Շաակենի դղյակ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Coa Illustration Elements Building Castle.svg
Շաակենի դղյակ
Castle schaaken2.jpg
Տեսակդղյակ և ՌԴ մշակութային ժառանգության օբյեկտ
Վարչական միավորQ1793157?
ԵրկիրFlag of Russia.svg Ռուսաստան[1]
Կոորդինատներ: 54°54′20.998800100004″ հս․ լ. 20°40′8.0004001000002″ ավ. ե. / 54.90583300002777634° հս․. լ. 20.668889000027778735° ավ. ե. / 54.90583300002777634; 20.668889000027778735
Nekrasowo Castle Վիքիպահեստում

Շաակենի դղյակ (գերմ.՝ Schaaken), միաբանական դղյակ Կալինինգրադի մարզի Գուրևսկի շրջանի Նեկրասովո ավանում: Հիմնադրվել է պրուսական ամրոցի տեղում 1270-ական թվականներին:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Շաակենի դղյակը 1526 թվականին

Առաջին անգամ պրուսական Շաակեն (Սակեն) գավառակը հիշատակվում է 1258 թվականին Տևտոնական օրդենի տարեգրություններում: «Հին Պրուսիայի պատմությունը» ասում է[2], որ Շաակեն միաբանական փայտե ամրոցը սկսել են կառուցել 1261 թվականից: Միջնադարյան շինարարներն իրենց ամրոցը կառուցել են ոչ թե Կուրշսկի ծովածոցի ափին այլ նրանից շուրջ չորս կիլոմետր հեռավորության վրա: Շինարարության համար Շաակեն (այժմ՝ Մեծ Մորյանա) գետի վրա ամբարտակ կառուցվեց, և ճահճուտ տարածքում էլ կառուցվեց պաշտպանական ամրությունը: Տարեգրության մեջ նշվում է, որ 1270 թվականին Շակենում կառուցվել է եպիսկապոսական փայտե ամրոց: Հետագայում պաշտպանական պատերին կից կառուցվում են բազմաթիվ շինություններ, որոնցում տեղակայվում են զանգակատունը, բնակելի և այլ տնտեսական շինություններ[3]:

«Շաակեն» բառը գալիս է պրուսերենից, թարգմանաբար նշանակում է «խոտ»: Ինչն էլ զարմանալի չէ, այս վայրերի բնական լանդշաֆտը իրենից ներկայացնում է խոտածածկ տարածք, որտեղ աճում է նաև եղեգ ու շաքարեղեգ[4]:

1697 թվականին Շաակենի մոտ գտնվող նավահանգստից ոչ հեռու հանգրվանել է «Մեծ ռուսական դեսպանատան» մի մասը, Արևմտյան Եվրոպա ուղևորության ընթացքում: Շակենում հանգրվանել է նաև Պետրոս I կայսրը 1711 թվականի նոյեմբերի 11-ին, 1712 թվականի հուլիսի 9-ին և 1717 թվականի սեպտեմբերկ 23-ին (ամսաթվերը բերված են հին տոմարով)[5]:

Ժամանակակից վիճակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Շաակենը Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ գրեթե չի տուժել: 1945 թվականի վերջերից դղյակում տեղակայված էր գերմանացի երեխաների որբանոցը, որը գոյատևեց մինչև 1947 թվականը: Պատերազմից հետո ամրոցի տարածքը օգտագործվում էր որպես կոլտնտեսային ախոռներ, որոնք գոյատևեցին մինչև 1960 ական թվականները: Այնուհետև ամրոցը հատկացվեց բնակարանների համար, իսկ օժանդակ տարածքները օգտագործվեցին կենցաղային կարիքների համար[6]:

1980-ական թվականներին ամրոցում բնակվում էր միայն մեկ ընտանիք, որն օգտագործում էր դեռևս բնակության նպատակով պիտանի տարածքները: Ժամանակին վերանորոգումներ չկատարելը և տեղական իշխանությունների անտարբերությունը ամրոցի շենքերը հասցրին ոչնչացման, իսկ շինությունները վերածվեցին ավերակների[3]:

2000-ական թվականներին ամրոցը վարձակալության տրվեց անհատ անձանց, իրականացվեցին վերականգնման աշխատանքներ, վերակառուցվեց ամրոցի պատի մի մասը: Ամրոցում կազմակերպվում էին զբոսաշրջային էքսկուրսիաներ, հավաքվում էին թանգարանային ցուցանմուշներ, ցուցադրվում էին միջնադարյան բանտային խոշտանգումների գործիքներ, պահվում էին տարաշխարհիկ կենդանիներ (մանկական անկյուն)[7]: 2011 թվականին ամրոցը տրվեց Ռուսական ուղղափառ եկեղեցուն: 2012 թվականին եկեղեցու տարածքում հրդեհ բռնկվեց[8]: Ամրոցի տարածք էին ժամանել էքստրասենսներ , որպեսզի օժանդակեն բացահայտել առեղծվածային իրադարձությունները:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Кулаков В. И. Дорогами Ульмеригии. — Калининград: Бизнес-Контакт, 2000.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

8. Замок Шаакен Պաշտոնական կայք