Շախտիի դատավարություն (1928)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Շախտիի դատավարություն, Դոնբասի քարածխային արդյունաբերությունում քայքայիչ գործունեությամբ զբաղվող մասնագետների դատավարությունը Մոսկվայում՝ 1928 թվականին։ Ամբաստանյալները (հիմնականում ինժեներներ և տեխնիկներ) արտասահման փախած իրենց նախկին տերերի հանձնարարությամբ՝ հակախորհրդային դիտավորությամբ պայթեցրել ու ջրածածկ էին արել հանքահորեր, հրդեհել էլեկտրակայաններ, վիժեցրել արդյունաբերական ձեռնարկությունների գործունեությունը և այլն։ Դոնբասում, Խարկովում, Մոսկվայում գործող վնասարարական խմբերը ֆինանսավորում և ղեկավարում էին արտասահմանյան հետախուզության հետ համագործակցող «Ռուսաստանի հարավի նախկին լեռնաարդյունաբերողների միավորումը», «Դոնբասի լեռնաարդյունաբերական ձեռնարկությունների նախկին տնօրենների և ձեռնարկատերերի լեհական միավորումը»։ Նէպի շրջանում նախկին սեփականատերերը ձգտում էին «իրենց» ձեռնարկությունները ետ դարձնել՝ ապազգայնացման և կոնցեսիայի ճանապարհով։ Սոցիալիստական կացութաձևի ամրապնդումից հետո նրանք ամեն կերպ ձգտում են թուլացնել ԽՍՀՄ պաշտպանական և տնտեսական հզորությունը։ ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի որոշմամբ հինգ հոգի (Գորլեցկի, Կրժիժանովսկի, Յուսևիչ, Բուդնի, Բոյարինով) դատապարտվեցին գնդակահարության, 40-ը՝ 1-10 տարվա բանտարկության, 4-ը՝ պայմանական դատապարտման, 4 հոգի արդարացվեցին։ Շախտիի դատավարությունից հետո կուսակցությունն ու կառավարությունը խնդիր դրեցին ուժեղացնել սոցիալիզմին նվիրված խորհրդային կադրերի պատրաստումը, ավելի բարձրացնել խորհրդային մարդկանց զգոնությունը։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 416 CC-BY-SA-icon-80x15.png