Մուրացյաններ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Մուրացյան, նախարարական տոհմ Մեծ Հայքում։

Հիշատակվում են որպես Երվանդունիների ժամանակակիցներ (մ․թ․ա․ III—II դդ․)։ Ընդարձակ կալվածներ են ունեցել Երասխի գետահովիտներում՝ Նախճավանում, Մարաց կողմերում։ Ըստ Մովսես Խորենացու, Երվանդ Վերջինի դեմ Արտաշես Ա-ի պայքարի ժամանակ Մուրացյանների նահապետ Արգամը (Արգավան) լքել է Երվանդին և իր նիզակակիր զորքով անցել Արտաշեսի կողմը։ Հաղթանակից հետո Արտաշես արքան Արգամին շնորհել է երկրորդական գահը։ Սակայն շուտով հակաարքունական դավեր նյութելու մեղադրանքով Արտաշեսի որդի Արտավազդը սպանում է Արգամին, կոտորում նրա տոհմը, իսկ կալվածները միացնում արքունի տիրույթներին։ Փրկված կրտսեր ներկայացուցիչները հետագայում կորցրել են իրենց նախկին հզորությունն ու կարևոր դիրքը։ 'Սահակյան Գահնամակում Մուրացյանների տերը հիշատակվում է նախավերջին՝ 69-րդ տեղում։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 98 CC-BY-SA-icon-80x15.png