Rock and Roll Heaven» սինգլը: Ձայնագրման աշխատանքներին են մասնակցել նաև Ջեմիս Ջոպլինը, Ջիմի Հենդրիքսը, Ջիմ Մորիսոնը, Օթիս Ռեդինգը և ուրիշները: Սինգլը Բիլբորդի թոփ 100 երգերի ցանկում զբաղեցրել է 3-րդ պատվավոր հորիզոնականը, բայց Մեծ Բրիտանական չարթերում չի կարողացել նույնիսկ ընդգրկվել ցանկի մեջ:

The Righteous Brothers-ները 20013 թվականի մարտի 10-ին ընդունվել են ռոքնռոլի փառքի սրահ:

2003 թվականի նոյեմբերի 5-ին Բոբի Հետֆիլդին մահացած գտել են իր հյուրանոցային սենյակում: Նրա մահվան պատճառը կոկայինի չարաշահումն էր[3]:

Հիմնական սինգլներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 1963: «Little Latin Lupe Lu» — #49 US
  • 1963: «My Babe» — #75 US (re-charted in 1965 at #101 US)
  • 1964: «You've Lost That Lovin' Feelin'» — #1 US, #1 UK
  • 1965: «Bring Your Love to Me» — # 83 US / «Fannie Mae» — #117 US
  • 1965: «Just Once in My Life» — #9 US
  • 1965: «You Can Have Her» — #67 US
  • 1965: «Justine» — #85 US
  • 1965: «Unchained Melody» — #4 US, #14 UK / «Hung on You» — #47 US
  • 1965: «Ebb Tide» — #5 US, #48 UK
  • 1966: «Georgia On My Mind» — #62 US
  • 1966: «(You're My) Soul and Inspiration» — #1 US (Gold), #15 UK
  • 1966: «He» — #18 US / «He Will Break Your Heart» [a.k.a. «He Don’t Love You (Like I Love You)»] — #91 US
  • 1966: «Go Ahead and Cry» — #30 US
  • 1966: «On This Side of Goodbye» — #47 US
  • 1966: «(There'll Be Bluebirds Over) The White Cliffs of Dover» — #21 UK
  • 1967: «Melancholy Music Man» — #43 US
  • 1967: «Stranded in the Middle of No Place» — #72 US
  • 1969: «You’ve Lost That Lovin' Feelin'» (re-issue) — #10 UK
  • 1974: «Rock and Roll Heaven» — #3 US, written by Alan O'Day
  • 1974: «Give It to the People» — #20 US
  • 1974: «Dream On» — #32 US
  • 1977: «You’ve Lost That Lovin' Feelin'» (re-issue) — #42 UK
  • 1990: «Unchained Melody» (re-issue) — #13 (plus Adult Contemporary #1) US, #1 UK
  • 1990: «Unchained Melody» (new 1990 recording for Curb Records) — #19 US (Platinum)
  • 1990: «You’ve Lost That Lovin' Feelin'» / «Ebb Tide» (re-issue) — #3 UK

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. The Paramours
  2. Unchained Melody at Songfacts
  3. «The Death of Bobby Hatfield» (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-04-24-ին։ Վերցված է 2010-06-19